Bob van der Meulen neemt afscheid van politieke arena Edam-Volendam

Hij kwam voor het eerst in de raad in 1987. Voor de lokale partij Gemeentebelangen. Later, nadat hij zich acht jaar buiten de zichtbare politieke arena had begeven, kwam Bob van der Meulen opnieuw in de raad. Ditmaal namens de PvdA, de partij waarmee hij zich van jongs af aan het meest verwant mee voelt. Van 2006 tot heden was hij onafgebroken raadslid. Hoewel hij nog een periode had willen doorgaan neemt hij eind december afscheid. Met een mooi gevoel over zijn ervaringen in de lokale politiek en met grote zorgen over zijn partij. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

PvdA’er ruim twintig jaar actief in raad

In een zwart gat zal Van der Meulen (64) niet vallen. Hoewel hij politiek als ‘verslavend’ ervaart, heeft hij altijd andere zaken gekoesterd. Zoals deelname aan wielerclub ‘De Bieb’, waarmee hij elke zondagmorgen een flinke toertocht maakt en zijn schaatsactiviteiten vanuit Middelie op vrijdagavond. “Wel zal ik het proces om actief mee te denken en keuzes te maken gaan missen.”

Opnieuw verlies

De verkiezingen hebben zijn partij opnieuw verlies gebracht. Een neerwaartse lijn die in 2014 werd ingezet. Waar de PvdA onder Martijn Smit en later Dorus Luyckx groeide van een naar uiteindelijk vier zetels, moet de nieuwe fractievoorzitter, Pim Bliek, het de komende zes jaar alleen doen.

Bob van der Meulen heeft al eerder zo’n ervaring meegemaakt. Ook Gemeentebelangen, ooit mede ontstaan uit onvrede met de toenmalige PvdA, kende pieken en dalen. De neergang leidde uiteindelijk naar het opheffen van deze partij. “Wat er de komende jaren met de lokale PvdA gaat gebeuren weet ik natuurlijk niet, maar het ziet er nu niet goed uit.”

Koele manier

Van der Meulen zag dat zijn partij geen opvallende standpunten had bij de laatste verkiezingen en ook geen ankerfiguren uit Edam hoog op de lijst. “Ik had zelf nog op plaats twee willen staan. Maar door het invoeren van een selectiecommissie viel ik buiten de boot. Ik ben daar door overvallen. Dat is waar. Maar wil niet gefrustreerd overkomen. Maar eerlijk gezegd vond ik het een hele koele manier van doen. Je moet in mijn ogen niet alleen een aantal goede mensen op de lijst hebben staan, maar ook moeten die mensen een team vormen.”

Bob en zijn vrouwen

Zijn mooiste periode had ook met teamvorming te maken. “Met raadsleden Janneke Rijpstra, Inge Rovers en partijvoorzitter Marianna Beets namen we jarenlang elke vrijdag vrij van ons werk om mensen, verenigingen of bedrijven te bezoeken. Het klikte onderling enorm. Dan geeft het energie om je werk te doen. We stonden midden in de lokale maatschappij!”

Binnen de raad ging zijn voorkeur uit naar ‘harde’ onderwerpen: ruimtelijke ordening, verkeer en vervoer, openbare werken en financiën. Een degelijke en betrouwbare volksvertegenwoordiger of misschien eerder een bestuurder, zo zal hij genoemd worden bij zijn afscheid. Iemand die er niet op uit was om iemand anders onderuit te halen. Maar wel een persoon die goed op de hoogte was en is van de materie en opbouwend meedenkt.

Wapenfeiten

Gevraagd om wat wapenfeiten gaat hij eerst terug naar zijn eerste raadswerk. “Met Gemeentebelangen hebben we intensief gepleit voor de komst van rotondes. Die kwam er als eerste bij de Heideweg. En later op veel meer plaatsen. Alleen onze grootste wens: een rotonde bij de D. Poschlaan/Singelweg mocht er niet komen…”  Ook een mortuarium ging niet door, maar zijn vooruitziende blik om alvast infrastructurele voorzieningen aan te leggen vanuit het Middengebied richting de latere Broeckgouw kreeg uiteindelijk wel steun. Hij is pragmatisch. Niet tegen de ontwikkeling van extra woningbouw, maar pleit ook voor grenzen en bescherming van bepaalde gebieden. “De praktijk is dat een stad of dorp nooit af is. Je moet tijdig inspelen op ontwikkelingen.”

Spijt

Terugkijkend zou hij één ding anders doen. Nadat zijn wethouder (Luyckx) akkoord ging met te vage afspraken over de invulling van het Hoogheemraadschapcomplex aan de Schepenmakersdijk, een onderwerp waarmee de PvdA nu juist de verkiezingswinst in 2010 behaalde, was het uiteindelijk niet de PvdA die er de stekker uittrok, maar coalitiepartijen VD|80 en CDA, die wethouder Luyckx wipten. “Er was toen in de raad een meerderheid met de VVD en GroenLinks. We hebben het laten glippen.”

In de raad heeft hij het werk alleen maar zien groeien. Gemeenten krijgen steeds meer taken en het werk wordt steeds complexer. Van der Meulen genoot echter van dit proces en heeft zich nooit laten ondersneeuwen door de lawine aan informatie.

Rommelige binnenstad

Hij zou zich nog graag inzetten voor de komst van woningen aan de Baandervesting en een mooiere openbare ruimte in de oude kommen van Edam-Volendam. En meer inzetten op autoluw. “Maar in Edam liggen de belangen heel vaak niet op één lijn. Mede daardoor hebben we geen goede parkeervoorziening aan de rand en zit de binnenstad nog vol auto’s. Je moet soms een besluit nemen dat over het huidige moment heengaat. Dat blijkt vooral in Edam nogal eens moeilijk te liggen.”

Al met al is hij trots op Edam-Volendam. “Waar vind je een gemeente waar in crisistijd een mooie atletiekbaan wordt aangelegd en een buitenbad volledig wordt gerenoveerd? Er kan en is hier echt heel veel mogelijk. Ik ben blij dat ik daar een bijdrage aan heb kunnen leveren.”