Huis te Koop – Nieuwehaven 39 Edam (foto)
Grietje de Heer bezoekt de komende maanden mensen die hun woning te koop hebben staan. Ze tekent de geschiedenis op van de bewoners en het pand. En geeft extra aandacht aan de verkoop staande woning. Als duwtje in de rug in deze moeilijke economische tijden! Heeft u interesse om met uw woning in deze rubriek te komen, mail dan naar stadskrant@wxs.nl
“Mooi plekje aan de waterkant”
Henk Rijser kocht in 1957 samen met zijn vrouw de woning aan de Nieuwehaven. Het zou zijn eerste en enige eigen huis worden. Na ruim vijfenvijftig gelukkige jaren aan de waterkant, staat zijn woning nu te koop, met pijn in het hart. “Ik heb mijn ziel en zaligheid daar achtergelaten.” De woning was van een oude melkboer. “Mijn schoonmoeder was op de melkboer afgestapt en vroeg hem wat hij ervoor wilde hebben. Zijn antwoord was 300 gulden. Ik zei meteen: dan koop ik het! Ik wist wel dat het een beetje uitgestorven huisje was, waar veel aan moest gebeuren. Gelukkig ben ik handig, dus dat zou wel goed komen,” vertelt Henk Rijser.
Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl
Stadsfeesten 1957
“Ik zal het nooit vergeten, het was hetzelfde jaar als de Stadsfeesten. Mijn vrouw had een narrenpak voor me gemaakt en tussen het feesten door, was ik aan het werk in ons huis.” In de begintijd ging hij heen en weer op de fiets van zijn ouderlijk huis aan het Groot Westerbuiten naar de Nieuwehaven. “Eén van de eerste weekenden dat ik aan het werk ging, had ik op vrijdag mijn klompen laten staan. De volgende ochtend dreven mijn klompen in de gang, het dak bleek dus lek. Als eerste ben ik dus het dak gaan repareren. Bij Manus Groot ben ik een dommekracht (red: soort krik) gaan lenen zodat een balk vervangen kon worden.”
Zonder trap omhoog
“Wat ik daarna snel heb aangepakt, was de trap. Er zat geen vaste trap in, er hing gewoon een leertje. Hoewel ik opgeleid was als behanger en schilder, werkte ik in die tijd op de scheepsbouw. Er was een dag een grote kist van dik hout over, daar heb ik toen direct mijn naam opgeschreven omdat ik die goed kon gebruiken voor de trap. Toen ik even niet oplette, had een andere collega de kist al op zijn vrachtauto geladen, maar gelukkig stond mijn naam erop en kon ik hem terugkrijgen. Daarmee heb ik toen onze trap gemaakt.”
Zeer oud huis
“De keuken hadden we samen uitgezocht in Amsterdam, maar de badkamer had ik weer zelf gemaakt, met behulp van mijn zwager die metselaar was. Hij heeft de muurtjes gemetseld en ik heb alles betegeld en gezorgd voor de waterleiding.” De woning zou in 1910 zijn gebouwd. Rijser: “Tijdens de verbouwing ben ik op een balk een datum tegengekomen die suggereerde dat het huis veel ouder was, namelijk toen al meer dan 500 jaar oud.” Na twee jaar verbouwen konden Henk en zijn vrouw in het huis wonen. “Het viel allemaal niet mee, maar ik had de tijd en heb alles naar mijn eigen zin kunnen maken. Dat bleef zo. Als me iets niet aanstond, dat paste ik het aan. Ze zeggen wel eens, een verbouwing moet je minstens drie keer doen en dat klopt.”
Twee gevelstenen
Bijzonder aan de woning is de gevel met twee gevelstenen. De voorgevel staat dan ook op de monumentenlijst en moet in originele staat blijven. Toen meneer Rijser het huis aan het verbouwen was, bleek de gevel in zeer slechte staat en besloot hij hem opnieuw op te metselen samen met zijn zwager. “Ze kwamen van de gemeente navragen of de gevelsteen er niet uit was geweest. Ik had de steen met touwtjes opgehangen en de rest opnieuw gemetseld, dus feitelijk is de steen er niet uit geweest.”
Krom hout
De steen in het midden van een gevel toont een boom met kromme takken en de tekst: krom hout. Rijser: “Er hangen gewichten in de boom om de takken krom te trekken zodat deze gebruikt kunnen worden om spanten te maken voor boten, botters om precies te zijn.” De tweede gevelsteen boven de deur met een schip, is hij toevallig tegengekomen tijdens de restauratie. “Deze gevelsteen was helemaal weg geplamuurd en ben ik tijdens het opknappen tegengekomen. Niet alleen de gevelstenen zijn bijzonder, mijn klopper aan de deur ook, een koperen zeemeermin.”
Met tegenzin weg
Het is nu een jaar geleden dat meneer Rijser in de Meermin kwam wonen, zijn vrouw was al eerder overleden. Hij was in de vooronderstelling dat hij na een korte revalidatieperiode weer naar huis zou kunnen gaan. Helaas ging zijn conditie verder achteruit en werd besloten dat het beter zou zijn om in de Meermin te blijven. Iets wat voor meneer Rijser, zeker in het begin, best moeilijk was. Sinds een paar weken staat de woning nu te koop.
Ziel en zaligheid
“Vanaf het moment dat we in ons huis aan de Nieuwehaven zijn gaan wonen, voelde ik me er prettig. We hebben er niet voor niets bijna zestig jaar gewoond. Ik had alles zelf gemaakt, elke ruimte benut, Ik heb daar echt mijn ziel en zaligheid achtergelaten. Ik denk nog regelmatig aan mijn huisje aan de waterkant, in de zomer aan de bootjes die voorbij kwamen en winters de schaatsers. Het is zonder twijfel de allermooiste plek in Edam om te wonen.”