Column Uit de oude doos: Huiselijkheid
Vanaf het moment dat Keessie af en toe mocht logeren, was dat ieder weekend. Zijn ouders waren het daar lang niet meteen mee eens, maar de moeder van Marietje had tegen de moeder van Keessie gezegd; “ze leggen apart hoor.” Mijn man en ik hebben geen zoon en wij vinden het zo gezellig met jullie Keessie erbij. Zo blijkt maar, in één lange zin past onwaarheid over – apart – en een compliment aan Keessie.
De waarheid was, de moeder van Marietje, maar de vader ook, maar dat liet hij wijs aan zijn vrouw over, vond dat hun dochter en schoonzoon er aan toe waren om intiem te zijn, anders doen jullie het stiekem zei die wijze moeder, dus gun ik het jullie hier. Wat een lieve ouders! De vader van Marietje was een jaar of twintig op de botter van zijn vader, vissersknecht geweest. Niet tegen een vast loon maar tegen een percentage van de opbrengst van de vis. Dat was gemiddeld genomen heel veel salaris.
Hij ging in de winter een half jaar lang tegen een normaal salaris werken bij de firma Heijmeijer in Edam. Sinds zijn vader de botter verkocht, was hij gewoon in vaste dienst bij de firma Heijmeijer in Edam. Volgens Marietje heeft haar vader nog wel wat geld overgehouden uit de tijd dat hij knecht was bij haar Bap. Ieder weekend logeren betekende voor Keessie, vrijdagmiddag na zijn werk meteen naar Marietje en dan ook mee-eten. De vader van Marietje stoofde in de zomer ondermaatse paling (lange dunne) en af en toe bakte hij (in de schuur) lekkere verse scharren.
Dat was een genieterig begin van een weekend vol genieten. Zondagochtend gingen de ouders van Marietje nog vaak naar de kerk, Marietje en Keessie vaak niet. Dat mochten ze zelf weten. Na de kerk was het altijd heel gezellig. Soms maakte Marietje het ontbijt en stond de tafel gedekt. Een andere keer werd Marietje geroepen om met Keessie te ontbijten. Om ongeveer half twaalf kwam Janet en Sijmen ook. Voor de lezers die niet alles volgen, Janet is de zus van Marietje en haar man is Sijmen.
Met zijn allen aan de koffie met lekkere amandelkoek van Japie van Pooy. Daarna een paar biertjes en voor de dames een glaasje of twee bessen. Daarna met zijn allen aan een pan vol koe sudderlapjes en gekookte aardappelen, in de winter met spruitjes of kool en in de zomer met slabonen. De juiste benaming is sperziebonen. Toetje was, gekookte peren, maar daar hield Keessie niet van.