Naar de inhoud

Column: Op weg naar Barcelona

Bron: Johan Mühren in NHD

In Uitgesproken in Dagblad Waterland geven vaste columnisten bij toerbeurt hun mening. Zo ook strafrechtadvocaat Johan Mühren. www.strafrechtadvocaat.tv

Eind mei ging een vriendengroep een weekend naar Barcelona onder het mom van een potje kaarten. Toen één lid van de ‘kaartploeg’ afhaakte, werd ik gebeld om zijn plek op te vullen. Ter elfder ure gevraagd was ik genoodzaakt om een andere vlucht te nemen.

Op Schiphol voelde ik me net als Tom Hanks in de film ‘The Terminal’, als een verstrooide Einzelgänger zonder vrienden. In het vliegtuig nam een 13-jarig Belgisch meisje naast me plaats. Dat lijkt een voorbode voor een lange, stille vlucht. Praten over voetbal wordt niks. Ook kan ik het niet hebben over de te korte rokjes van de welgevormde stewardessen. Ik sloot mijn ogen. Nog voordat mijn oogleden volledig gesloten waren, vroeg het meisje: ,,Wat gaat gij alleen doen in Barcelona?’’

Er volgde een gezellig gesprek, waarbij ik op enig moment een beetje aan een kruisverhoor werd onderworpen. Het was overigens de eerste keer in mijn leven dat een persoon naast mij in het vliegtuig meer aan het woord was dan ikzelf. De vragen werden ook steeds scherper. ,,Wat doet gij voor werk?’’. Een vraag die ik - naar eer en geweten - beantwoordde. ,,Dus gij verdedigt criminelen?’’ ,,Nou nee, nog niet. Ik verdedig mensen die worden verdacht van strafbare feiten. ,,Vindt gij dat niet gek? Vindt gij dat niet eng?’’

Vooral die laatste vraag zette mij aan het denken. Kennelijk heerste bij het meisje het idee dat het eng is om met een ‘crimineel’ in één ruimte te zitten. Dat is absoluut niet zo, liet ik haar weten. Ik heb me nog nooit bedreigd of ongemakkelijk gevoeld. Natuurlijk kom je excentrieke, lastige en dominante verdachten tegen, maar het is ook de uitdaging om die mensen bij te staan. Voor een verdachte ben je doorgaans de enige die ze helpt of die ze vertrouwen. Dat schept een zakelijke band. Nadat ik haar in mijn kaarten had laten kijken, keek ze me vol verbazing aan. ,,Ik vind het maar niks.’’

Johan Mühren

1 reactie

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Absoluut NOOIT aan beginnen. Ze verpesten het uitzicht, de opvarenden verteren niks, ze lopen alleen maar in de weg, ze kopen niks want deze mensen hebben alles al en die afgrijselijke massaschepen maken een denderende herrie als ze komen en gaan. Water draagt tientallen kilometers ver. Je hoort ze uuuuuuren van tevoren al aankomen of vertrekken op de meest onchristelijke tijden (voor 06:00 uur 's morgens en na 22:00 uur 's avonds), halen en houden alle dorpen langs de kust van Durgerdam tot Enkuizen, tot diep in het land uit hun slaap. Deze schepen brengen niks, behalve een enorme aanslag op de gezondheid van duizenden mensen.

    Kortom: lekker op die rivieren blijven varen en ons met rust laten.