De verbouwing van Heerenbreeckplein 8 in Edam
Samen met zijn vriendin Iris Eummelen kocht Erik Radder vorig jaar een huis in de oude kom van Volendam. Van jongs af aan was het een droom om zelf een huis te verbouwen. “We hebben al heel veel gedaan, maar eigenlijk zie je daar nog maar weinig van, ik heb het wel onderschat.”
“We hebben een oud huis en beginnen helemaal opnieuw,” vertelt Erik Radder. “We hadden van te voren bedacht om de woning aan beiden kanten uit te bouwen, maar daar kwam al snel heel veel bij, eigenlijk alles. Ik ben er een voorstander van zelf een oud huis op te knappen. Als je een nieuwbouwhuis koopt, kun je nooit meer de indeling aanpassen, omdat het allemaal dragende muren zijn. Nu hebben we de bovenverdieping helemaal opengemaakt en kunnen we zelf bepalen waar de kamers komen. Ook ben ik van mening dat een nieuwbouwwijk lang duurt voordat het echt gezellig wordt, voordat het pleintje groen is, ben je tien jaar verder, hier leeft de buurt al echt. Daarom wilden we een huis in de oude centrum, maar ja, dan kom je tijdens het klussen wel eens wat tegen.” Erik is zelf werkzaam als timmerman, dus hij kan veel zelf doen en heeft veel ervaring. Zijn vriendin Iris Eummelen: “Waar ik kan, help ik natuurlijk mee.”
Grote scheuren
“De eerste dag dat we de sleutel hadden, zijn we gelijk begonnen met slopen. Dat is natuurlijk echt iets Volendams, om meteen alles eruit te willen halen, dat zit in ons bloed. De problemen begonnen eigenlijk meteen met de vloer, de houten vloer bleek verrot. Omdat ik in de bouw werk, is het eerste waar je naar kijkt isolatie. De vloer is eruit gehaald en vervangen voor de beton.” Daar bleef het niet bij, de achtergevel viel namelijk ook uit elkaar. “De woning had bruine kunststofkozijnen, dat vond ik direct een minpunt, maar je koopt het huis natuurlijk wel. Toen we begonnen met de kozijnen eruit te halen, kwamen we grote scheuren tegen in de binnenmuur en vervolgens bleven we problemen tegenkomen.”
Gek
“Alles was verzakt, daarom hebben we alle wanden eruit gehaald om alles te verstevigen. Wat heel speciaal is aan dit huis dat de balken boven niet over de lengte lopen, maar de breedte. Dat is gek, het is logisch om de kortste overspanning te gebruiken. Dit ben ik echt nog nooit tegen gekomen, ik durf ook niet te zeggen waarom ze dit gedaan hebben, alleen deze rij huizen is zo gebouwd.”
Bezuinigen
Op de bovenste verdieping is de spant van het huis zichtbaar. “Daar rust de hele kap op, zoals je kunt zien, is die doorgezakt. De gordingen liggen te ver uit elkaar, daar is op bezuinigd, er had een balk tussen gemoeten. Ik ga een wand plaatsen zodat er twee kamers ontstaan, die muur kan de kap ondersteunen.” Op de wand in de woonkamer staan diverse aantekeningen van de verbouwing. “Mijn vader werkt ook in de bouw en helpt mee, hij is hoofduitvoerder en kan dus heel goed technisch tekenen. Samen met zijn broer heeft hij ooit een twee-onder-een-kap gebouwd waar ze nog steeds wonen.”
Betonnen achterstraat
“Toen de muren verstevigd waren en de vloeren vervangen, konden we gaan opbouwen.” Er is aan de voor- en achterkant een uitbouw gekomen, waardoor de woning 50m2 groter is geworden. Omdat ze allebei weinig met tuinieren hebben, is er voor gekozen om in de achtertuin ook beton te storten. “Nu we toch bezig zijn, hebben we meteen een betonnen achterstraat genomen. Straatwerk moet je elke vijf jaar weer ophogen, nu zijn we gewoon klaar. We zetten een paar leuke bloembakken neer dan kunnen we heerlijk van het zonnetje genieten.” De tuinmuur wordt opnieuw opgemetseld met de achtergevel. “Alles gaat eruit, er komt van voor tot achter een nieuwe muur, er blijft echt niets staan.”
Kerstmis
“We kregen in april de sleutel en dachten dat we in februari zouden kunnen verhuizen. De eerste zomer hebben we dat al bij moeten stellen. Toen dachten we dat we de Bouwvak wel zouden halen, maar nu ben ik blij als we hier met de Kerst zitten. Van jongs af aan wilde ik al zelf een huis verbouwen, maar ik het wel onderschat.” Het stel woont bij de ouders van Erik. “Mijn vriendin die afkomstig is uit Drenthe woont bij ons in, ze is inmiddels al helemaal gewend aan Volendam. Iris: “Ik kom uit een klein dorp, echt anders is het niet, daar was het ook ons kent ons.” Erik: “Er is nu alweer een jaar voorbij, we hebben veel gedaan, maar je ziet het niet allemaal. Straks gaan we de vormen maken, gaan we wanden neerzetten en begint het eindelijk echt een huis te worden.”