Sven Hagen kan het lopen niet laten
Foto Cor Kes www.luxphotography.nl. Bij het bezoek aan Sven Hagen bestond bij zijn kinderen de verwachting dat Sinterklaas aan zou bellen. Tot hun grote teleurstelling stond schrijver dezes voor de woning aan de Voorhaven in Edam, maar als compensatie mochten ze toch voor het slapen gaan nog even hun schoen zetten. Dat dan weer wel.
Wie Sven Hagen voor het eerst ziet kan eigenlijk niet anders dan concluderen dat je met een atleet te maken hebt. Afgetraind, heldere scherpe blik en zeer energiek. Hagen heeft er zojuist een training van 1,5 uur op zitten. Getooid in een lichtgevend shirt en een hallogeen lamp in de hand rent hij trouw zijn kilometers in het donker. “Maakt mij niet zo veel uit, moet ik eerlijk zeggen. Als je maar zorgt dat anderen jou zien is het in het donker prima te doen.”
Grootverzamelaar eremetaal
De 1.90 meter lange en 72 kilogram veertiger heeft een prima jaar achter de rug, hetgeen hij in februari van het vorige jaar nauwelijks voor mogelijk had gehouden. Een achillespeesblessure hield hem tot oktober aan de kant en voor een loop junk als Hagen was dit even slikken. “Voor iemand die een onverzadigbare drang om te lopen heeft was dat inderdaad een zware periode. Gelukkig ben ik goed teruggekomen.” Wat zegt; tijdens de Masters indoor en outdoor was Hagen grootverzamelaar van eremetaal. Indoor pakte hij het goud op de 1500 meter, zilver op de 800 meter en outdoor twee zilveren plakken op dezelfde afstanden. “Er had wellicht meer in gezeten als ik mijn races iets beter had ingedeeld. Maar omdat ik het niet van mijn sprint moet hebben was ik een beetje te enthousiast geweest en te veel met mijn krachten gesmeten.
Sinds 3 jaar traint Sven nu bij Lycurgus in Krommenie en houdt hij zich aan de trainingsschema’s die hij elke zondag van zijn coach krijgt gemaild. “Ik maak samen met mijn coach een schema voor het gehele jaar. Het is een kwestie van een zorgvuldige opbouw naar een piekmoment en het inbouwen van rustmomenten waar dat nodig is. Periodiseren noemen ze dat.”
Fabels
Nadat een piekmoment voor februari 2015 wordt opgebouwd zal Sven in maart en april gas terugnemen om tijdens de zomer er weer eens lekker tegen aan te gaan. Verhalen dat je bij vochtig weer beter loopt omdat er meer zuurstof in de lucht zou zijn verwijst Hagen naar het land der fabelen. “Volgens mij is dat onzin. Zo train ik in de zomer veel intensiever dan gedurende herfstmaanden. Je lichaam is lekker snel op temperatuur en dat heb je gewoon nodig.”
Pas op late leeftijd maakte Sven kennis met het hardlopen toen hij zomaar eens meedeed aan de Dam tot Dam-loop die hij met collega’s liep. “Ik dacht, dit is best wel een makkelijke sport en het geeft veel vrijheid en blijheid. Je hoort wel eens mensen zeggen dat ze tijdens het lopen hun hoofd leeg kunnen maken, maar voor mij is het bij uitstek het beste moment om problemen tegen het licht te houden en oplossingen te bedenken. Zo zie je maar weer, iedereen geeft er een eigen invulling aan.”
Verse sneeuw
Zijn er momenten geweest die hem voor altijd bij zijn gebleven tijdens het lopen van wedstrijden of trainingen? “Zeker. Het was tijdens een hele vroege winterochtend waarin er ’s nachts verse sneeuw was gevallen. Ik liep moederziel alleen over de Klemweg bij Middelie. Het enige geluid wat je hoorde was het knerpen van mijn schoenen in de verse sneeuw, terwijl achter mij de zon stralend omhoog kwam zetten. Het was een onbeschrijflijk mooi moment en voor mij een bevestiging dat hardlopen mij enorm veel plezier en voldoening schenkt. “
