Roel Boulengier koestert ’zijn’ molen
Het is ’zijn’ molen, zo vertelt molenaar Roel Boulengier (65). Want hoe vertel je een Chinees of een Amerikaan dat de Katwouder Molen eigendom is van het Waterschap. ,,Ik kan het amper op zijn Engels uitspreken, laat staan uitleggen’’, grapt Roel. Geen grapje: de molen kan 70.000 liter per minuut aan. ,,In twee minuten pomp ik een zwembad leeg.’’ Roel is sinds 1988 molenaar van de Katwouder Molen. Zijn legendarische voorganger - eigenlijk monteur van de dieselpomp - was Dirk de Waart, die als vergoeding levenslang gratis mocht wonen in de naastgelegen dienstwoning. Dirk is 92 geworden, maar de woning laat Roel graag ongebruikt.
’Als we niet malen, drijven de koeien in de polder’
,,’s Middags als ze gingen eten, moesten de gordijnen dicht. Toeristen kijken het eten van je bord. En druk! De hele dag mensen voor je deur. En die willen allemaal van het toilet gebruik maken. Dat wil je niet!’’ De molenaar blijft daarom liever in Broek in Waterland wonen. Maar de molen, dát is zijn leven. Eerder als cameraman voor de NOS werd hij zijn baan zat. ,,In het donker heen, in het donker terug en overdag alleen maar kunstlicht. Dat is niet goed voor een mens. Ik zag een documentaire over het molenaarsvak en dat er een opleiding voor bestaat. Dat heb ik gedaan.’’ Roel werkte in oliemolen De Bonte Hen op de Zaanse Schans. Hij werd gevraagd of hij op deze molen wilde komen werken, die het jaar daarvoor weer in oude glorie was hersteld. ,,Je stinkt de hele dag naar de lijnolie. Dat trekt in alle poriën en dat gaat niet meer weg’’, motiveert Roel de overstap naar de Katwouder Molen. ,,Het mooiste van molenaar zijn, is dat je geen baas hebt’’, filosofeert Roel. ,,De molen heeft een elektrische pompinstallatie, maar die kun je onderbreken en overgaan op windenergie.
Maar als er geen wind is en de polder hoeft ook niet bemaald te worden, dan heb je niets te doen. Waar kun je rustig een boek lezen of een beetje internetten? Heerlijk toch?’’ Rondleidingen doet Roel alleen nog op aanvraag, vooral groepen buitenlandse toeristen, die in één dag Amsterdam en het historische Holland zien, inclusief Volendam. Maar wel van tevoren bellen, want de tijden van de zoete inval zijn al lang voorbij. ,,Ik ben wel voor iedereen open geweest, maar dan was ik ’s avonds helemaal kapot. Ik dreigde in één seizoen - acht maanden - 50.000 bezoekers uit de hele wereld over de vloer te krijgen. Pfffff…. dat wil je niet. Een herrie! En overal aan zitten. Maar ook gewoon onbeschofte toeristen. Daar ben ik niet van gediend’’, zegt hij, terwijl op de parkeerplaats drie bussen leeglopen met Spaanse en Italiaanse toeristen, die luidkeels de molen omsingelen. Nut en noodzaak van de molen zijn onomstreden. ,,Vroeger maalden we duizend uur per jaar, nu is dat 1900. Het regent veel meer dan vroeger, langduriger en heftiger. Het water staat nu 190 centimeter onder NAP. Veel buitenlandse toeristen kunnen niet geloven dat ze hier onder zeeniveau staan. Maar als ze buiten naar de dijk kijken, dan moeten ze het wel geloven. Leuk toch?’’