6 koninklijke onderscheidingen tijdens laatste feestje vrijwillige brandweer gemeente Zeevang
Vandaag was het laatste feestje voor de vrijwillige brandweer “gemeente” Zeevang. Per 1 januari 2014 worden alle gemeentelijke vrijwillige brandkorpsen in de regio Zaanstreek-Waterland geregionaliseerd en vormen dan gezamenlijk brandweer VeiligheidsRegio Zaanstreek-Waterland. Er werd op een gezellige manier stilgestaan bij de brandweer van Zeevang en het over gaan in de Veiligheidsregio Zaanstreek-Waterland.
Waarom gaan we regionaliseren?
Dit komt voort uit de Wet Veiligheidsregio’s. In deze wet wordt regionalisering van de brandweer verplicht gesteld. Deze regionalisering moet ervoor zorgen dat er een slagvaardiger brandweer komt. En in iedere veiligheidsregio is er één organisatie die alle brandweertaken uitvoert. Voor de vrijwillige brandweer Zeevang houdt dit onder andere in dat de taken, het personeel en het materieel van de brandweer vanaf 2014 ondergebracht zullen zijn bij de Veiligheidsregio Zaanstreek-Waterland. In de nieuwe organisatie blijven de lokale brandweerkorpsen actief. Het grootste verschil voor lokale brandweermensen is dat zij regionaal worden 'aangestuurd'.
Nieuw voertuig en nieuw uniform en diploma’s
Ook komt zaterdag het nieuwe voertuig een Mercedes Atego tankautospuit met de allerlaatste snufjes waar onder een watertank van maar liefst 2000 liter. Een soortgelijk voertuig is al diverse malen door de fa. Gemco in Zaanstad en Purmerend geleverd. Ook hebben alle brandweerlieden in Zeevang een nieuw uniform van de gemeente Zeevang gekregen zodat zij keurig gekleed overgaan naar de VRZW. Deze uniformen zullen zaterdag geshowd worden en het hele korps zal dan ook op de foto gaan. Om je taak als vrijwillige brandweerman of vrouw uit te voeren moet je je kennis bijhouden door het volgen van studies. Een aantal brandweerlieden is weer geslaagd voor een aantal studies, a.s. zaterdag worden ook de diploma’s uitgereikt.
Zes Koninklijke onderscheidingen
Zes brandweerlieden zijn in het zonnetje gezet met een Koninklijke Onderscheiding. Zij zitten allen meer dan 20 jaar bij de vrijwillige brandweer Zeevang. Het gaat om Rene Bibo, Willem Boddeke, Mathijs van Grieken, Aris Kuijper, Frank Piet en Erik De Wildt.
Aris Kuijper
Aris is geboren en getogen in Kwadijk op de boerderij in De Koog en woonde later aan de Purmerdijk. Overbuurman Frits van der Zee heeft hem 30 jaar gelden gevraagd om bij de brandweer te komen. Aris zit sinds jaar en dag in de Brandraad en is ook al weer geruime tijd voorzitter van Het Verzamelstuk. Tevens is hij ook al weer vele jaren het aanspreekpunt voor de post Kwadijk.
De Volendamramp was ook voor Aris een moeilijke en heftige ervaring. Net zoals enkele anderen hier aanwezig heeft hij voor de eerste opvang van de slachtoffers verzorgd. Ook de cacaobranden in de Zaanstreek en de duinbrand in Schoorl waarbij Kwadijk met de DAF vast kwam te zitten zijn mooie ervaringen. Wat minder was het standby staan voor Purmerend terwijl er heel dichtbij een brand woedde. Een bijzondere indruk heeft ook het kantelen van de 9031 achter gelaten Aris stond toen rechtop achterin en stapte toen zo vanaf de vloer op de deur. Deze indruk werd pas minder toen hij op een beurs achterin een kantelende auto heeft gezeten.
Wat hem irriteert en niet hem alleen is dat er af en toe een auto van Purmerend door de straat rijdt onderweg naar een brandje op Purmerends grondgebied. Dit kan Kwadijk toch veel beter en sneller. Ook is hij altijd bezig met werving van nieuwe brandweerlieden. En zolang als hij gezond blijft wil hij zich inzetten voor de brandweer.
Naast de brandweer is Aris opzichter bij Waternet afdeling rioleringen. Maakt hij met Jeanet vele leuke uitstapjes en is hij voorzitter geweest van de regio NH van de kampeerautoclub. Dit jaar was hij dan ook voor het eerst niet bij de Waterlanddag omdat hij met collega’s naar Riga was. Aris is verder altijd met alles op het laatste nippertje en het komt vaak voor dat iemand 5 minuten op hem moet wachten zowel bij de brandweer als op het werk.
Erik de Wildt
Erik is opgegroeid aan de Noorddijk in de Noord-Beemster . In 1987 naar de Kievitstraat in Middelie verhuist om samen te gaan wonen met Willeke Muts. In 1988 wilde Erik iets voor de samenleving betekenen en koos bewust voor de vrijwillige brandweer en een bestuurlijke functie voor het dorp Middelie. Dit werd de vereniging volksvermaak, beter bekend als de VVM waar hij met heel veel plezier jaren als bestuurslid (voorzitter) heeft meegedraaid en waar hij een hechte vriendenclub aan heeft overgehouden.
In 1992 zijn Erik en Willeke verhuist naar Middelie 66 en na een grote verbouwing staat Erik “z’n trots” met een grote tuin waar Erik zijn hobby tuinieren kan uitoefenen (en sleutelen met zijn jongens….aan machines) Als de vorst komt mag Erik graag schaatsen in de polder en anders schaatst Erik regelmatig op de baan in Hoorn. De afgelopen 25 jaar heeft de brandweer een belangrijke plaats ingenomen bij Erik en het gezin.
Buiten de hulpverlening is het de samenhorigheid die Erik aanspreekt en de vriendschappen die zijn ontstaan. Het blijft niet alleen bij brandweeraangelegenheden maar bij het steengooien of een activiteit van de IJsclub is de brandweer van de partij. Erik heeft met plezier aan de wedstrijden en vooral de Waterlandse brandweer meegedaan en de wedstrijd op uitnodiging in Dokkum . De laatste wedstrijd heeft de groep een hoge score behaald.
De eerst wedstrijd was de ploeg in de achterhoede geëindigd. Deze uitslag kwam mede door de kennis vragen over Dokkum. En…… de burgemeester van Dokkum is toch echt niet Jan Boon (oud brandweerlid van Oosthuizen) Erik heeft verschillende opleidingen gevolgd oa perslucht en hulpverlening. En zijn taak is dan ook het verzorgen van de persluchtmaskers. Erik is een persoon wat niet op de voorgrond treed tijdens een uitruk maar qua hulpverlening de situatie goed kan inschatten en ernaar kan handelen. De brandweer rukt regelmatig uit voor hulpverlening en daar gaat Erik op z’n eigen manier mee om. Zoals Erik zegt “Ik plaats het in een laatje en sluit het af”
Frank Piet
Frank Piet is volgens zijn familie een echte brandweer man in hart en nieren. De interesse voor brand en brandweer zat er al vroeg in bij Frank. Frank was regelmatig fikkie aan het steken op het erf van de boerderij van zijn vader en moeder. Maar, toen de hooiberg in de fik stond was de lol er voor de ouders van Frank snel af. Misschien dat deze dag voor Frank de omslag was, want een aantal jaren later melde Frank zich aan bij de vrijwillige brandweer van Katwoude Hij zat daar samen met zijn broer Jos. Oefenen deden ze daar op vrijdag avond het bleef dan ook wel eens lang onrustig in de kazerne .
Eenmaal naar de Zeevang verhuist wilde Frank zich graag blijven inzetten voor de vrijwillige brandweer. Dus meldde Frank zich bij de brandweer in Oosthuizen. Frank kon helaas niet meteen beginnen want er was in de Zeevang een overschot aan brandweer mannen, dus heeft Frank ook nog even in de Brandweer WW gezeten.
Uiteindelijk is Frank alsnog bij de Brandweer in Oosthuizen terecht gekomen. Frank nam zijn taak als brandweerman erg serieus en wilde het liefst als eerste bij de brandweer kazerne zijn. Gezien de ligging van Beets had Frank altijd een kleine achterstand. Maar dit hield Frank echt niet tegen. Omdat hij in der tijd bij de gemeente werkte was hij altijd als een van de eerste, hij hoefde immers maar naar de overkant te lopen. Later toen Frank ander werk kreeg kwam het wel eens voor dat hij bij storm en slecht weer alvast in de brandweer kazerne ging zitten.
“Gewoon voor de zekerheid” zei Frank dan. Ook heeft frank tot verbazing van zijn collega’s een keer in vol ornaat klaar gezeten in de wagen toen er een boom gezaagd moet worden bij storm . Toen de collega’s vroegen hoe het kwam dat Frank zijn zaagbroek al aan had zei hij droogjes dat ie zelf had gebeld.
Ook tijdens de brandweerwedstrijden was Frank onwijs fanatiek. Zo fanatiek dat Frank soms wel eens een aanvaring had met een oefen onderdeel waardoor hij vervolgens drie maanden last had van zijn hoofd, of knie of een andere lichaamsdelen. Ook is Frank al jaren lid van het verzamelstuk en chef inkoop. Bij de plus supermarkt en de kweker is hij inmiddels een bekend gezicht.
Frank zijn liefde voor brandweer was ook duidelijk zichtbaar in het gezin. Op elke vakantie moest er perse een brandweer kazerne bezocht worden. Ook werd er in elk land een foto gemaakt van een brandweerwagen. De brandweer koorts heeft Frank overgedragen op zijn zoon Marcel. Dit was wel even slikken voor Frank want nu was hij niet meer de snelste in huize Piet. Nu zijn zoon het huis uit is is Frank gelukkig wel weer de snelste. Al valt het niet altijd meer mee om de snelste te zijn, want Frank wordt ook een dagje ouder. Al met al heeft Frank zich al heel wat jaren vol plezier en passie ingezet voor brandweer Zeevang. En daar is zijn familie natuurlijk heel erg trots op!
Mathijs van Grieken
Mathijs is geboren en getogen in Oosthuizen en was al heel jong altijd met de brandweer bezig. Als jochie kwam hij kijken bij het oefenen en voor al naar de uitrukken. Altijd was hij bereid om een helpende hand te beiden, iets wat hij nu nog altijd doet. Zijn ideaal was een jeugdbrandweer in Oosthuizen maar dat is helaas niets geworden. Toen hij oud genoeg was kwam hij bij het korps van s en volgde zoveel mogelijk cursussen zijn ideaal was ooit beroeps brandweerman te worden. Hij ging daar zelfs zo ver in dat hij de opleiding brandmeester op eigen kosten ging doen en ook het diploma behaalde.
Zelfs op vakantie in Frankrijk rukte Mathijs uit samen met zijn vriend Thiery, beheerder van de camping, om brandjes te blussen. Ook heeft Mathijs zijn ideaal bereikt en is hij met een beetje hulp van toenmalig commandant Posno bij de alarmcentrale gaan werken. Over verbindingen hoeven we hem dan ook niets op de mouw te spelden. Tot op heden is hij onze hofleverancier van autowrakken en zorgt hij er steeds voor dat wij regelmatig en op tijd met wrakken kunnen oefenen.
Sinds kort is Mathijs politiemedewerker geworden nu hij werkzaam is bij de gezamenlijke meldkamer in Amsterdam maar zijn hart zal altijd bij de brandweer blijven. Is het niet om zelf uit te rukken dan is het wel dat de brandweer naar hem uit rukt.
Rene Bibo
Rene is geboren en opgegroeid in Oudendijk en is in 1985 getrouwd met Saskia en in Middelie gaan wonen. Dorpsgenoot Jaap Slooten heeft 25 jaar geleden aan Rene gevraagd of hij bij de brandweer wilde komen. Na de verplichte brandweeropleidingen heeft hij ook de chauffeur/pompbediende cursus gevolgd en daar heeft hij tot op heden nog veel plezier in.
Naast heel veel lol, saamhorigheid en leuke momenten tijdens oefenavonden/wedstrijden/uitrukken en feestjes zijn er in de afgelopen 25 jaar ook minder leuke ervaringen geweest. De ramp in Volendam hakte er bij Rene hard in en heeft een grote impact op Rene en zijn gezin gehad. Na een lange periode en mede door de steun van zijn brandweermaten is Rene er toch weer boven op gekomen.
Sinds 1991 heeft Rene zijn eigen aannemingsbedrijf en zijn bouwkundige ervaringen komen regelmatig bij een uitruk van pas. Is het niet om ergens binnen de weg te vinden dan is het wel hoe iets gesloopt moet worden. Naast de brandweer zit Rene ook al ruim 25 jaar bij het bestuur van de ijsclub van Middelie en is hij sinds 2011 bestuurslid van Het Mikpunt in Middelie. Een club van mannen van 16 jaar en ouder ter vergroting van de saamhorigheid in Middelie.
Willem Boddeke
In 1987 in Kwadijk komen wonen en las toen in een krantje dat er vrijwilligers gezocht werden bij de brandweer. Hij heeft zich toen aangemeld en Joop Haan kwam toen bij hem thuis langs. Hij is toen samen met Ruud Hoekman, Rene Bibo en Erik de Wildt op cursus gegaan. Met Ruud en zijn vrouw El zijn Wilma en Willem altijd bevriend gebleven.
Willem heeft de opleidingen gevolgd t/m Onderbrandmeester en is zelfs bij de Muus Trompbokaal ooit de beste bevelvoerder geweest. Het helpen bij het redden van paarden en het redden van koeien uit gierputten is één van Willems specialiteiten en Wilma waardeerder het zeer als hij dan met een bepaalde lucht thuis kwam zodat zij precies wist waar hij geweest was. Ook de assistentie bij 2 cacaobranden zijn ervaringen geweest en de Volendamramp heeft een grote impact gehad.
Samen met Aris heeft hij de ploeg van Kwadijk in wat moeilijke jaren qua bezetting draaiende weten te houden. Hij is jaren lid van de Brandraad geweest en vooral het begeleiden van jong brandweerlieden geeft hem voldoening. Zo lang hij dan ook gezond blijft en het leuk vindt denkt hij nog niet over stoppen. Zoals laatst met de Waterlanddag jureren zijn de leuke dingen.
Buiten de brandweer om is Willem assistent groepsleider in de groenvoorziening waar hij ook hoofd BHV-er is. Tevens is hij 7 jaar leider van het voetbalelftal van zoon Jasper geweest en tennist hij 2x per week en ook sport hij nog bij De Kloek om op conditie te blijven voor de brandweer.