Li Guo komt met nieuwe filosofie (en nieuwe kaart) voor Jimmy’s Restaurant

[caption id="" align="alignleft" width="380"] Foto Cor Kes www.luxphotography.nl[/caption]

Dat de economische vooruitgang die China kent lang niet elke provincie bereikt, kan de jonge eigenaar van Jimmy’s Chinese Restaurant aan de Zuidervesting in Edam beamen. Een boeiend gesprek met een jonge ambitieuze ondernemer die met vallen en opstaan zijn weg in Nederland heeft weten te vinden.

Li Guo, geboren in Fuzhou, weet als geen ander dat de economische vooruitgang in China ook strategische kanten kent. Gebieden die mogelijk het toneel kunnen worden van conflicten met andere mogendheden krijgen van de Chinese partij geen voorkeursbehandeling en hebben het, in tegenstelling tot andere provincies, aanmerkelijk lastiger om de werkgelegenheid en de daarmee verwante welvaart op de rit te krijgen.

Dicht bij Taiwan…

“Fuzhou is de hoofdstad van de provincie Fujian en ligt recht tegenover Taiwan. Vanuit Fujian zie je al het eerste kleine eilandje wat deel uit maakt van een gordel, die tot aan Taiwan door loopt. Mocht er een conflict uitbreken met Taiwan, dan zou de lokale industrie als eerste op de korrel worden genomen en dat wil de partij tegen elke prijs voorkomen. Vandaar ook dat het leven in Fujian vrij moeilijk is en er voor ambitieuze mensen weinig kansen voor handen liggen.”

Kindertijd

Het was voor de vader van Li Guo in ieder geval aanleiding om als vooruitgeschoven loper van het gezin, in Nederland een nieuw bestaan op te bouwen. Van zijn kindertijd in Fuzhou weet Li zich nog maar weinig te herinneren. “Ik heb nog maar vage herinneringen van het spelen op straat en mijn schooltijd die niet echt schokkend was.”

Cultuurschok

Li’s vader was via familie in Nederland aan een baan gekomen als kok in een restaurant en was in 2000 in staat om zijn vrouw en kinderen over te laten komen naar het verre Nederland. “Het was voor ons een flinke cultuurschok. Het heeft mij toch een kleine zes jaar gekost voordat ik mij een beetje had aangepast aan het leven in Nederland en aan de taal. Ik ben al geen talenwonder en Nederlands is daarbij met het Chinees ook nog een van de moeilijkste talen om te leren.”

Niet goed in talen

Li ging in Alphen aan de Rijn naar de HAVO, maar droomde er stiekem van om ooit automonteur te worden. In zijn vrije tijd ging hij vanaf zijn 16e aan de slag in het restaurant waar zijn vader werkte en kwam hij uiteindelijk op het punt om een keuze te maken. “Ik ben niet goed in talen en voor een eventuele vervolgopleiding in het HBO zou ik onherroepelijk vastlopen op dit punt. Gedurende de jaren dat ik werkte als kelner had ik veel gespaard en samen met mijn vader zijn wij via een Chinese makelaar aan Jimmy’s in Edam gekomen.”

De opzet die de oorspronkelijke eigenaar van Jimmy’s in Edam voor ogen stond was dat van een exclusief Chinees restaurant. In Middenbeemster zou er een middenklasse restaurant staan en in Edam de ‘top of the bill’. “Wat hij echter niet deed was een wijziging aanbrengen in de kaart”, laat Li weten.

Foute keuze

“In Midden-Beemster kon je dus hetzelfde eten krijgen voor een flink lagere prijs dan in Edam. Een situatie die natuurlijk onhoudbaar is zodra klanten er lucht van krijgen. Het restaurant in Edam heeft er dan ook flink onder te lijden gehad.”

Nieuwe eigenaar!

Vanaf het moment dat Li het roer over nam in Edam was het voor klanten nog even wennen. “Iedereen vroeg naar Jimmy en men kon het nauwelijks bevatten dat de jonge knul die gastheer speelde, ook de eigenaar was. Inmiddels denk ik dat onze vaste klanten wel aan de situatie gewend zijn geraakt.” Wat er ook ingrijpend veranderde ten opzichte van het oude Jimmy’s, was de kaart. Die ging op de schop en een geheel nieuwe filosofie over een avondje uit eten, onderging een revolutie.

Kleine gerechtjes

“Bij uit eten bij een Chinees restaurant bestaat het stereotype beeld van volle borden, mensen die zich razendsnel vol proppen en na 30 minuten nauwelijks nog proeven wat hen voorgeschoteld wordt. Daar wilden wij van af. Wij hebben nu gekozen voor een kaart met kleine gerechtjes die niet gelijktijdig, maar geleidelijk aan worden geserveerd. Hierdoor kunnen mensen meer genieten van de variaties, krijgen geen opgeblazen gevoel en kunnen zo hun avondje uit langer laten duren dan een uurtje schranzen. Daarnaast hebben wij zoveel mogelijk geprobeerd de prijs-kwaliteitverhouding zo evenwichtig mogelijk te maken. Ik denk dat wij daar prima in zijn geslaagd.”

Droom

Veel vrije tijd zit er momenteel voor Li nog niet in. “De enige dag dat ik niet in de zaak sta is een dinsdag. Die benut ik voor administratie, inkoop en een avondje uit eten in andere Aziatische restaurants. Je moet immer op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in andere keukens. Ondertussen probeer ik ook over de horizon heen te kijken en droom van meerdere restaurants waar ik op culinair terrein leuke dingen wil gaan doen. Voor nu moet dat nog even wachten.”