Gouwzeetoernooi dertig jaar geleden begonnen als kloon Palingtoernooi
De dertigste aflevering van het Gouwzeetoernooi gaat vandaag van start. Met vier andere mannen stond Nico Meijssen (72) aan de basis van het toernooi. ,,Toen ging alles nog met de hand. Nu verloopt het allemaal via de computer en ik weet niet of ik daar als digibeet mee uit de voeten zou kunnen.’’ Dertig jaar geleden bedacht een groepje tennisvrienden van TC Monnickendam dat het tijd werd voor een eigen toernooi. ,,Destijds was dat op drie banen, tegenwoordig is de club veel groter’’, weet Meijssen, een ’echte Troeter’. ,,We deden al een aantal jaren mee met het Palingtoernooi bij Dijkzicht en besloten eigenlijk een soort kloon van dat toernooi te maken.
Het contact met de commissieleden in Volendam was goed en wij konden hun draaiboek gebruiken om ons toernooi op poten te zetten.’’ Jaap van der Niet ging aan de slag als wedstrijdleider. Gerard de Vree deed de financiën, Jo Romkes regelde de prijzen. De inmiddels overleden Cees Spaargaren stortte zich op het programmaboekje en het ’happy hour’ en Meijssen trad aan voor de commerciële zaken en sponsoring. ,,We volgden dan wel het voorbeeld van het Palingtoernooi, maar evengoed was het een hele klus. Je weet zelf uit de praktijk natuurlijk nog niks. En omdat alles handmatig ging, was het vaak een kwestie van veel improviseren.’’ Meijssen vond in Van der Steege Makelaardij de eerste grote hoofdsponsor voor het Gouwzeetoernooi. ,,Hun doeken hangen nog steeds aan de banen’’, aldus de Monnickendammer.
Destijds ging het zoeken naar geldschieters vrij makkelijk. ,,Het scheelde ook dat ik mijn eigen bedrijf had en daardoor goede zakelijke relaties in de regio. Tegenwoordig is het gezien de crisis volgens mij een stuk moeilijker om de sponsoring rond te krijgen.’’ De groep van vijf startte het open toernooi begin jaren tachtig met de intentie om vijf jaar lang de kar te trekken. Meijssen: ,,Dat was met het oog op de continuïteit, ook de sponsors probeerde ik voor vijf jaar vast te leggen.’’ Vijf jaar werd tien jaar en voor wedstrijdleider Van der Niet zelfs vijftien jaar. ,,Na de eerste vijf jaar was er een evaluatie en wilden we allemaal wel doorgaan. Na tien jaar vonden we het tijd voor een nieuwe generatie en er dienden zich ook jeugdige opvolgers aan. Alleen Jaap is toen nog doorgegaan.’’ Hij herinnert zich vooral de gezellige barbecues en de feestavonden, waarbij de commissieleden het zwaar hadden.
,,Tot twee uur ’s nachts waren we aan het feesten en sloten we af, om vier uur later vroeg in de ochtend weer op het complex te verschijnen en alles schoon te spuiten.’’ Tegenwoordig komt Meijssen, een fanatieke volger van de plaatselijke voetbalclub, nauwelijks meer op het tenniscomplex. ,,Af en toe ga ik nog wel eens kijken bij het toernooi, maar ik wil de huidige organisatoren niet voor de voeten lopen. Bovendien kom ik er ook weinig bekenden tegen. Vijftien jaar geleden ben ik noodgedwongen door lichamelijk ongemak gestopt met tennissen en dan raak je het contact kwijt. Er is nog een groep van mijn leeftijd die op maandag tennist en daarna in het clubhuis een potje bridget met een biertje erbij. Ik ben ook wel eens gevraagd om aan te sluiten, maar als je zelf niet mee getennist hebt hoor je er toch niet echt bij.’’