Naar de inhoud

Liefdesverklaring: De randen van Zeevang

Bron: Willem Tromp Oosthuizen

Zeevang gaat verdwijnen als gemeente. Samen verder gaan met een of meerdere van onze buren werd wenselijk en verstandig. Een goed moment om een blijvende herinnering te maken over de mooie landelijke gemeente Zeevang die zijn naam verkreeg van een van de mooiste polders van ons land.
De randen van Zeevang zijn vastgelegd in een aantal foto’s die het landschap benadrukken. Alle beelden zijn letterlijk genomen vanaf onze grens en gericht naar buiten, onze buren, als teken van openheid en ontvankelijkheid. Als goed zeeman staat bij elk beeld de coördinaten om deze plek altijd weer terug te kunnen vinden.

zeevang

Aan onze noordflanken treffen wij onze buren Koggenland, eigenlijk meer een verre vriend waar we niet zo vaak ‘n ‘koppie’ dronken. De oude West-Friese omringdijk was kennelijk te hoog voor een innige relatie. Geheel anders ligt het met onze westflank de Beemster, waarvan wij over de gehele grens gescheiden zijn door ringvaarten als ware het een vestinggracht.

Nachtenlang zongen wij liefdesliedjes over het water die maar niet beantwoord werden. Zelfs een brug om onze geliefde te bezoeken werd bruut afgewezen. De tranen zijn gedroogd en wij wendden onze blik naar het zuiden.

Gescheiden door de N244 ligt daar onze reusachtige buurman Purmerend, vraatzuchtig lonkend naar ‘ons’ groene gras. Schichtig achterom kijkend vervolgen wij onze weg naar een potentiele geliefde.

In de uiterste zuidoosthoek vinden wij onze buren Edam-Volendam. Onze vleierijen vallen in goede aarde en wij zijn inmiddels verloofd. De vraag blijft of dit op handen zijnde huwelijk stand houdt en of de bruid gelukkig wordt, namelijk onze bruidegom, een kruising tussen een kaashandelaar en een IJsselmeervisser, is innerlijk verscheurd. De bruid zal nog vele zoet koekjes moeten bakken.

De oostkant van Zeevang bestaat geheel uit water, wijds water met prachtige vergezichten. Zuiderzee heette zij en na getemd te zijn kreeg zij de naam IJsselmeer en het polderen heeft haar bijna de das om gedaan. In 2006 verdwenen de polderplannen vanuit de la naar de prullenmand en de naam Markermeer draagt ze als een schandvlek mee. Gelukkig is haar schoonheid gebleven. Ik hou van haar. Mooi Zeevang, koester je waarden.

2 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Willem Wouters
    14 februari 2015 om 11:00

    Het is jammer dat de Dorpsraad zelf niet aanwezig was bij deze bijeenkomsten. De twee avonden waren productief en de meningen zeer verdeeld. Er waren bewoners tegen meer asfalt maar ook bewoners voor een betere doorstroming van het verkeer. Alle deelnemers zijn op de hoogte gebracht van de uitgestelde besluiten en het proces is geheel transparant verlopen. Geen van de deelnemers heeft hierover vragen gesteld.

  • Willem Wouters
    14 februari 2015 om 11:00

    De bruid heeft een goede, nee, de beste, keuze gemaakt.

    1) Een schatrijke bruid met een niet onbemiddelde bruidegom. Zoals mijn goede oom eens zei 'een vrouw kijkt naar een andere bobbel dan mannen soms denken'. Ze zal deze bruidegom in ieder geval financieel niet hoeven te ondersteunen.
    2) Ze heeft in feite gekozen voor twee totaal verschillende bruidegommen, die niet met, en ook niet zonder elkaar kunnen, elkaar soms de tent uitvechten, maar op de hun eigen manier toch van elkaar houden en weer elkaar opzoeken. Als goede, gewiekste bruid zal ze dan bij de een aanschurken en dan bij de ander, om er uiteraard zelf beter van te worden. Waar twee honden vechten om een been......