Moedige Moeders tegen reguleren weetteelt

Aan:

• de Fracties van de Tweede Kamer


• de Minister van Veiligheid en Justitie


• de Minister van Volksgezondheid


• Cc EMCDDA, European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction, Roland Simon, director


• Cc INCB, International Narcotics Control Board, Raymond Yans, president


• Cc EURAD Europe for action on Drugs


• Cc Vlaams Platform Tegen Drugs

Betreft: reactie en commentaar op Manifest Joint Regulation, van 31 januari 2014

Geachte leden van de Tweede Kamer, Ministers,

Twee PvdA burgemeesters (Heerlen, Eindhoven) en een D’66 wethouder (Utrecht) zijn de initiatiefnemers van het Manifest Joint Regulation, dat op 31 januari 2014 werd gelanceerd met het plan [met een onbekende hoeveelheid belastinggeld] de cannabisteelt voor de coffeeshops (de achterdeur) in Nederland te reguleren. Zij willen een landelijk stelsel van gereguleerde hennepteelt omdat:

1. de gezondheid van 450.000 cannabisgebruikers niet wordt beschermd,


2. de veiligheid van de wijken onder druk staat,


3. de [georganiseerde] criminaliteit gerelateerd aan softdrugs door het huidige beleid nauwelijks effectief is aan te pakken.”

Moedige Moeders vinden het opmerkelijk dat

1. de bescherming van 450 000 cannabisgebruikers gaat boven de resterende 16,2 miljoen inwoners in ons land;


2. in bovengenoemd punt 3. alleen sprake is van effectief aanpakken van softdrugs, en niet ook van de harddrugs.

Dit Manifest, waar deze burgemeesters nu op inhaken, is één van de velen die in diverse landen van Europa de afgelopen tijd zijn uitgebracht door pro-legalisatie groepen. Het is vooral bedoeld om de discussie in die richting te brengen. Het sympathiek ogende ‘reguleren’ is echter een proces, waarin, indien eenmaal gestart, onomkeerbaar het accepteren en legaliseren van cannabis aan de orde is en nog erger, later ook van andere drugs.

Wij zijn echter verheugd dat de Minister van Veiligheid & Justitie zich, door zijn expliciete positiebepaling, tegen de voorgestelde plannen van het Manifest heeft opgesteld. Moedige Moeders menen dat niet de achterdeur maar dat de voordeur het probleem is.

Moedig Moeders menen door het sluiten van alle coffee- en smartshops, per direct, de door het Manifest gestelde eisen 1,2,3 op de meest effectieve wijze een feit zijn. De sluiting van de coffeeshops in Bergen op Zoom en Roosendaal [2009] had als resultaat dat de illegale handel zeer belangrijk is verminderd en de overlast substantieel af nam.

“De risico’s van verslaving voor de gebruiker en de maatschappij zijn een zaak geworden voor Internationaal Recht sinds begin 20e eeuw. De negatieve impact van druggebruik is duidelijk in diverse gebieden als gezondheid, veiligheid, milieu, wetsuitvoering, bonne gouvernance (wijs beleid).

Verslaving vormt een uitdaging om meer inspanningen te leveren in preventie, zorg en herstel. In 2014 zal de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, met alle lidstaten, een debat handelend over de drugscontrole houden, opdat in 2016 de lidstaten het eens worden over een eensluidende tekst, waarbij Yans verwacht dat er geen verandering van de huidige werkwijze zal plaats vinden. Dhr. Raymond Yans, President van de International Narcotics Control Board van de Verenigde Naties [INCB] uit Verslag 18e Symposium Medical Women Association of Belgium op 16 november 2013:

Moedige Moeders vinden het Manifest Joint Regulation een verkeerd plan. Hetzelfde resultaat wordt bereikt –en nog meer- door, per direct alle coffee- en smartshops te sluiten, die immers slechts semi-legaal zijn, formeel slechts gedoogd worden. Sluiting van de coffeeshops in Bergen op Zoom en Terneuzen had als resultaat dat de illegale handel daar verdween en de overlast substantieel af nam.

Daarmee breng je de illegale handel een enorme klap toe en voldoe je aan de drie eisen, die de basis vormen van het Manifest. Als argumenten kunnen gelden:

1. gewijzigd inzicht dat het experiment van de scheiding van soft en hard drugs in Nederland volledig is mislukt;


2. de grote schade die het gedoogbeleid drugs veroorzaken;


3. terug naar één beleid, aangaande drugs in de Europese Unie’.

Tienduizenden gezinnen in heel Nederland zitten door de verslaving [van alcohol en van drugs] van een gezinslid, kind en/of partner, in grote problemen. Zaken die al te vaak en te lang binnenskamers worden gehouden. Wat veelal tot zware emotionele, financiële- en echtscheidingsproblemen leidt. De gevolgen reiken daarmee in het private en het publieke gebied.

Moedige Moeders geloven stellig dat indien de regulatie van drugs een feit is, dit tot gevolg heeft, dat het gebruik van cannabis eenzelfde omvang krijgt als alcohol nu – met navenante problematiek.

Gedoogbeleid

Het Gedoogbeleid in Nederland heeft een drugsindustrie ontwikkeld en steeds meer drugs op de markt gebracht. Rioolwater-onderszoeken leren dat drugs in Nederland op grote schaal worden gebruikt, ondanks het feit dat lokale bestuurders dit veelal strak ontkennen. Het Gedoogbeleid drugs moet stoppen, willen we in Nederland niet verder escaleren naar een situatie waarin abnormaliteit de norm is. Naar de mening van Moedige Moeders Nederland is door de opstellers het volgende volledig genegeerd dat:

• als het experiment ‘reguleren’ start, de overheid het signaal geeft: ‘druggebruik is acceptabel’;


• een grote groep die tot heden niet gebruikt, kunnen gaan experimenteren met drugs;


• burgemeesters als geen ander weten wat de effecten zijn van drugs op hun inwoners, zoals de agressie in sport, tijdens evenementen, tegen hulpverleners, en zo meer;


• het reguleren van drugs haaks staat op de preventie aan jeugd om niet te roken, geen alcohol te gebruiken voor 18 jaar; omdat de handhaving sinds de recente aanpassing nog lang niet op 100% is;


• het reguleren van drugs eveneens haaks staat op de Europese en Nederlandse task force om roken te minderen en te stoppen;


• 80% [andere bronnen noemen 50%] van de gekweekte cannabis wordt geëxporteerd, waarmee de regulering de handel door de georganiseerde criminaliteit niet zal doen verminderen.

Moedige Moeders vragen voorts hoe de burgemeesters denken de controle van het THC gehalte van hun gereguleerde drugs te kunnen handhaven? Hoe onderscheidt de politie, op eenvoudige wijze, de drugs van lage en van de hoge THC? Een negatief antwoord hier ondergraaft de essentie van het Manifest.

Nederland was jarenlang het Europese gidsland voor de acceptatie en regulering van drugs. In publiek en privaat belang, is het daarom voor de gezondheid, voor de veiligheid en de effectieve aanpak van de criminaliteit beter dat Nederland voorbeeldland wordt, voor een restrictieve lijn.

Met vriendelijke groet,
Piet Reijers / 06 22424828
Woordvoerder Moedige Moeders