Bevrijdingspop, ook dit jaar prima Ilpendams feestje
[gallery type="slideshow" link="none" ids="120568,120567,120566,120565,120564,120563,120562,120561,120560,120559,120558,120557,120556,120555,120554,120553,120552,120551,120550,120549,120548,120547,120546,120545,120544,120543,120542,120541,120540,120539,120538,120537,120536,120535,120534,120533,120532,120531,120530,120529,120528,120527,120526,120525"]
De laatste jaren wordt in Nederland het bevrijdingsfeest op 5 mei een steeds groter gebeuren. In Ilpendam trekken ze zich daar niets van aan. Zoals altijd op het dorpsplein gewoon een platte kar als toneel, ballonnen, altijd mooi weer, lekkere hamburgers en natuurlijk bier en puike muziek. En dus is het weer een ontzettend goed feest.
Een bevrijdingsfeest op maandag, een dag waarop een groot deel van de bevolking gewoon moet werken. Gaat dat wel lukken? In Ilpendam doen ze daar niet moeilijk over, de eerste optredens staan gewoon wat verder in de middag gepland, zodat fietsende passanten, mensen waarop de term “senioren” goed op zou kunnen slaan en moeders met kleine kinderen ook gezellig naar het dorpsplein kunnen komen. Het terras voor café Het Wapen van Ilpendam zit al snel redelijk vol.
Ondertussen vermaakt de band Arnolds met rake covers het publiek waarna het jaarlijks aanwezige Fade Out vrolijk verder speelt. Langzaam maar zeker komen de eerste harde werkers van hun werk en het verbaast niet dat een aantal rechtstreeks naar het Ilpendamse dorpsplein doorrijden. De hamburgerkraam begint goede zaken te doen. Lazzwana is een band die met hun Braziliaanse jazzklanken ondertussen het vette-hap-diner prima laat smaken.
Na Sendar en Reezz weet Tripl Crippl met hun pakkende nummers de avond goed in te luiden. De eerste voetjes gaan van de vloer en de bierconsumptie gaat omhoog. De avond valt en huisband Sticky Notes beklimt het podium. De volumeknop wordt verder opengedraaid en de succesvolle set zorgt verder voor lach en dans. De dames in de groep stelen met hun torenhoge naaldhakken de show. Nog nooit zagen wij na een optreden artiesten hun schoeisel zo snel uitdoen.
De bassiste van Sticky Notes moest nog even op het hoge schoeisel blijven staan want ook in de gitaarband Stories from Shamehill plukte zij gedegen aan de snaren terwijl haar medebandleden lekker ouderwetse gitaarmuziek over het publiek uitstrooiden. Oude tijden herleefde met klanken die duidelijk door 50- en 60-er jaren band als The Ventures en the Shadows zijn beïnvloed. Zelden hoorden men een zo swingende uitvoering van Eyes of the Tiger, het nummer waarop Raymond van Barneveld tijdens grote dartswedstrijden zijn entree maakt.
Wrld Beat was de afsluiter van Bevrijdingspop in Ilpendam. Terwijl de geur van bier, wiet en hamburgers om voorrang streden werd op het podium alles uit de kast gehaald om het nu volle dorpsplein aan het bewegen te krijgen. Dankzij de opzwepende nummers en het enthousiasme waarmee de band speelde lukte dat prima.
Het bleef na de laatste klanken nog lang vrolijk onrustig in Ilpendam. Menig feestganger zal na een korte nacht waarschijnlijk op dinsdag met een zwaar hoofd op zijn of haar werk verschijnen. Bevrijdingspop Ilpendam versie 2014, bijna 70 jaar na de eerste viering van onze bevrijding, was weer erg goed en doet alweer snel verlangen naar de volgende versie. Laat die versie dan wel net zo lekker klein en lokaal blijven als dat nu al jaren het geval is. Grootse festivals zijn er tenslotte al genoeg in Nederland.