Trainer Robert Molenaar kijkt uit naar weerzien met FC Volendam
Het cv van Robert Molenaar (46) mag er wezen met clubs als FC Volendam, Leeds United, Bradford City en RBC. De robuuste verdediger, die in Engeland de bijnaam ‘The Terminator’ had vanwege zijn gestalte, speelde in de periode 1992-1997 voor FC Volendam dat toen onafgebroken in de eredivisie uitkwam. Komend seizoen debuteert de geboren Zaankanter, die dit seizoen kampioen werd met zondageersteklasser Halsteren, als hoofdtrainer in het betaalde voetbal bij FC Volendam.
“Toen ik hoorde dat trainer Hans de Koning zou vertrekken, heb ik voorzitter Henk Kras gebeld en gezegd dat ik kom solliciteren. Dit was een kans die ik niet voorbij wilde laten gaan. Je kijkt naar het afbreukrisico en FC Volendam is een club die bij me past. Het is een club die een heel aardig beleid voert en altijd meedoet om de prijzen voor promotie naar de eredivisie. Er staat altijd een selectie die dat mogelijk maakt. Dat is voor een trainer interessant,” benadrukt Molenaar. Een monoloog over ambitie, vertrouwen en kernwaarden…
“Ik was er vrij snel uit met Henk Kras. Het voelde direct goed. Ik heb in de afgelopen jaren doorlopend contact onderhouden met FC Volendam. Ik had drie jaar geleden al belangstelling, maar toen had men net Hans de Koning aangesteld. Ik was in de afgelopen jaren actief bij Excelsior onder Alex Pastoor en was zijn assistent bij NEC. Van hem heb ik veel geleerd. Daar tussenin was ik A-jeugdtrainer bij AZ. Ik heb in de afgelopen jaren mijn TC1 en opleiding Coach betaald Voetbal gehaald en wil me nu verder ontwikkelen. Ik kijk er naar uit. Fantastisch! Het ligt als beginnend trainer meer voor de hand om in de Jupiler League te beginnen dan in de eredivisie, maar voor die uitdaging loop ik niet weg (dit interview vond plaats vóór de beslissende duels tegen de Graafschap; red.).”
Grote stappen
“Ik was 23 jaar toen ik de overstap maakte van zondagtweedeklasser Zilvermeeuwen naar FC Volendam. Dat was een ongewone stap en tegelijkertijd een droom, ik ben die grote stappen dus wel gewend. Ik kan me aardig aanpassen. Leeds United was een jongensdroom. Ik kon er geen voorstelling van maken. Eerste opdracht was om in de Premier League te blijven en het volgende seizoen werden we vierde. In mijn eerste wedstrijd speelde ik tegen Emile Heskey en werd tot man van de wedstrijd gekozen. Ik speelde daar samen met jongens als Brolin, Kewell, Viduka, Rush, Batty en Sharpe. Later wilde Leeds United elk jaar Champions League spelen en dat werd de club uiteindelijk noodlottig. Ik heb er vier jaar gespeeld, maar in de laatste twee jaar kwam ik vanwege een kruisbandblessure nauwelijks meer aan spelen toe. Ik vertrok daarna naar het naburige Bradford City. Terugkijkend springt de periode Engeland er qua beleving en cultuur uit.”
Aanvallend voetbal
“Het trainerschap is door allerlei media ingewikkelder geworden, maar je moet als trainer informatie filteren. Ik heb een visie en je moet je aanpassen aan de cultuur van de club. Ik wil weinig aan het toeval overlaten. Dat betekent hard werken, creatief zijn en zorgen dat er een goede organisatie staat. Dan is volgens mij de kans van slagen het grootst. Ik wil aanvallend voetbal spelen met drie spitsen vanuit een goede organisatie. Je moet een team smeden. Daar horen goede afspraken bij. Vanuit een goede samenwerking valt er meer te halen. Ik ga uit van vertrouwen, niet van wantrouwen. Visie en ambitie zijn kernwaarden om goed werk af te leveren.”