Piepjonge routinier Boj van Limbeek wordt niet nerveus in voorportaal van Champions League

Ner­veus van vol­ge­stamp­te sport­hal­len met een in­ti­mi­de­ren­de sfeer wordt hij niet meer. Kras/Vo­len­dam-aan­voer­der Boj van Lim­beek (23) maak­te de Cham­pi­ons Le­a­gue op vijf­tien­ja­ri­ge leef­tijd al van dicht­bij mee. Acht jaar la­ter en een kar­re­vracht aan prij­zen en er­va­rin­gen rij­ker, staat de op­bou­wer met Vo­len­dam voor een nieuw Eu­ro­pees avon­tuur op het al­ler­hoog­ste ni­veau.

Het is nu nau­we­lijks meer voor te stel­len dat een tie­ner van nog on­der de al­co­ho­li­sche leef­tijds­grens, zich als hand­bal­ler laat gel­den tus­sen lou­ter spe­lers met een ei­gen huis en een ge­zin­ne­tje. B-ju­ni­or Boj van Lim­beek hand­bal­de nog maar net bij Vo­len­dam, of hij werd op het hoog­ste po­di­um voor de leeu­wen ge­gooid. Wit-Rus­land, niet di­rect een land waar je aan denkt als ge­spro­ken wordt van een kam­pi­oe­nen­bal. En ook al was het een kwa­li­fi­ca­tie­ron­de, 'broe­kie' Van Lim­beek liet van zich spre­ken. ,,Ik kreeg zelfs het stem­pel dat ik al­leen in be­lang­rij­ke wed­strij­den goed speel­de'', be­weert de in Am­stel­veen ge­bo­ren hand­bal­ler. ,,Niet dat ik in de com­pe­ti­tie slecht speel­de hoor, maar on­be­wust steeg ik in dat soort wed­strij­den bo­ven mijn nor­ma­le kun­nen uit.''

Hij her­in­nert zijn Eu­ro­pe­se de­buut als de dag van gis­te­ren. ,,Ik kreeg twee da­gen van te­vo­ren te ho­ren dat ik met de he­ren 1 mee moest naar Wit-Rus­land. We wer­den er ge­dumpt op een af­werk­plaats. Een ho­tel kon je het niet noe­men. En om het nog bon­ter te ma­ken, maak­te ik al na tien se­con­den mijn eer­ste goal. Ik ein­dig­de op vijf­tien tref­fers en werd uit­ge­roe­pen tot 'man van de wed­strijd'. Dat was gaaf. Na acht sei­zoe­nen raak je niet snel meer er­gens van on­der de in­druk.''

In de Por­tu­ge­se ha­ven­stad Por­to zal Vo­len­dam dit week­ein­de be­ter be­deeld zijn in luxe. De or­ga­ni­sa­tie van het kwa­li­fi­ca­tie­toer­nooi voor de Cham­pi­ons Le­a­gue heeft voor de Ne­der­lands kam­pi­oen een tip­top ac­com­mo­da­tie ge­re­geld. En ook het ver­moe­de­lijk vol­ge­pak­te Dragão Caixa, goed voor zo'n twee­dui­zend zit­plaat­sen, is wat am­bi­an­ce be­treft wel even wat an­ders dan de ge­moe­de­lij­ke thuis­ha­ven in het ei­gen dorp.

Het Roe­meen­se Con­stan­ta is de eer­ste te­gen­stan­der. De an­de­re twee deel­ne­mers zijn het Noor­se El­ve­ra en thuis­team FC Por­to. De broe­kies van nu zul­len er waar­schijn­lijk niet al­le­maal even koel­tjes mee om­gaan als 'rou­ti­nier' Van Lim­beek. ,,Van mij hoeft het al­le­maal niet, al die luxe. Je hebt er niks aan, het leidt al­leen maar af. We ko­men er na­tuur­lijk maar voor één ding: win­nen. Al gaat het na­tuur­lijk heel las­tig wor­den. Wij moe­ten een heel goe­de dag heb­ben, wil­len wij daar al­let­wee de wed­strij­den win­nen. Dat Con­stan­ta nu een heel an­der team heeft (in de Roe­meen­se com­pe­ti­tie mo­gen ploe­gen sinds kort met maxi­maal drie bui­ten­lan­ders spe­len, red.) werkt mis­schien in ons voor­deel. En wie ik even­tu­eel in de fi­na­le zou wil­len heb­ben? Doe maar El­ve­ra, die spe­len ver­moe­de­lijk een spel dat ons be­ter ligt dan dat van FC Por­to. Zij zijn ge­wel­dig.''

Het spe­len in de groeps­fa­se van de Cham­pi­ons Le­a­gue is een van de wei­ni­ge doe­len die Van Lim­beek zich­zelf nog weet op te leg­gen. Im­mers, de op­bou­wer met zijn ken­mer­ken­de hoofd­band heeft bij­na al­les al eens mee­ge­maakt. Van meer­de­re lands­ti­tels, tot een per­soon­lij­ke er­ken­ning in de vorm van een kan­di­da­tuur voor de bes­te spe­ler op zijn po­si­tie. Nu hij als aan­voer­der voor de poor­ten van het groot­ste club­kam­pi­oen­schap in de hand­bal­we­reld staat, wil Van Lim­beek ook dat suc­ces op zijn pal­ma­res kun­nen bij­schrij­ven. ,,Maar ik ben re­a­lis­tisch. We heb­ben het goed ge­daan als wij met een vol­daan ge­voel van het veld stap­pen. On­ge­acht de sco­re.''