Rob Cerneüs vindt inspiratie in Warder: “Alles weg, behalve het essentiële”

Beeldend Kunstenaar Rob Cerneüs junior woont en werkt in Warder. Hij maakt ambachtelijke kunst, geworteld in de klassieke traditie. Met name het menselijk lichaam is een onuitputtelijke bron van inspiratie voor hem.

Enthousiast loopt Rob Cerneüs junior door de lange, smalle expositieruimte in zijn boerderij in Warder. Hij was eigenlijk begonnen met koffie te zetten in de keuken, maar hij komt telkens terug om nog even iets aan te wijzen, nog even vlug ergens over te vertellen. Niet alleen zijn eigen werk is er tentoongesteld, ook nieuw, vrij werk van zijn vader Rob Cerneüs senior.

Het is anders dan wat men van hem gewend is. Geen verstrengelde, dubbelgevouwen, dansende of werkende mensfiguren, maar van bronzen schrootplaten gemaakte parelhoenders, slangen, een ram en een paradijsvogel.

Zelfverklaard burgemeester

Aan de muur hangen foto’s van de in Warder wonende Israelische fotograaf Avi Goodall. Het zijn tweeluik portretten van inwoners van Warder, boeren en boerinnen op leeftijd, waaronder Nico Reek, de zelfverklaard burgemeester van het dorp. “Die mensen zaten gewoon bij een schuurraam, maar die lichtval is bijna Rembrandtachtig. ”, zegt Rob bewonderend als hij op de portretten wijst.

Fascinatie

Het menselijk lichaam fascineert Rob, vooral in fragmenten. In het schemerige vertrek staan door hem gemaakte beelden van vrouwenbenen, en een vrouwentorso met alleen billen, buik en borsten. De beelden zijn glad gepolijst, maar sommige delen zijn ruw gelaten. ”Ik haal alles weg behalve het essentiële, daar draait beeldhouwen om. Er gaat een enorme kracht en dynamiek uit van zo’n torso. Die zeggingskracht is tijdloos”. Zijn werk is naar eigen zeggen dan ook geworteld in de traditie van de klassieke beeldhouwkunst. Hij is beïnvloed door kunstenaars als Michelangelo en Rodin, maar ook door Hildo Krop, de zogenoemde stadsbeeldhouwer van Amsterdam. “Ik wil absoluut niet zeggen dat ik me met hun kan meten, maar ze zijn zeker van invloed op mijn werk. Die ouwe van me trouwens ook”, zegt Rob doelend op zijn vader.

Mavo Edam

In de hoek van de expositieruimte staat de originele, stenen versie van het beeld Leren is een weg tot vrijheid voor wie er in slaagt leerling te blijven II. Rob heeft het beeld in 2010 in opdracht van woningstichting Intermaris Hoeksteen en projectontwikkelaar De Toekomst Ontwikkeling gemaakt. De bronzen versie staat bij de voormalige Coornhert Mavo in Edam. Het is een gespierde torso van een mannelijke figuur met een gezichtloos hoofd. Met zijn borst naar voren en zijn kin omhoog kijkt hij fier vooruit, bijna als een Griekse held of god. Onder zijn arm draagt hij een tekenmap of notitieboek. Het beeld staat gericht op de ingang van het oude schoolgebouw. “Het is iemand die zijn toekomst tegemoet gaat. Vroeger stond daar een teken- en bouwkundeschool. Als ik met mijn tekeningen naar een opdrachtgever ga dan loop ik ook zo naar binnen. Je kan ook je hoofd en schouders laten hangen, maar dan kom je er niet”. Het beeld is tevens een hommage aan het beeld Leren is een weg tot vrijheid van zijn vader.

‘one lucky shot’

Een ander werk in zijn expositieruimte is opmerkelijk chaotischer en bestaat niet uit fragmenten van het menselijk lichaam, maar uit drie volledige lichamen die bevroren zijn in hun dans. Ze staan in een bijna onmogelijke houding. Met de knieën gebogen, achteroverleunend met hun rug op de buik van de danser die achter hun staat. Zo vormen ze een met elkaar in contact staande drie-eenheid. Van de zijkant lijkt het net een wezen dat alleen uit armen en benen bestaat. Vanuit elke hoek lijkt de voorstelling anders. “Ik vind dans een geweldig inspirerende kunstvorm. Dansers en filmmakers hebben meer tijd dan een tekenaar of beeldhouwer. Ik moet de voorstelling op het juiste moment stil zetten. Het is one lucky shot”.

Het beeld is een onderdeel van De Poort en het staat sinds 2013 bij het Zaantheater te Zaandam. De Poort is een op Rodin’s La Porte de l'Enfer geïnspireerd werk en het is letterlijk een poort van ongeveer tweeëneenhalf meter hoog met daarbovenop de drie dansers die er van onderaf bekeken elk moment vanaf kunnen vallen. In de opening van de poort is een door Avi Goodall gemaakt fotopaneel geplaatst met foto’s van bezoekers van het theater.

Plattelandsomgeving

Maar de inspiratie komt ook van dichter bij huis. Achter de boerderij ligt Rob’s atelier. Er staan beelden waar nog aan gewerkt wordt, er hangt een fotografische voorstudie van de drie dansers aan de muur en er liggen verschillende materialen en stukken gereedschap. Buiten staan blokken marmer klaar. “Ik zie al wat er in zit, mijn handen jeuken al hoor”. Op een van de werkbanken in het atelier staat een model van een volgend beeld. Het is nog niet klaar, maar het is al duidelijk wat het gaat worden. Een vrouwenfiguur, zonder armen of hoofd, maar met rubberen laarzen aan. Geïnspireerd op zijn vrouw en de plattelandsomgeving.

Menselijke en dierlijke figuren van brons en steen door Rob Cerneüs junior en werk van andere kunstenaars zijn tot 3 mei te zien in Galerie Art Expositions aan de Kerkstraat 46 te Monnickendam. Geopend op zaterdag van 11:00 tot 16:00 en op afspraak.