Een echt jongensavontuur door 5 jongens van OBS De Fuut

In de Kerstvakantie op de fiets voor het goede doel van Monnickendam naar Leeuwarden. Vijf jongens uit groep zeven en acht van OBS De Fuut en vier vaders namen de uitdaging aan en fietsten in weer en wind ruim 147 km.

In september vorig jaar kwam de Medezeggenschapsraad van OBS de Fuut in Monnickendam met het idee met school het jaarlijks kerstdiner eens in een ander jasje te steken. Het idee werd geld ophalen voor 3FM Serious Request. De kinderen vonden het belangrijk dat leeftijdsgenootjes in Afrika niet meer dood hoeven te gaan aan diarree. Het verhaal over deze kinderen in Afrika had indruk gemaakt. In alle groepen hadden de kinderen van OBS De Fuut samen met hun leerkracht diverse ludieke acties bedacht om geld in te gaan zamelen.

In groep 8 bijvoorbeeld hadden leerlingen op een woensdagochtend alle stekkers uit apparaten getrokken in hun klas. Ze rekenden uit hoeveel geld dit zou opleveren en dat ging in de pot voor Serious Request. Die woensdagochtend werd er dan ook in het donker gewerkt met hier en daar een zaklantaarn. Groep 7 haalde veel geld op met ‘heitje voor een karweitje’. Tijdens het Kerstdiner was er een Kerstmarkt waar door de kinderen zelfgemaakte kerstversiering werd verkocht. De uiteindelijke opbrengst van de acties op school was iets meer dan 1500 euro. Een geweldig bedrag. En toen was daar Finn Borst (10) uit groep 7 die bedacht dat het misschien een leuk idee was om het geld op de fiets naar Leeuwarden, waar Het Glazen Huis van Serious Request stond, te gaan brengen. “Het was weliswaar een ad hoc idee, “ vertelt zijn moeder Daphne van Roon, “Maar waarom niet?”

Finn maakte twee andere jongens enthousiast, Piet Apeldoorn (10) en Lars Lansing (11). Casper Kuethe (11), en Misha Witte (11) hoorden van het idee en wilden ook wel meefietsen. Vaders Pieter, Leon, Bart en Johan zagen het wel zitten en gingen mee. Ze zouden gaan fietsen op zondag 22 december, overnachten en dan maandag de 23ste met de trein terug. “Er moest nog wel even snel van alles geregeld worden. De fietsen wilden de jongens op pimpen met platen waarop te zien waren dat ze voor het goede doel aan het fietsen waren. Op zaterdag deed directeur Tineke Steur de school even open om die papieren te lamineren, “glimlacht Daphne. Het idee was om de fietstocht ook te laten sponsoren. Finn zegt:” Daarvoor moest op de website van Serious Request een eigen sponsorsite aangemaakt worden.” Casper:” Er moest ook nog een slaapplaats geregeld worden.” Piet: ”Fietsen moesten gecontroleerd worden of de remmen en lichten wel goed deden enzo.”

Lars: ”En we spraken regels af, zoals bijvoorbeeld niet elkaar de hele tijd inhalen en bij elkaar blijven.” Misha: “We hadden een ‘groepsapp’ gemaakt, ploink ploink ging het de hele tijd.” Die zondag verzamelden de jongens en vaders rond negen uur bij de Grote Kerk in Monnickendam en daar gingen ze. Bij Edam ging er iets mis. Pieter, vader van Misha vertelt: “Johans fiets kreeg een klapband. Dat was niet even te plakken, de band was helemaal stuk. Daar moest een nieuwe fietsband op. Tja, vind maar eens een fietsenmaker die open is op zondag.” Gelukkig heeft de broer van Pieter een fietsenzaak in Ursem. Johan stapte op Pieters fiets, Pieter werd opgehaald en met auto en de kapotte fietsband naar zijn broer. “..en later met de gerepareerde fiets de groep weer ingehaald.”

Casper: “Onderweg gingen de versnellingen van mijn fiets stuk, nou ja, eigenlijk was mijn fiets helemaal niet zo goed meer.” Er werd een andere fiets geregeld en Casper kon weer verder. Bij de Afsluitdijk hadden de mannen mazzel. Piet zegt met een grijns: “We hadden heel erg wind mee!” Mischa zegt: “Finn en Piet gingen heel erg hard, maar we waren op de Afsluitdijk, dus t mocht. “ Bij het monument halverwege de dijk spraken zij af op elkaar te wachten en dapper fietsten de mannen verder. Eén van de vaders hield het weer bij. Hoe zou het gaan met de wind en de regen. Casper: “Het stomst waren de laatste acht kilometer, want toen regende het en hadden we wind tegen. “ Regenpakken werden aangedaan. ”Piet verzucht: “We hadden heel erg wind tegen.” De wind wakkerde aan tot wel windkracht 6. Finn:” De wind was zó hard, dat lopen wel sneller was. Lars: “Welnee!” Piet: ‘We dachten, straks zijn we bij het hotel.”

De laatste loodjes waren zwaar, maar de blijdschap was groot toen ze bij hun slaapplaats aankwamen. Pieter met een grijns: ”Acht mannen in één huis.” Ondanks hun pittige rit, was het bij de jongens nog wel even keten op de slaapkamer. Lars:” Wie begon ook weer met die dropjes te gooien..?” De volgende dag moesten ze nog een kilometer of dertig naar Leeuwarden fietsen. Dat was wel even afzien. Finn vertelt: “Ik had zadelpijn! Mijn kont deed zoveel pijn. En mijn benen voelden verrot. Alsof ik niks meer kon bewegen. “ Gelukkig gaven de vaders hier en daar een duwtje in de rug. Lars was daar wel blij mee: “ Het was veel zwaarder fietsen. Ook veel tegenwind.” Casper: “We gingen op een gegeven moment dat modderpad op.” Lars weet ‘t nog: “Ja, en dat was niet de goede weg, konden we weer door die modder helemaal terug.” Misha ging onderuit. Maar ze gaven niet op. Eindelijk kwamen ze aan in Leeuwarden bij Het Glazen Huis.

Teleurgesteld zegt Piet: “Het was daar veel te druk, we moesten opgetild worden om wat te kunnen zien!” Misha: “Je kon er echt niet langs, je werd helemaal fijn geperst. De cheque met sponsorgeld hadden we graag in de brievenbus gedaan bij de DJ’s van het Glazen Huis, maar ja, geen mazzel.” Er was gelukkig nog een andere plek waar zij de cheque in konden leveren. De jongens vallen heel even stil. Er wordt nagedacht. Over hun fietsavontuur. En er worden alweer acties bedacht voor het volgende jaar om geld op te halen. Gaan ze volgend jaar weer het geld brengen op de fiets? Misha zegt: “Nou, dan zitten de DJ’s in Haarlem. Dat is dan niet zo ver.” Finn: “We kunnen gaan lopen..?” Er ontstaat een discussie tussen de jongens. De vaders Pieter en Johan staan het glimlachend aan te horen. Pieter zegt: “Weet je, het was een echt jongensavontuur, met drama, heroïek, een lach en een traan en lekker eten en drinken.”

Met het fietsavontuur hebben de jongens toch maar mooi ruim 1200 euro opgehaald. Johan grinnikt en zegt met trots: “Helden zijn het.”