Summer in the city
Summer in the City van The Lovin Spoonful of Summertime van The Fresh Prince and DJ Jazzy Jeff, platen waardoor je gewoon zin krijgt in de zomer. Vroeger was de zomer gluren naar meis jes op het zwembad en heel stoer met een handdoek om je nek fietsen. Een bommetje van de hoge duikplank, terwijl ik eigenlijk in mijn broek poepte van de hoogtevrees. Meisjes nat spatten waar je eigenlijk een beet je verliefd op was. Een groot zwemshort aan, omdat de combinatie van koud water en een krappe zwembroek nou eenmaal niet ideaal was in de puberteit.
En voor mij zeker niet, want iedereen die mijn boek heeft gelezen weet dat drie gevacumeerde knikkers er niet ideaal uitziet. Je kwam thuis met rode schouders, want insmeren was natuurlijk niet cool. Maar voordat je haar huis ging trok je nog even een sprundel uit dat apparaat. Een sprundel was een bruine chocoladekoek met uitstekende nootjes.
Later leek mijn gezicht op een sprundel en waren het `nootjes met inhoud', maar dat is nu even niet relevant. Enige jaren later was ik nog stoerder en zat ik op de tegels naast het oude binnenbad. Dat lag voor geen meter met je handdoekje op de harde tegels, maar God weet waarom, het was stoer als je op de tegels lag. We hadden een cassetterecorder mee en Peter Snieder had dan allemaal bandjes mee van zijn vader, daar stond dus ook Summer in the City op, maar ook Dream On van Aerosmith, No Milk today van Hermans Hermits en Emmaline van Urge Overkill.
En Cocaine van Dillinger was natuurlijk een woest stoere plaat. Net als je toen alle platen van The Doors goed vond. Ja, die Jim Morrison dat was me er een. Zuipen, slikken en snuiven, een echt rolmodel. In de tent hebben we nog menig uurtje schijn stoned The End staan neuriën. Na de verkeringstijd ben ik bekeerd tot het Slobbeland. De familie van Lisette zit daar altijd en als de wind verkeerd staat, klagen ze in Marken over de geluidsoverlast (sorry Tiny en Marie). Dan kwam ik er gezellig bijzitten en moest ik aan ome Henk Vais en Ed Tuijp (van de gelijknamige muziek) weer uitleggen dat FC Volendam-speler Stefanovic toch echt een aanvaller was en geen middenvelder.
Gelukkig hielp mijn status als BSPXT'95 me een handje en werd ik al snel serieus genomen. Tussendoor leerde ik de vrienden van mijn zwager Marc de laatste voelbaltrucs en niet toevallig debuteerde Johan Tuijp niet veel later in Volendam 1. Tegenwoordig kom ik nog maar weinig op Slobbeland. De combinatie van kinderen, een drukke baan, grijze borstharen en een slapper wordende buik, doen daar blijkbaar geen goed aan. Dit jaar ga ik toch proberen niet alleen sponsor van een gezinsabonnement te zijn, maar ook gebruiker. Al was het alleen maar om met eigen ogen te zien dat ook mijn leeftijdsgenoten de tand des tijd niet schadeloos hebben doorstaan.
Wanneer je dit leest loopt er waarschijnlijk een straaltje zweet over je rug langzaam je onderbroek in. De spreekwoordelijke `zwaitnait'. Ik denk dat ik nog even naar de zonnebank ga, want de laatste twee keer dat ik op slobbeland was, vroegen ze of ik de IJtunnel had betegeld en of het gips er nog niet of moest. Deze zomer ga ik ook genieten in mijn tuin. Ik heb voor mijn 40E verjaardag namelijk een Keffertje gekregen. Volendams nieuwste cadeaubon, die je kan inwisselen tegen Theo keffer die je tuin opknapt. De slogan is: 'Is je tuin een noodtoestand, ik kom 'm redden'. Nou mijn tuin ziet er weer perfect uit. En Theo had ook nog wat tips hoe ik lang en egaal bruin kan worden. Mijn zomer kan nou al niet meer stuk...