Alsof er vanuit de hemel werd gespeeld

[gallery type="slideshow" link="none" ids="131846,131860,131859,131858,131857,131856,131855,131854,131853,131852,131851,131850,131849,131848,131847,131845,131844,131843,131842,131841,131840,131839,131838,131837,131836,131835,131834,131833,131832,131831,131830,131829,131828,131827,131826,131825,131824,131823,131822,131821,131820,131819" orderby="rand"]

Zijn drumstel stond uitgestald op het podium, maar zijn stokken en stem zwegen. Op de avond dat hij met het jubilerende Vast Countenance zou excelleren in de PX, deden anderen dat, om hem te eren. In een volle zaal. De muzikanten, zangers en zangeressen, ze speelden met het hart en stegen boven zichzelf uit. Speciaal voor Cor & Neel. De drummer en tweede stem. Hij was er, keek mee van boven. En zag dat het goed was. Steengoed zelfs.

Het was jammer dat een deel van het publiek het niet op kon brengen om het eerste uur - zoals vooraf ingestoken - als een luistersessie te beschouwen, uit respect voor Cor & Neel, voor de artiesten en familie. Er was immers aangekondigd dat na dat eerste beladen uur het zou gaan knallen vanaf het podium. Oud-bandlid Mario Reurs, die de artiesten aankondigde, probeerde nog meer aandacht te vragen. Tevergeefs. Bovendien bleek het geluid in het achterste deel van de zaal niet geheel goed hoorbaar.

Maar een groot deel van de aanwezigen ontging niet wat zich afspeelde. Na het gevoelige 'Solitary man', dat frontman Johan Molenaar vorig jaar nog een paar honderd meter verderop met Cor zittend op een kistje tijdens 'Picknick in the park' zong, kwamen de zussen Liesbeth en Nelly Zwarthoed (kirrie) de toehoorders ontroeren met het kleine door Leonard Cohen geschreven liedje 'If it be your will' van The Webb Sisters. Alsof er vanuit de hemel werd gezongen.

Kunst van het genieten

De foto's op de speciale beamer die boven het podium hing, vertelden alles over Cor & Neel. Muziek en lol maken, zingen en veel praten, drummer en grootste fan van de band. „Elke band heeft wel eens zo'n avond dat er drie man komen kijken. Dan hadden wij altijd nog Neel. Die zoveel gespreksstof had, dat je rustig even naar de wc kon gaan en daarna zat ze nóg bij hetzelfde onderwerp", kenschetste violiste Anne Veerman de vriendin van Cor. „Ze verstonden de kunst van het genieten als geen ander", sprak zanger Johan Molenaar. „Dat missen we en gaan we missen. Maar we zijn ook dankbaar, voor wat we met hen mee hebben gemaakt", besloot Anne. „Daar zullen we altijd met een glimlach op terugkijken.

Ferry Jonk en Willem Bond (Frank Bond lag ziek in bed) kwamen namens AlascA. Ferry kan uit ervaring spreken hoe het is om een naaste door een nimmer te begrijpen drama te verliezen. Zijn broer Edward overleed bij de Nieuwjaarsbrand. „Dat heeft zo'n impact op je leven", vertelde hij vanaf het podium. „Edward inspireerde mij om net als hij gitaar te gaan spelen. Ik hoop dat hij samen met Cor in een mooie band gaat spelen daarboven", waarna hij `Showers of April' speelde, het lied dat hij eerder schreef als hommage aan broer Edward. Cor's schoonzus Jennifer raapte ook al haar moed bijeen om een gevoelig liedje te zingen, begeleidt door Neel's neef Gerrit.

Zaterdagavond was het één groot eerbetoon aan het op 17 juli overleden Volendamse stel. Voor Cor's maatje Jack Schilder (bakker) was de zware taak weggelegd om diens plaats in te nemen als drummer. Behalve dat alles ingestudeerd moest, was er de emotionele lading van een verloren vriend. Ze groeiden samen op als drummers, hoewel Cor in het eerste bandje zong en Jack drumde. „Dan keek-ie na een liedje vaak even om naar me.

Soms nam hij mijn stokken ter hand en deed het even voor: `je kenne het ook zo doen' en weer een andere keer keek hij om met de woorden 'dat was 'm temet, Jack'. En nu is mijn belangrijkste criticaster er niet... Al weet ik ook dat hij het hardst lacht als het straks bij m'n drumsolo mis gaat. Want leedvermaak, daar was-ie goed in." Jack somde wat geintjes op die Cor uithaalde bij anderen. „Ik heb ook het whatsapp-verkeer van het laatste jaar nog even doorgenomen. Hilarische juweeltjes zaten ertussen."

Fenomenaal

Vlak voordat hij mocht starten kwamen er nog twee juweeltjes van optredens. Jack Stroek toonde zijn fenomenale zangstem tijdens 'High hopes' van Kodaline er `Love me again' van John Newman, begeleid door Jozef Veerman, Luke Veerman en drie leden van het tamboerkorps. Dick Kwakman legde eveneens ziel en zaligheid in zijn songs als One Clueless Friend. Indrukwekkend was zijn vertolking van het na de vliegramp zo beladen 'Home' van Dotan. Na de laatste noot brak de Volendamse artiest. Vanwege de reden en de personen achter het concert.

Zoals ook Jan Schilder (de witte) nog zichtbaar geraakt was. Het 3JS-lid en zanger van Blue Velvet, waarmee hij een fantastische set speelde, was meer dan een decennium buurjongen van Cor. Zoals Sister Ray met de zangers Cor Bond en Simon Stein ter afsluiting een uitstekende set van covers speelde.

Eerder speelde Vast Countenance met de zusjes Zwarthoed als achtergrondkoor haar set met oude en nieuwe songs, ook die waar Cor vlak voor de zomer nog aan werkte. Prachtige songs(teksten) als `So long' en 'God keeps on playing', die door de dood van de drummer ineens een ander dimensie hebben gekregen. Een drummer, uit een generatie die zoveel inspiratie opdeed van de voorgaande muziekgeneraties (uit eigen dorp) en op zijn beurt weer nieuwe (vrienden)groepen stimuleerde. Het is al zo vaak gezegd en geschreven, maar deze zeldzame avond was wederom een toonbeeld van het onvoorstelbare muzikale talent dat Volendam voortbrengt.

Mario Reurs, Patricia Sombroek, Nico Tol (Stein) en Ruud Nieuweboer traden nog op als gast, alsmede zangeres Lenny Guijt, die samen met VC 'At your feet' zong. Ze verving daarmee haar door gezondheidsproblemen getroffen zus Nancy, die op de laatste cd `Elephant child' dat liedje zong en zo betrokken was bij de eerdere herdenkingsbijeenkomst en begrafenis van Cor & Neel.

Tussen alle woorden en muzikale odes waren er de roffels van Jack 'Bakker', toen hij zijn moment beleefde tijdens de drumsolo. Ritmisch, in de geest van Cor, met onderdeeltjes die ze ooit samen leerden. Vanaf zijn eigen podium moet Cor ergens hebben gezien en geoordeeld: 'dit was 'na, Jack...'

Vast Countenance heeft besloten de opbrengst (na verrekening kosten) te gaan inzetten voor nieuwe initiatieven/evenementen die in het teken van Cor en Neel staan.