Volendam|80 en de sluiting van de Jozefschool
Met tranen in de ogen las ik in de Nivo van 18 december het artikeltje van Volendam'80 over de voorgenomen sluiting van de Jozefschool (daarbij gehinderd door een aantal flagrante taalfouten). Uit de eerste kolom sprak een diepgevoelde bezorgdheid over het welzijn van de kinderen van desbetreffende school en de historische waarde van het gebouw.
In de tweede kolom donderde de aap echter al meteen uit de mouw. Het gaat niet zozeer om het gevaar dat de kinderen viermaal daags lopen bij het oversteken van de Julianaweg, maar om de overlast die ze ons daarbij bezorgen. Het zou namelijk betekenen dat de vele bouwbusjes een paar seconden later hun doel bereiken, en, godbetert, dat er per uur minder mensen door de toeristische gehaktmolen van Volendam geperst kunnen worden.
Empathische gevoelens
In de derde kolom blijkt bovendien dat de empathische gevoelens ten aanzien van het historische pand uitsluitend ingegeven zijn door de onverkoopbaarheid ervan, mede vanwege de beperkte parkeermogelijkheden. In de slotalinea komen ze dan weer keurig terug bij die arme kindertjes, om nogmaals hun gepassioneerdheid te tonen en de blijvende sympathie van de lezer te krijgen.
Als dit de manier is waarop Volendam|80 politiek bedrijft, doet ze haar naam eer aan, ervan uitgaande dat Volendam dan staat voor de belangen die gediend worden (lees: eigenbelang) en 80 voor de hoogte van het IQ waarmee dat gebeurt.