Gerrie Muhren, schuin naar de bal

Vroeger deden wij altijd een spulletje in het park achter de toenmalige tarcissiusschool. Ik was in die tijd niet zo groot en omdat ik een zogenaamd talentvolle spits was mocht ik dan mee doen met de grote. Maar ja , die duwden me zo omver en dan was ik de bal weer kwijt.

Meerdere keren stond Gerrie Muhren , die ik toen nog niet kon af en toe te kijken . Op een middag kwam hij weer langs en nam me... even apart, hij zei , je moet schuin naar de bal toe komen , hij deed het ook voor, zijn lichaam tussen de bal , en de bal aan zijn voet. Pak hem maar eens af , dat lukt je niet. Het spulletje ging verder en ik probeerde het uit, het werkte. Ik vertelde tegen mijn vader die ook een aardig balletje kon trappen vroeger, dat ik les had gehad die middag. Ja zei me vader, die man is geboren met een gouden linkerbeen, Gerrie Muhren heet hij , een fenomeen. Jaren later zat ik op een voetbalkamp en Gerrie kon me nog. Ga maar even op doel staan. Hij nam 10 penalties achter zijn standbeen. Ik had dit nog nooit gezien. Alle tien gingen ze er in. Hij zei, ik maak het nu makkelijker voor je zei hij, ik zeg in welke hoek hij gaat komen. Ik concentreerde mij goed maar voordat ik het wist zaten ze er allemaal in . Alle tien in de kruising. 5 in de linker, 5 in de rechter kruising.???

We gaan oefenen zei hij , latje trappen. Minimaal moet je er 4 of 5 op de lat schieten. ik probeerde het, en inderdaad 1 bal op de lat. Ik was zo blij dat ik er eentje geraakt had, maar Gerrie zei, je moet het zo doen. Hij nam een aanloop, streelde de bal en ik hoorde tien keer pang. Je moet gewoon blijven oefenen en dan komt het allemaal goed. Weer een aantal jaren later speelde ik met het van Gat van Nederland en ik scoorde er lustig op los en ik zag in een ooghoek Gerrie Muhren op de tribune zitten. Hij keek me aan , en zei na afloop, ik zie dat je bent blijven oefenen.

Gerrie Muhren, je moet schuin naar een bal lopen, zal ik nooit meer vergeten.

Gr Cornell Tol