Kerrumus, kerrumus!

Vrijdag
Al jaren heb ik weten te vermijden dat mijn collega's van buiten Volendam bier `te kermis' komen. Kermis vieren is iets waar ik jarenlang op heb "gestudeerd". Van stiekem in 't vraagteken op mijn 15e tot achter in De Groene met een tafeltje zestigers. Dat kun je echt niet zomaar even. Toch was het uiteindelijk pas 11 uur voordat ik met een collega 'van achter het 3e klaphek' in het Waterland Ziekenhuis zat. Dat schept volop vertrouwen voor 2014!

Zaterdag
Om twaalf uur melden we ons bij het mooiste tafeltje van de dijk. Het eerste tafeltje binnen in De Molen. Onze kermisvrienden zaten er al om 10 uur en nog Been uur later stond ik met een pen en een briefje in mijn band te turven. Volgens een van de tafelheren houden vrouwen er bizarre seksuele fantasieen op na. De tafel was verdeeld over zijn visie en niet veel later wierp ik me op om proefondervindelijk de eerste 20 vrouwen die langskwamen om hun mening te vragen. Van de antwoorden kreeg ik rode wangetjes, maar echt rood werd mijn wang pas nadat een oudere dame mijn vraag niet kon waarderen.

Na een geweldig optreden van Blue Velvet en de 3JS verlieten mijn kermismaat Rob en ik (met vier `gebrandmerkte' vingers op mijn wang) de dijk voor een bezoek aan de Rosa's kermistent. Na een gezellig intermezzo op het terras van Rob zijn schoonvader, kwamen we aan in de Rosa's kermistent. De Battle of the Clowns (zien is geloven) hadden we dil jaar gemist, maar we waren precies or tijd voor ons eigen optreden. Euforiscf verlieten we de Rosa's en op het Zuid. einde liepen we een kelder in waar eer groot aantal dames feest aan het vierer was. Overmoedig door drank en succes besloten we zonder muziek onze megahi "Kerremus, Kerrumus" te zingen. Later we het erop houden dat onze optreden; deze avond met wisselend succes werdei ontvangen. Niet veel later stonden w( weer op de dijk te feesten. Een wijs mai zei namelijk ooit dat er met kermis gee' schaamtegevoel bestaat.

Zondag
Om twaalf uur Beef ik acte de presence in de Overste Ludenstraat, waar mijn mast Tom zo'n 30 mannen heeft uitgenodigd. `Goude knullen' allemaal, dus ik vond het niet erg dat er vijf minuten na aankomst een spuitbus met gouden verf op mijn hoofd werd leeggespoten. Na zes uur (zonder muziek) ongegeneerd gieren van het lachen, kwamen we na diverse tussenstops (krijg je even 30 man over de vloer) aan op de dijk. Ook vandaag had ik de eer te mogen optreden in de tent der tenten en 's avonds hebben we op de dijk urenlang gedanst in de regen. Het kind van 40 moest ook weer zo nodig zijn shirt uittrekken, maar nadat de mensen me euro's toestopten (misschien ben ik iets te mager) trok ik maar weer aan. Nadat onze onderbroeken ook nat waren, gingen we op weg naar huis. Maar niet voordat we alle Febokastjes (van links naar rechts) hebben opgegeten.

Maandag
Ik word voor de 3e keer deze week wakker met een `hersensbonking', een onbestendig gevoel in mijn buik en spierpijn en weer ervaar ik uit hoeveel lichaamsopeningen er vloeistoffen kunnen stromen.  Waar ik de drie dagen ervoor de moed verzamelde om verder te gaan, gaat dat nu niet lukken. Mijn stem is op een niveau aanbeland dat alleen jonge honden me nog verstaan, zoals Bill Duin dat zo mooi omschreef. En omdat ik nou eenmaal iemand ben die zichzelf graag hoort praten, besluit ik de handdoek in de ring te gooien. Uiteindelijk beland ik midden in Amsterdam in een ballenbak. Ach, de 3JS en The Pietels in de tent, wie zit daar nou op te wachten haha. Een ballenbak met schreeuwende kinderen, dat is het echte maandag van kermis gevoel. Rest mij niet anders dan of te tellen, nog 358 dagen...