De verbouwing van Voorhaven 101: “We hadden er niet kunnen wonen zoals het was”

Na twintig jaar keren Kees Hoeve en Lia de Koning terug naar Edam. Terug naar het ouderlijk huis van Lia om precies te zijn. De woning wordt volledig verbouwd en verkeert inmiddels bijna weer in nieuwstaat. “Ik had er niet kunnen wonen zoals het was,” aldus Lia.

In 1948 kocht de vader van Lia de Koning de woning op de hoek van de Voorhaven en Jansstraat. Lia: “Het pand werd gebruikt als pakhuis en hier werden kermisspullen opgeslagen, zoals de draaimolen van Riedel. Achter het huis was een open grasveld waar kinderen vaak speelden. Toen ze de eerste keer het huis binnenkwamen, kon je van beneden helemaal tot het plafond kijken, er zaten nog geen verdiepingen in. Mijn vader heeft er toen een woonhuis van gemaakt. Van steengaas maakte hij plafonds, Op de eerste verdieping waren drie kleine slaapkamers met er tussen een grote overloop die dienst deed als zolder. Zo was dat vroeger, toen had je nog geen droger maar wel veel kinderen en je moest toch de was droog krijgen. Mijn vader heeft hier tot 2010 gewoond, toen is hij overleden. In de tussenliggende jaren heeft hij niets meer aan de woning gedaan, dus er moest het nodige gebeuren.”

Douchen

De verbouwing wordt grotendeels zelf gedaan door Kees en Lia. “Het leuke van zelf bouwen, is dat je alle hoekjes en gaten kunt benutten, met nieuwbouw kun je dat niet bedenken. Zo hebben we het badkamerkastje in de muur weggewerkt en hebben we het bad verdiept tussen de balken geplaatst, anders kon je niet onder de douche staan. In de douche hebben we ook de oude tegel van de schoorsteenmantel weer gebruikt. De ervaring heeft geleerd dat er heel veel kan,” vertelt Kees.

Heel vies

In feite is alleen het houten skelet blijven staan, de rest is aangepakt. De achtergevel is aan de buitenkant geïsoleerd net als het dak. Een deel van de houten balken blijft in het zicht. Lia: “Ik heb twee maanden lopen schuren om de balken weer mooi te krijgen, ze waren bruin, heel vies. Daar heb ik ongelofelijk veel energie in zitten. Toen ik bijna klaar was ontdekte ik dat je dit het beste kan doen met een slijptol met daarop een schijf schuurpapier, dat ging heel snel, had ik dat maar eerder geweten. Het schilderen doe ik niet zelf, dat wilde ik wel, tot dat ik alle roetjes zag. Dat is toch de afwerking, dat moet perfect gebeuren. Net als het stucen, gas, elektra en loodgieterswerk, daar neem je mensen voor aan. Daar wil je namelijk geen fouten in maken en er blijft nog genoeg werk over.”

Verrot

De voorgevel is volledig vervangen. Kees: “De oude gevel was ontzettend somber en er zat een scheur in. De gevel is in 1948 gebouwd dus hij was niet eens heel oud, hij had eventueel gerestaureerd kunnen worden, maar daar vonden we hem niet mooi genoeg voor. De balken waren aan de voorkant verrot, dus de boel hing aan elkaar vast terwijl de gevel los stond. Nu wordt tussen de pannen en de gevel zink geplaatst zodat er geen vocht tussenkomt, vroeger deden ze dat met specie, maar onder invloed van vorst breekt dat stuk en verdwijnt het als het niet wordt bijgehouden. We hebben het dus direct goed aangepakt, de balken en staanders bij de ramen zijn, net als de gevel vernieuwd, nu is het dus weer hartstikke degelijk.”

Handgebakken

De gevel is gemaakt van een authentieke, handgebakken steen. “Het was een lastige steen, de diktes waren namelijk verschillend en bij het metselen moest dus rekening gehouden worden met de dikte van de steen, bij een fabrieksteen heb je daar geen last van. Om de kleur zo levendig mogelijk te krijgen hebben we stenen uit drie partijen gebruikt en vermengd.”

Terug naar Edam

“Toen mijn vader was overleden, was het aan de kinderen om te bedenken wat met de woning te doen,” vertelt Lia. Lia en Kees hebben twintig jaar geleden Edam achter zich gelaten en verhuisden naar Zunderdorp en uiteindelijk Amsterdam. “We wonen nu in het centrum, aan de Stadshouderskade en we waren dan ook niet direct overtuigd dat we terug wilden naar Edam. Maar dan zou je het moeten verkopen, en dat vond ik wel heel erg definitief, die stap vond ik te groot. Toen kwam Kees op het idee om het gewoon zelf te gaan verbouwen en hij had ook wel zin in een leuke klus. Nu je aan het verbouwen bent, groei je er weer een beetje in. Het is een hele leuke buurt en inmiddels kennen we iedereen. Het is wel gek om je ouderlijk huis zo grondig te verbouwen. Het was voor mij wel de enige manier om hier te gaan wonen, ik had er niet kunnen wonen zoals het was. Het is gek om alle dingen van je vader tegen te komen, om tegen te komen hoeveel steengaas hij wel niet heeft gebruikt en dat soort dingen en dat vervolgens af te moeten breken.”