Van hopeloze slungel tot sensatie
Door Oscar van der Horst
Hij lijkt wel een beetje op een puber die zijn groeispurt te vroeg heeft ingezet. Eentje die met schoolvoetbal een kop groter is dan de rest, maar toch graag met zijn klasgenootjes een balletje wil trappen. Langs de kant lachen de meisjes om zijn motoriek en ook de trainer ziet het niet in hem zitten. Maar Henk Veerman blijkt een fenomeen.
FC Volendam heeft na Melvin Platje, Jack Tuyp en Robert Mühren weer een nieuwe held, al duurde het even voordat trainer Hans de Koning hem accepteerde. Henk Veerman drijft namelijk de spot met de Volendamse school, waar voetballers normaalgesproken met een gave techniek worden klaargestoomd voor het betaalde voetbal. Behalve Henk Veerman, die maakt gewoon doelpunten.
Met zijn twee meter was hij een bruikbare spits voor de dorpsclub in de derde klasse zondag, maar ook in de hoofdklasse van het zaterdagvoetbal scoorde hij er daarna lustig op los. Bij de beloften van FC Volendam lukte het ook, totdat hij zelfs als breekijzer van het eerste elftal aan de poorten van de Jupiler League rammelde. Topklasser FC Lienden werd de volgende stap.
Maar in tien minuten veranderde zijn leven. Tijdens een invalbeurt tegen Achilles maakte de toen 20-jarige Volendammer ineens vier goals. “Toch maar even met Henk praten na afloop van het seizoen”, stamelde zijn trainer. En Henk mocht blijven. De man die elke dag om half zes de wekker zette om met een pot verf en een kwast op de steiger te klimmen, was ineens profvoetballer.
En omdat Robert Mühren aan AZ werd verkocht en Guyon Philips een rottige knieblessure opliep, heeft Henk Veerman nu ineens een basisplaats. Omdat Hans de Koning echt geen andere keuze heeft, lijkt het. Maar hij mag zijn zegeningen tellen dat hij een spits in zijn ploeg heeft die dankzij al deze toevalligheden op de plek is gekomen waar hij nu is.
Henk Veerman is een monster dat gemiddeld nog geen negentig minuten nodig heeft voor een doelpunt. Na vier basisplaatsen is hij met zes goals al gedeeld clubtopscorer van het productiefste elftal in de Jupiler League. Zoals hij met zijn kwast de lelijke plekjes op kozijnen nog eens overschilderde, stipt hij nu fijntjes de gaatjes in de defensie van de tegenstander aan.
Henk Veerman is het succesverhaal van een man uit het dorp, zoals ze dat daar graag zien. In het stadion waar je op wedstrijddagen nog gewoon een kaartje kunt kopen aan de kassa, bij moeder Veerman. Maar zeker net zo mooi is de nuchterheid van Henk Veerman. De pure eenvoud van een eerlijke jongen die gewoon de kansen grijpt die het leven hem biedt.
Henk Veerman spreekt uit beleefdheid altijd met twee woorden, maar het zijn er ook nooit meer. Of hij tevreden is over zijn spel? “Ging lekker.” Kan FC Volendam een rol van betekenis spelen in de titelstrijd? “Waarom niet?” Antwoorden op al deze vragen geeft hij liever met zijn schoenmaatje 54. Of met een ferme kopstoot. Het begint stilaan indrukwekkend te worden.