Kampioenenbal MOVE en dames EVC
De maanden april en mei zijn traditiegetrouw de maanden waarin de prijzen verdeeld worden als de competities in de sportzalen en op de velden ten einde zijn. In Edam werden de meest opvallende titels behaald door het eerste herenteam van MOVE Volleybal en het eerste damesteam van voetbalclub EVC. Voor beide selecties werd het een bijzonder seizoen met een afwijkend verhaal.
Vooral voor de Heren 1 van MOVE werd het een gedenkwaardige competitie. En dan te bedenken dat er aan het begin van het seizoen geen trainer en geen spelers voor een Heren 1 team was. Coach Martijn Smit vertelt: ‘Het probleem waar MOVE momenteel mee zit is dat er erg weinig heren zijn. Dit probleem was in het begin van het seizoen ook en dus stond de MOVE aan een pittige uitdaging. Ik wilde zelf het spel weer gaan oppakken, maar door weer een flinke tegenslag met mijn schouder ging dat niet lukken.’
‘Enige weken daarna werd ik benaderd door de MOVE of ik het leuk vond om trainer en coach van heren 1 te worden. Na diverse gesprekken en nadenken van mijn kant ben ik uiteindelijk de uitdaging aangegaan! Taak 1 was: maak een team. Na veel praten met diverse jongens lukte het uiteindelijk zeven man bij elkaar te krijgen. Een smalle selectie maar er zat niets anders op. Sommige spelers waren gestopt en anderen waren weggeplukt door andere clubs. Uiteraard had ik aan het begin van het seizoen geen ervaring met het vak trainen en coachen en was ik er al snel uit om Jack de Boer te vragen om tijdens de wedstrijden mij te assisteren. Jack leek het geweldig en zei meteen ja. En zo zijn we begonnen aan een seizoen in de promotieklasse met als doelstelling, zo hoog mogelijk eindigen.’
De smalle selectie bezorgde Smit nog de meeste kopzorgen. Hij legt uit: ‘Mijn grootste angst was natuurlijk dat, mocht er iemand geblesseerd raken, je geen reservespelers meer zou hebben. Maar goed, er was geen keuze en met de gedachte dat er maar zes in het veld kunnen staan zijn we onze voorbereiding ingegaan met een oefenwedstrijd tegen VIP en erg hard trainen. Ik merkte al snel dat de jongens erg gedreven waren, opkomst op trainen was goed, inzet was nog beter en de sfeer tijdens het gehele seizoen was van ongekende klasse.’
‘Vooral dat laatste motiveerde mij iedere week om zo veel mogelijk uit de trainingen te halen en dus ook uit de spelers. Het seizoen is helaas niet blessurevrij verlopen. Al zeer vroeg in de eerste helft ging Christiaan Wilkes door zijn enkel. Het zag er niet goed uit en Christiaan hebben we dan ook enkele maanden moeten missen. Dit was een grote domper voor iedereen en als je dacht dat we alles gehad hadden kreeg ook Jack Zwarthoed last van zijn enkel, en waren we dus nog maar met vijf man. Maar we moesten door en heb ik vaak beroep moeten doen op diverse spelers uit Heren 2 en bepaalde wedstrijden ook nog op enkele oud-spelers. Gelukkig was iedereen telkens weer bereid om ons er doorheen te slepen. ‘
‘Het seizoen is ondanks de vele tegenslagen wel goed verlopen. We zijn kampioen geworden en we hebben na lange tijd weer eens een halve finale van de beker bereikt, dit door winst op diverse ploegen uit de derde divisie. Dit is vooral te danken aan de goede inzet tijdens de training en vooral de inzet voor elkaar! Wat wel een domper is dat wij niet mogen promoveren, omdat wij ons vorig jaar vrijwillig hebben terug getrokken naar de promotieklasse.’
‘Dus we moeten het nieuwe seizoen nog een keer knallen om naar de derde divisie te kunnen. Dit kan alleen met de spelersgroep die we nu hebben en dus hoop ik dat volgend jaar iedereen bij elkaar zal blijven want in deze groepssamenstelling zit zoveel potentie dat we in een zeer korte termijn zeker de tweede divisie kunnen bereiken. Ik wil namens de hele ploeg het publiek bedanken die ons tijdens de wedstrijden heeft gesteund.’
Dames EVC
Na een jaar afwezigheid en het wisselen van speeldag moest het EVC damesteam van trainer/coach Rolph Meijer dit seizoen starten in de 5e klasse. Doordat er een mix was gemaakt van slechts enkele routiniers, ex-MA1 speelsters en drie jonge talenten die eigenlijk nog in de MB1 horen te spelen, wilde de technische staf het team niet onder te grote druk zetten door te roepen dat het seizoen alleen geslaagd zou zijn als men kampioen zou worden. Maar de doelstelling was wel om promotie naar de vertrouwde 4e klasse binnen drie seizoenen te bewerkstelligen.
Deze mix van speelsters bleek echter dusdanig talentvol, zodat na de eerste trainingen en bekerduels al de stille hoop ontstond om daadwerkelijk mee te doen voor de titel. De neuzen van de hoofdtrainer, assistent trainer Klaas-Jan Kalk, keepstertrainer Arthur Polman, leidster-verzorgster Greet Langkemper en de speelstersgroep stonden de zelfde kant op, dus werd er vanaf speelronde 1 meteen vol gas gegeven. Met keurig verzorgd en opbouwend voetbal werden de opponenten bestreden en met een nieuw record van 11 wedstrijden op rij winnen werd de najaarstitel in de wacht gesleept, waardoor EVC in de kampioens/promotiepoule terecht kwam.
Met grotendeels dezelfde tegenstanders op het programma in deze voorjaarscompetitie werd de doelstelling duidelijk: kampioen worden en promoveren. Rolph Meijer vertelt hoe het de groep dit voorjaar is vergaan: ‘De start was prima! Door de twee uitstekende keepsters Suzan Kaars en Annet Steinhauzer en de sterk spelende defensie met Jessie Lof, Viola Kemper, Roos de Groot, Sanne Bouwes en Sanne Zwarthoed werd het krijgen van tegendoelpunten tot een minimum beperkt.
Het middenveld met Daniëlle Kalk, Suze Tessel, Nikki Pletinckx, Debby van den Berg en captain Marieke van Straaten was zowel verdedigend en aanvallend een grote steun voor het team en ook het scoren van de broodnodige doelpunten bleek geen probleem. De middenvelders pikten af en toe hun goaltje mee en zelfs centrale verdediger Viola Kemper staat vermeld op de lijst van doelpuntenmakers. De voorhoede met Selma Evrengün, Vérouschka Petrovic, Janna Groes, Eline Ruck, Kelly Groot en Irene Tol was onhoudbaar voor de verdedigsters van alle tegenstanders en dat uitte zich in vele treffers.
Al deze aanvalsters haalden een prachtig moyenne van tien doelpunten of meer, waarbij het schitterende aantal van 25 competitietreffers van topscoorder Selma Evrengün het meest in het oog springt.’ Door het prima functioneren van alle linies en de fantastische onderlinge sfeer wist coach Rolph Meijer, met behulp van eerder genoemde personen, zijn team naar de top van deze klasse te loodsen.
Slechts een misstap uit tegen DZS, de eerste en ook enige nederlaag, zorgde ervoor dat het kampioenschap en week uitgesteld werd en in een uitwedstrijd tegen Marken Dames 2 behaald moest worden. Het team stond strak van de spanning, maar naarmate het duel vorderde bleek EVC heer en meester te zijn op het veld. Marken kreeg slechts anderhalve kans en de Edammer equipe had via Irene Tol een 0-1 voorsprong genomen voor de thee. Via twee voltreffers van Selma Evrengün liep EVC uit naar 0-3 en deze score werd tot het laatste fluitsignaal vastgehouden.
Het kampioenschap en de promotie waren een feit en de vreugde was enorm. Er werd bij terugkomst op het EVC-complex even kort aandacht besteed aan dit prachtige resultaat door het bestuur, want de echte kampioensfestiviteiten volgen op zaterdag 3 mei na de laatste wedstrijd van dit seizoen thuis tegen nummer twee DZS. Volgend seizoen wordt er dus gestart in de vertrouwde 4e klasse en met het huidige spelersmateriaal en de zeker nog een jaar aanblijvende technische staf moet het mogelijk zijn om aansluiting te vinden bij de subtop.