De toekomst van een festival
Vrijdag 20 en zaterdag 21 september is het weer Singelfestival. Voor de 33e maal al weer! Terwijl het evenement enkele jaren op sterven na dood was, hebben nieuwe vrijwilligers de handschoen opgepakt en het festival nieuw leven ingeblazen. Als gevolg van een financiële neergang, te lang vasthouden aan het (voorheen) succesvolle stramien en door een gebrek aan creativiteit was het Singelfestival afgegleden van een regionaal spektakel naar een lokaal feestje.
De teruglopende bezoekersaantallen brachten de noodlijdende organisatie nog meer in de problemen, waardoor de spiraal alleen maar om laag kon gaan. De keuze om terug te keren naar de locatie achter de vroegere Nohol is positief uitgepakt. Meer sfeer, meer intimiteit en vooral meer mogelijkheden. Hoewel het ‘speelveld’ letterlijk kleiner is geworden, biedt het gebruik van buurtcentrum de Singel extra mogelijkheden.
Het Singelfestival moet weer een ontdekkingsplaats worden voor muzikale en theatrale ontwikkelingen. Om dit met weinig geld te bereiken is een zware opdracht. Maar wel een mooie en ook haalbare opdracht! De ambities van de huidige vrijwilligers, eventueel aangevuld met de expertise van oudgedienden, moeten het tij doen keren.
De programmacommissie moet zich de komende jaren volledig richten op talentvolle muziekgroepen en theatermakers. Theater was jarenlang de kers op slagroom, maar is tegenwoordig bijna alleen nog te zien op de zaterdagmiddag, direct ook het drukste dagdeel van het festival.
En je moet je richten op een jonger publiek! Want als er geen doorstroming is, lukt het sowieso niet meer om een toekomstgericht festival te organiseren. Het is net als bij landelijke dagbladen: je oudere publiek is trouw, maar kalft langzaam af, terwijl aan de onderkant er zo goed als niemand bijkomt. ‘Out of the box’ denken is een noodzaak om succesvol te zijn! Het feit dat de prijzen voor jongeren verlaagd zijn is een mooie eerste stap!
Grote namen vind je niet meer op het Singelfestival. Bezoekers moeten echter blindelings kunnen vertrouwen op het inzicht van de programmeurs. Want Nederland en België herbergt weer heel veel muzikaal talent met de DWDD als grote katalysator. En - hoewel moeilijker - geldt dit ook voor theater. Netwerken aanleggen, veel energie steken in de zoektocht naar het beste programma. Hoe veel tijd het ook kost, het is vooral leuk en leerzaam.
De weg omhoog is nog lang, maar met de nieuwe generatie bestuurders, die niet alleen meer vastgeroest zit aan het vertrouwde, is de kans op een mooie toekomst voor dit festival zeer wel aanwezig!
Redactie de Stadskrant