Dijkverzwaring is beleidskeuze
Dinsdag 17 maart gingen Dijkgraaf Luc Kohsiek en drie beleidsmakers in de voormalige HHNK-panden in gesprek met de Adviesgroep dijkversterking Markermeerdijken over nut en noodzaak van de aanstaande dijkverzwaring. Dit leverde naast opheldering ook nieuwe vragen op.
“Is het wel nodig?” en “Wordt alle beschikbare kennis wel gebruikt.” Dat waren grofweg de vragen waar de Adviesgroep dijkversterking Markermeerdijken nog altijd mee zat, aldus adviesgroepslid Willem Vrijlandt. Dit leverde een telkens terugkerende, nergens op uitdraaiende discussie op met het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK).
De adviesgroep wilde het gesprek op een ander niveau voeren en met andere mensen. De bijeenkomst van 17 maart in de voormalige HHNK panden aan de Schepenmakersdijk met Dijkgraaf Luc Kohsiek, Deltacommissaris Wim Kuijken, gedeputeerde van Cultuur, Bestuur en Zorg Elvira Sweet en directeur-generaal Ruimte en Water bij het Ministerie van Infrastructuur en Milieu Peter Heij.
De vragen van de adviesgroep kwamen voornamelijk voort uit onduidelijkheid. Onduidelijkheid over de verschillende benamingen voor het hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP), de gebruikte terminologie, de verschillende normeringen, de theoretische noodsituaties, en de relatie tussen de aanstaande dijkverzwaring en het Deltaprogramma 2015. Met name die laatste vraag werd door de adviesgroep zelf als het belangrijkst gezien.
Niet meer nodig?
Het Deltaprogramma 2015 moet er onder andere doormiddel van pompen in de Afsluitdijk zorgen voor een controleerbaar waterpeil in het IJsselmeergebied. Ook wanneer het water in de Waddenzee te hoog staat om te kunnen spuien. Adviesgroepslid Manja Verhorst verwoordde de onduidelijkheid omtrent het Deltaprogramma en de relatie tot het HWBP zo: “De gewone burger leest in de krant over het Deltaprogramma 2015 en denkt dat de dijkverzwaring niet meer nodig is”.
Onterecht
Dat is ten onrechte volgens Dijkgraaf Kohsiek. Het Deltaprogramma is niet van invloed op het HWBP. De pompen komen er met name om water uit het IJsselmeer te laten afvloeien wanneer spuien niet mogelijk is. De capaciteit van de pompen is niet groot genoeg om bij een zogenaamde maatgevende omstandigheid (extreme situatie die eens in de 10.000 jaar voor kan komen en een dijkdoorbraak kan veroorzaken) het peil naar een verantwoord niveau te krijgen. Daarvoor zijn zes keer zoveel pompen nodig en daardoor zou het Deltaprogramma naar schatting drie keer zoveel kosten.
Onbevredigend antwoord
Dit antwoord was niet bevredigend voor Jaap Hoekman, voorzitter van Dorpsraad Uitdam. “Laten we aannemen dat er een maatgevende omstandigheid plaatsvindt en het peil van het Markermeer vijf tot zes weken 1,4 meter hoger is dan normaal. Dat water kun je wegkrijgen of je krijgt het niet weg. Je kan dus kiezen voor dijkversterking of je kan investeren in middelen waardoor je het water eerder weg krijgt. De zeewaterspiegel stijgt dus die pompen moeten er toch komen”. Volgens Dijkgraaf Kohsiek is het inderdaad een beleidskeuze om het IJsselmeergebied te beschermen doormiddel van dijkversterkingen in plaats van extra gemalen. De adviesgroep is toegezegd dat hun vragen over de maatgevende omstandigheden behandeld zullen worden in een aparte sessie.