Jessica Schilder van AV Edam schiet omhoog als een kogel zo snel
Wat goed is komt snel. Die uitdrukking is zeker van toepassing op atlete Jessica Schilder van AV Edam. De prestatiecurve van de Volendamse wijst al jaren recht omhoog. Eind februari won ze zilver bij het NK Indoor voor B-junioren in Apeldoorn door de kogel naar een afstand van 15.24 meter weg te stoten en daarmee verpulverde ze ook het al 34 jaar oude clubrecord van Deborah Dunant. 'Het geeft een kick als die kogel lekker gaat. Het kan mij niet ver genoeg', zegt ze vol overtuiging.
In januari 2014 won ze al zilver bij het NK Indoor voor C-junioren met een afstand van 12.97 meter. Bij de C-spelen Outdoor in Amsterdam in augustus 2014 won ze nog eens zilver met een stoot van 14.93 meter. De vooruitgang is onmiskenbaar. En volgens de hoofdpersoon zelf een logische ontwikkeling van heel hard trainen, discipline en plezier. 'Dat ik de kogel meer dan 15 meter wegstootte was boven verwachting.
Ik keek er wel van op. Het doel was 14.50 meter, maar bij de eerste poging ging ik direct door de 15 meter heen: 15.19 meter. Ik was best nerveus, maar als het moet probeer ik het zo goed mogelijk uit te voeren. Dan maak ik mijn koppie leeg en sluit ik me helemaal af. Met die 15.24 meter voldeed ik ook aan de kwalificatie-eis voor de EYOF-Spelen, die in juni in het Georgische Tiblisi worden gehouden. Ik moet de komende tijd wel vormbehoud tonen en dan maken ze een keuze uit ongeveer drie meisjes. Er gaat maar één meisje.'
Doelen
Jessica, net 16 geworden, leeft voor haar sport. En dan moeten alle gedane inspanningen volgens vader Louis er een keer uitkomen. 'Je stelt jezelf doelen. In aanloop naar belangrijke toernooien houd je rekening met voeding, training enzovoort. Het is mooi als je ziet dat het vruchten afwerpt. Ik stel me bij wedstrijden behoudend op, maar dan zegt een regiotrainer bijvoorbeeld dat ze het gaat halen en dan komt er inderdaad een halve meter bij. Op zo'n moment barst er een bom in je lijf.'
Ze was een jaar of 7 toen ze lid werd van AV Edam. Lachend: 'Ik ging met een vriendin mee die al lid was en ben niet meer weggegaan. Ik deed op dat moment ook aan tennis, maar daar ben ik even later mee gestopt. Ik vond kogelstoten en discuswerpen vanaf het begin al leuk, was al vrij snel één van de betere werpers. Toen ik een jaar of 10/11 was, merkte ik tijdens wedstrijden wel dat ik verder stootte dan andere meisjes.
Ik heb gewoon heel veel plezier in deze sport. Ik ben een trainingsdier, ben chagrijnig als ik niet mag en kan trainen. Ik train ongeveer 10 uur in de week: 3 uur kracht, 2 uur conditie en 5 uur techniek. Dat combineer ik ook met school (4e jaar VWO/Don Bosco red.) en dan heb ik nog een vriendje. Die is gelukkig heel begripvol, hij is zelf basketballer. Ik heb wel een sociaal leven, maar ik moet soms keuzes maken. Dan vraag ik soms advies aan mijn moeder.'
Outdoor
Haar ouders zijn een grote steun- en toeverlaat bij de wedstrijden. Moeder Angelica heeft soms geen nagel meer over van de zenuwen. Lachend: 'Bij het NK Indoor in Apeldoorn kon ik die derde stoot gewoon niet aanzien. Ze is een doorbijter, moet af en toe afgeremd worden. We zijn enorm trots op wat ze doet. Verder wil ik de school niet vergeten. Zij geven Jessica steun waar mogelijk.'
Jessica, die in 2012 al Nederlands kampioen werd, deed tot voor kort ook aan speerwerpen, maar dat heeft ze recent laten schieten. Ze concentreert zich nu op discuswerpen en uiteraard kogelstoten. De sprint gebruikt ze voor de explosiviteit. 'Ik heb trouwens een voorkeur voor outdoor. Heerlijk die ring. De kogels zijn bij indoor gladder. Er zit nog veel rek in mijn prestaties. Ooit hoop ik aan een WK of aan de Olympische Spelen mee te kunnen doen.'