Manager Joost Ooms over routiniers: 'Zij zijn onze ambassadeurs, voor altijd'

Einde van een tijdperk?
Toen de handbalmannen van HV Kras/Volendam twee geleden met opgeheven hoofd het Europese podium verlieten na de tweede nederlaag tegen het Portugese Sporting Lissabon, besefte een aantal spelers dat het wel eens hun laatste wedstrijdminuten in Europees verband konden zijn geweest. Tom Schilder, Joey Duin, Niels Reijgersberg, Jasper Snijders. De kans is groot dat zij, die divers landstitels veroverden met Volendam, hun carrière aan het eind van dit seizoen gaan beëindigen of elders voortzetten. Is de uitschakeling, die eigenlijk in Lissabon al gestalte kreeg, daarmee het einde van een tijdperk? ...

De twee Volendammers vertegenwoordigen nog vaak het verdedigingsblok van de landskampioen, terwijl Tom Schilder tegen de Portugezen aanvallend toonde waartoe hij nog in staat is, ook op het allerhoogste niveau. Niet voor niets werd hij aan het eind van afgelopen seizoen uitgeroepen tot beste cirkelspeler van de eredivisie. Duin pakt af en toe aanvallend nog zijn goaltjes mee. ,,Tuurlijk denk je er over na, als je verliest in Portugal en hier thuis. Maar of het de laatste was, het zal een struggle worden”, doelt hij op het grote besluit. ,,Onbewust zijn de prioriteiten de laatste tijd verschoven", doelt Duin op het afronden van zijn studie en de toewijding voor zijn drukke en creatieve job.

Goede doel
,,Zolang ik als handballer verantwoording draag en voel, is het moeilijk afscheid nemen. Maar voorop staat of ik nog verschil kan maken in het veld. Ik ga niet mee blijven hobbelen voor het goede doel." Een andere clubicoon, Tom Schilder, maakt in het veld nog altijd het verschil. ,,Afgelopen zomer besloot ik er nog een jaartje aan vast te plakken, dus dan was dit naar alle waarschijnlijkheid mijn laatste Europese wedstrijd. Het spelletje is nog steeds zo leuk en als je dan nog van toegevoegde waarde kan zijn voor de ploeg, maakt het dat niet gemakkelijk om te stoppen."

Duidelijk is, dat het niet alleen meer gaat of de twee het fysiek nog aankunnen en van meerwaarde zijn, maar of de omgeving (werk en relatie) nog zo ingericht kan worden als momenteel, gezien de hoeveelheid training- en wedstrijdarbeid. Feit is dat dan de laatste spelers zouden stoppen van een Volendamse vriendengroep die de dorpsclub omhoog hielp op de nationale en internationale handbalkaart. Gerrie Eijlers maakte daar ook onderdeel van uit, maar de keeper vertrok een jaar voor het eerste landskampioenschap naar de Duitse Bundesliga en speelt daar nog steeds. Van de andere vrienden stopten Dick Tuip, Nico Admiraal en Jan Bond al eerder, Jeroen Weber is nog (reserve)doelman bij Aalsmeer.

Niels Reijgersberg heeft de club afgelopen zomer laten weten dat het waarschijnlijk z’n laatste seizoen wordt. ,,Maar dat heb ik een jaar eerder ook gedaan en toen ben ik ook doorgegaan. Ik speel nog steeds met veel plezier, daar ligt het niet aan. Er gaan andere dingen spelen. M’n vriendin is in april uitgerekend van onze eerste baby, het wordt meer een kwestie van het nog kunnen opbrengen met het werk, het handbal, thuis en de dagelijkse afstand. Tuurlijk baalde ik van de wedstrijden tegen Lissabon. Je beseft dat het de laatste keer kan zijn geweest, dan wil je een goede prestatie neerzetten. Vooral in Lissabon zat ik ’s avonds even stuk.”

Moment
,,We hebben elkaar met z’n vieren, Jasper, Joey, Tom en ik, wel even aangekeken na die wedstrijden. Je weet dat het moment eens komt dat alles voor het laatst is en dat dat moment steeds dichterbij komt. Anderzijds ging de blik bij ons meteen op vooruit, het maakte de motivatie nog groter om op de andere fronten dit seizoen weer met prijzen af te sluiten. En of het reden tot zorg is als wij stoppen; je ziet dat een aantal jonge spelers z’n plek gaat vinden in het basisteam en dat is een goed teken.”

De clubleiding van Kras/Volendam is zich bewust van de op handen zijnde mutaties. ,,Als club zijn we de laatste tijd intensiever bezig met een hernieuwde kijk, alles tegen het licht te houden met betrekking tot wat we willen en hoe. Waar staan we, wat doen we en welke richting willen we op? Gericht op de toekomst en vanuit kracht redenerend. Ondertussen haalt de dagelijkse realiteit je in.”

,,De club moet een familie worden en z'n helden koesteren. Ook spelers die afscheid nemen, moeten we betrokken zien te houden bij de club. Dat is je basis. Natuurlijk willen we de huidige positie hanteren en verstevigen, maar Nederland wordt geen handballand waarin eredivisieclubs met een groep profs kan gaan spelen. Toch moet je als club op allerlei manieren groeipotentie blijven aanboren en kwaliteitsslagen blijven maken. Het is niet voor niets dat we sinds kort over een in het handbal hoog aangeschreven kledingsponsor en een schitterende spelersbus mogen beschikken."

Die bus gaat de selectie na de volgende zomer maandenlang door België, Nederland en Luxemburg rijden, want van september tot en met februari spelen in de nieuwe opzet van de Benelux Liga de beste vier clubs van die landen een hele competitie met uit- en thuiswedstrijden. Maar juist nu die nieuwe opzet – waar Kras/Volendam zich zo sterk voor heeft gemaakt – een feit is, dreigt een generatie te stoppen. En is het de vraag of topscorer Jasper Adams volgend seizoen nog hier speelt of in het buitenland.

Ooms: ,,Kras/Volendam was zich al geruime tijd bewust dat het goed moet opleiden om op den duur de overgang naar de nieuwe generatie te managen. Inmiddels laat een aantal jonge spelers steeds vaker en ook op Europees niveau zien er klaar voor te zijn, maar de lijn van het vaker inzetten van jonge spelers is later ingezet dan verwacht. Nu is het zo dat een aantal spelers op de nominatie staat te stoppen of te verkassen. Spelers waarvan het publiek de namen kent, want naast Duin en Schilder zijn Reijgersberg en Snijders ook Volendammers geworden. Jasper was er al bij toen Volendam in 2005 z'n eerste landstitel won. Het is alleen jammer dat wij als club te laat begonnen zijn het huisvestingsbeleid te moderniseren. Spelers als Jasper Adams, Boj van Limbeek en Leon Geus zijn in Volendam komen wonen, dat beleid om ons als club voor zo'n move hard te maken, was nog niet in gang gezet ten tijde van de eerste jaren van Snijders en Reijgersberg. Dat is zonde, want nu gaan die mannen een aantal keren per week op en neer vanuit Den Haag en kan dat misschien gaan opbreken.”

Ervaring en kennis
,,Maar het voornoemde viertal heeft van Kras/Volendam een internationaal merk gemaakt en zij mogen eigenlijk nooit vertrekken. Hun ervaring en kennis moet hoe dan ook voor de club behouden blijven, op welke manier dan ook, hetzij nog een jaar als speler, hetzij als trainer. Zij zijn onze ambassadeurs, voor altijd.”
,,We benutten de komende drie maanden om met iedereen om tafel te gaan, van trainers tot spelers. Alles moet voor eind januari rond zijn.” Ook trainer Mark Schmetz wil zich sterk maken voor het behoud van ervaring: ,,Ik wil wel tijdig met een aantal jongens gaan praten. Want we hebben volgend seizoen zeker nog die ervaring nodig. Die jongens nemen de jongeren regelmatig bij de hand tijdens trainingen en wedstrijden.”

Het was met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk sowieso de laatste Europese wedstrijd in Volendam. Ooms: ,,Eigenlijk was de hal al afgekeurd voor de wedstrijd tegen Sporting Lissabon. Omdat volgens de Europese HandbalFederatie de faciliteiten in De Opperdam niet topsportwaardig zijn, zo wordt bepaald door een commissie die de regels opstelt. De standaarden zijn verhoogd, dat is mede omwille van het opvijzelen van het imago van de handbalsport." Maar in veel gevallen bereiken ze daar ook mee dat meerdere clubs dan niet langer gebruik kunnen maken van hun vertrouwde thuisbasis. En de vraag is of er net zoveel toeschouwers meereizen wanneer Kras/Volendam haar Europese wedstrijden in Amsterdam of Almere moet spelen. ,,Dat is één van die kwesties waar we ons over aan het buigen zijn richting de toekomst van de club.”