De vorige huisjes zijn omstreeks begin jaren vijftig gebouwd. Waren van povere kwaliteit. Waren versleten. De Vooruitgang stond voor de keuze of om ze grondig te renoveren en op te pimpen, of te slopen en nieuw te bouwen. Denk ik. Voor het laatste is gekozen. Hoeft in beginsel niet duurder te zijn dan te renoveren en op te pimpen. Zoals de Wbv in de Boegstraat heeft gedaan. En bij nieuwbouw heb je echt huisjes State-of-the- art. Maar dan had de Wbv de woninkjes in de typisch lieflijke jaren vijftig stijl opnieuw moeten laten bouwen en niet zoals nu een pompeus, prestigieus miljoenverslindend gebouw moeten neerzetten. Dat wel, eerlijk is eerlijk, het heeft mooie appartementen. Alleen van binnen dan. Maar ik denk dat de Wbv met kleine huisjes tegen veel lagere huurprijzen meer doelgroepen dan alleen rijke senioren (alleenstaanden, alleenstaande ouders, starters) beter had kunnen bedienen.
Bouwen om te bouwen uit oogpunt van werkverschaffing heeft maatschappelijk inderdaad geen toegevoegde waarde.