Naar de inhoud

Heren EVC onder de maat

Bron: Stadskrant

Wat is er overgebleven van het gevierde EVC Zaterdag 1, het team dat met Peter van der Zwaan drie promoties afdwong in evenzoveel seizoenen. Het huidige EVC 1 lijkt een schip op drift, zonder roer of vaste koers en met een bemanning in volstrekte disharmonie.

De jonge oefenmeester Iwan Everaars is deze periode niet te benijden. Als tweede kapitein werd hem enkele weken geleden door het bestuur en de technische leiding het stuur in handen gegeven op een moment dat de eerste man, Van der Zwaan, niet meer wist hoe hij het tij moest keren op het moment dat het schip al flink water maakte en dreigde te zinken.

Geplaagd door blessures, gebrek aan vorm, gebrek aan inzet en gebrek aan kwaliteit is duidelijk geworden dat een teruggang naar de 3e Klasse voor dit EVC niet meer te vermijden is.

In de uitwedstrijd tegen het al gedegradeerde NFC in Amstelveen werd de laatste kans op de laatste strohalm om nacompetitie te halen al binnen een half uur verspeeld. Waar voorheen een hechte defensie stond met doelman Kees Schilder en verdedigers Roy van Antwerpen, Thom Fanger, Daan Schuszler en Toon Visser, werd de stelling door blessures en tactische omzettingen nu verdedigd door keeper Daan Keijzer, Dennis van de Berg, Ard Oudejans, Ruud Springer en Dennis de Wit.

Allen van goede wil, maar vanaf de eerste minuten niet opgewassen tegen de snelle voorwaartsen van het frank en vrij spelende NFC. Binnen vier minuten flitste de eerste flankspeler langs de Edammer verdediging en werd de voorzet feilloos binnengeschoten: 1-0.

EVC bleek niet bij machte om snel op jacht te gaan naar de gelijkmaker en nog voordat het eerste half uur verstreken was volgde een vergelijkbare aanval van de Amstelveners die wederom verzilverd werd. Met deze 2-0 op het scorebord leek voor de thuisploeg het meeste kruit verschoten en ontstonden er zowaar kansjes voor de roodgroenen, maar behoudens een kopbal van Oudejans op een vrije trap van Schuszler leverde dit weinig gevaar op.

Na rust hetzelfde spelbeeld; een EVC dat met de macht der wanhoop tracht een treffer te forceren maar door talrijke slordigheden daar maar niet in slaagt. Ook het gebrek aan scoringsvermogen is een factor gebleken waardoor dit EVC telkens aan het kortste eind trok en na negentig minuten met lege handen bleef.

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.