Freek de Boer & Dik Mooijer behouden vertrouwen in Freek de Boer & Dik Mooijer
In het artikel eerder vandaag op deze site, wordt gesuggereerd dat de SKOV het vertrouwen behoudt in het huidige bestuur.
In werkelijkheid ligt het iets anders. De schooldirecteuren, op twee intimi na, zijn helemaal klaar met Dik Mooijer en Freek de Boer. Ook de GMR heeft al een tijdje geen vertrouwen meer in het huidige bestuur. Met de komst van een nieuw bestuurder wordt gehoopt op een bevrijding.
Dik Mooijer en Freek de Boer hebben alle gelegenheid gehad om de eer aan zichzelf te houden, het afscheid is meerdere keren uitgesteld maar desalniettemin zetten beide heren zichzelf op een positie om vanuit een nog hogere ivoren toren de SKOV te gaan besturen.
De SKOV is een grote organisatie die vanuit een zeer ouderwetse organisatiestructuur wordt bestuurd. In feite is de SKOV rijker dan de gemeente, het eigen vermogen is ca 27 miljoen, de (financiële) belangen groot en toch wordt dit 'bedrijf' aangestuurd door twee hoogbejaarde amateurs. In een tijd waar ondanks de luxe financiële positie mogelijk pijnlijke beslissingen moeten worden genomen is het in een gezonde organisatie noodzakelijk om daar zoveel mogelijk draagvlak voor te krijgen. Bij de SKOV ontbreekt dat. Fatsoensnormen ontbreken en het bestuur zoekt onnodig de grenzen van wat juridisch
toelaatbaar is op.
De bestuurscultuur bij de SKOV is er een van angst en maatregelen waar geen of weinig draagvlak voor bestaat worden eenvoudig
achteraf opgelegd. De zeer autoritaire stijl van Dik Mooijer wordt duidelijk zichtbaar bij de kwestie met de Jozefschool.
Dik Mooijer heeft gemeend eigenhandig deze school de nek om te moeten draaien door opzichtig te liegen over standpunten van de schooldirecteuren.
Omdat het toezichthoudend bestuur het aan lef ontbreekt integriteitskwesties aan de kaak te stellen komt het bestuur keer op keer weg met malversaties. Nu is het aan Hans van Rooijen om te zorgen voor het normaliseren van verhoudingen en het terugwinnen van vertrouwen, vreemd genoeg vindt het duo Mooijer en de Boer het nodig om actief invloed uit te blijven oefenen.
Gezien de negatieve ervaringen met dit bestuur is het volkomen logisch dat GMR en schooldirecteuren een overgang van uitvoerend naar toezichthoudend niet zien zitten. Dat Cor Tol en de rest van het niet functionerende toezichthoudende bestuur volledig voorbij gaan aan de bezwaren van de GMR, zelfs niet ontvankelijk is, is symptomatisch voor deze rotte organisatie.