De druppel die de emmer deed overlopen

Afgelopen donderdag hebben VVD, PvdA en GroenLinks het college met wethouders van VD80 en CDA naar huis gestuurd, middels een motie van wantrouwen en een ontslagbesluit. Het was niet langer verantwoord deze wethouders te handhaven. De opdracht van de gemeenteraad om de panden van het HHNK geschikt te maken voor huisvesting van de ambtenaren werd niet voortvarend uitgevoerd maar getraineerd. Het was één van de onderwerpen die leidde tot toenemend wantrouwen tussen raad en college. Eerder vorig jaar bleek ook al dat het college zich niets aantrok van de gemeenteraad: in juni werden voor ruim een ton de gemeentelijke gebouwen aan de Mgr. Veermanlaan opgeknapt zonder de raad te informeren.

Dat kwam het college op 12 september te staan op een motie van afkeuring: een belangrijk signaal dat hun eigengereide handelwijze niet door de beugel kon. Later werd een belangrijk onderwerp als de visie voor het dorpshart van Volendam slecht ontvangen in de gemeenteraad. De wethouder kreeg de opdracht uit te gaan van een andere aanpak: kleinschaliger en meer in overleg met bewoners en ondernemers. Ook hier trok het college zich niets aan van de raad; zij ging op de oude voet voort, tot ontevredenheid van alle betrokkenen. VVD, PvdA en GroenLinks hadden daarom besloten om het college over deze voortdurend onwenselijke gang van zaken in een interpellatiedebat stevig aan de tand te voelen.

Het één zeggen maar het andere doen

Op de ochtend van de raadsvergadering werd een brief openbaar die VD80 en CDA op 16 december gestuurd hebben naar de minister van Binnenlandse Zaken. In die brief vragen de twee partijen om vernietiging van de beslissing van de gemeenteraad om het HHNK-complex te gaan verbouwen voor huisvesting van de ambtenaren. Uiteraard staat het partijen vrij om brieven naar wie dan ook te schrijven, maar het stelt wel de handelwijze van de VD80 en CDA wethouders in een vreemd daglicht. Namelijk, het college zei steeds dat het loyaal het raadsbesluit aan het uitvoeren was (in de praktijk zochten ze elke kleine hobbel om het aanbestedingstraject te vertragen), terwijl hun eigen partijen via de achterdeur dat besluit probeerden onderuit te halen.

Bij het interpellatiedebat van de raadsvergadering vroeg GroenLinks het college afstand te nemen van de brief van VD80 en CDA. Die brief is immers in flagrante strijd met het beleid dat het college zegt uit te voeren. Wethouder Kes had gemakkelijk afstand kunnen nemen van de brief en daarmee de verdenking van GroenLinks kunnen afwenden. We hebben namelijk een duaal stelsel: de wethouder van een partij hoeft het niet altijd eens te zijn met wat de partij zelf wil. Maar wethouder Kes zei dat ze met die brief niets te maken had en nam geen afstand. Dat liet zien dat de bereidheid van het college om werkelijk de verbouwing van het HHNK-complex in goede banen te leiden niet gemeend is. Het maakte de positie van het college (de wethouders) volkomen ongeloofwaardig. Voor GroenLinks was het de druppel die de emmer deed overlopen. Het een zeggen en het andere doen, dat kon niet langer.

Niet luisteren naar de wensen van de meerderheid

Ook tijdens het interpellatiedebat toonde het college geen begrip voor onze visie en bleek zij niet gevoelig voor de problemen die de raad naar voren bracht. De vragen werden ontwijkend beantwoord en men wist zich van de prins geen kwaad. Het ontslag was natuurlijk een hard gelag voor wethouders Kes en Sombroek. Maar veel mensen zagen het al sinds juni vorig jaar aankomen, want het college van VD80 en CDA kon niet meer op een meerderheid rekenen in de gemeenteraad. Toch hebben wij lange tijd gehoopt dat het college eieren voor zijn geld zou kiezen en zich zou neerleggen bij de wensen van de nieuwe raadsmeerderheid van VVD, PvdA en GroenLinks.

VD80 en CDA kunnen niet accepteren dat zij een keer hun zin niet krijgen

Op 7 november nam de gemeenteraad het besluit over de gemeentelijke huisvesting. Het was met opzet in de begrotingsvergadering gepland, om zo tegelijkertijd geld te kunnen reserveren voor de verbouwing. Dit besluit werd genomen met een meerderheid van één stem. Maar VD80, CDA en Lijst Kras hebben zich nooit neer kunnen leggen bij dit meerderheidsbesluit, en gingen zich uitermate kinderachtig gedragen door er steeds op terug te komen. Terwijl nota bene ook het besluit om de Broeckgouw (toen nog: Zuidpolder) vrij te geven voor woningbouw met slechts één stem meerderheid in Gedeputeerde Staten is genomen. GroenLinks had zich stevig verzet tegen woningbouw op die locatie, maar toen het raadsbesluit eenmaal genomen was, hebben wij ons daarbij neergelegd. En daarna hebben wij constructief meegedacht over een goede uitvoering van dat besluit, zonder erover door te blijven zeuren.

Na de val van het college heeft GroenLinks haar verantwoordelijkheid genomen en is direct met VVD en PvdA in gesprek gegaan om zo snel mogelijk een slagvaardig college te krijgen dat tot aan de verkiezingen de hoognodige beslissingen zal nemen in dossiers die te lang zijn blijven liggen.