Wim Jonk leeft

Bij Wim Jonk heb ik eigenlijk geen bijgedachten. Nou ja, misschien iets met Volendam, vis en burgerlijkheid. En ja, Wim was voetballer. Maar Wim in een club met allemaal naakte danseressen om hem heen dansend, zijn paling schurend tegen de bipsen van allerlei soorten schonen?

Wim I
Nee. Wim doet zoiets niet. Dat is iets voor de Patricks, Wayne’s en Cristiano’s van deze wereld. Niks voor Wim. Die raakt al over z’n toeren als de buurman niet thuis is en hij, Wim, een pakketje moet aannemen van de bezorger. Daar gaat weer een vrije middag.

Wim II
Wim houdt niet van gekkigheid. Net zomin als gekkigheid van Wim houdt. Vroeger leerde je op een school, ergens middenin de randstad, dat er een aantal gebieden waren, diep in Nederland, waar gekkigheid niet bestond. Dit waren plaatsen met een ouderwets soort moraal. Urk was er zo eentje, Staphorst en natuurlijk de vrijstaat Volendam.

Wim III
Wim groeide op in het Volendam van VJS (Voor Jan Smit). Hij voetbalde zich een weg omhoog via de ‘plaatselijke FC’ naar Ajax, Inter Milan en zelfs het Nederlands elftal. Wim kon het niet deren, hij speelde zoals altijd, rustig, stoïcijns en soms zelfs flegmatiek. Wim kon voetballen, zeker.

Wim IIII
En toch had Wim iets treurigs over zich, iets onbepaald ongemakkelijks. Wim stopte met voetbal, deed wat kleine dingen in de voetballerij. 2011. Revolutie. Johan Cruijff en zijn voetsoldaten Dennis Bergkamp en hij, Wim, Wim Jonk voor intimi, zochten het nieuws. Het plan om Ajax over te nemen slaagde, gedeeltelijk. In 2013 kijken we naar een ploeg die af en toe wint van de kleintjes, maar ook verliest van de groten. Als Ajax een supermarkt zou zijn, was het de C1000: eigenlijk al verdeeld onder het grootkapitaal. Het kan Wim niet deren. Wim blijft Wim. Wim blijft gewoon.

Leven I
Eindelijk drong het in die mediadrukte tot me door wat Wim af en toe zo ongemakkelijk maakte; Wim kijkt alsof hij de koningin van Engeland ziet poepen, terwijl hij, Wim, haar tenen een pedicure geeft. Zoiets zou Wim nooit in het echt doen. Dat is gekkigheid. Maar kijk eens leuk, lach eens. Denk eens aan die oude koningin. Lach, Wim, lach.