Sfeertekening van een doorsnee repetitie op de dinsdagavond

”Wat zit je haar mooi!” Lucy heeft zich op haar stoel in mijn richting gedraaid. Ze  kijkt lachend naar me. ”Echt waar”, fluistert ze nog snel voordat zij terugdraait. We gaan inzingen. Veertig man rijzen omhoog uit hun stoel en zetten ongelijk in. Het moet opnieuw.

Hoofden gaan richting de deur waardoor nog enkele laatkomers binnen druppelen. Geschuifel van stoelen en zacht uitgesproken welkomstwoorden aangevuld met onderdrukt gegrinnik.

Het is dinsdagavond, acht uur, Stembent repeteert. Er wordt hard gewerkt, soms ook niet. Als de dirigent met nauwelijks bedwongen drift aandacht eist, kijken schuldige zangers geschrokken op. Ze maken zich klein en scharen zich weer in de rijen.

In de pauze vult de Harmonie zich met gelach, warme blikken en strelende handen. Koffie, thee en de inhoud van kleine glaasjes worden met zichtbaar genoegen door de keelgaten gegoten. We gaan weer beginnen. Eerst een knikje van de dirigent naar de pianist en dan mogen ook wij: ”Birds van Anouk”. Stembent swingt de pan uit. Dan nog even de puntjes op de i. Een optreden is aanstaande dus repeteren we ons openingsnummer.

In het begin gaat het goed, maar vervolgens dwarrelen akelige dissonanten uit het koor omhoog, de harmonie is zoek, er is geen houden meer aan. Aan het einde van het lied kijken we elkaar aan, besmuikt. We zijn ons bewust dat het mis ging en niet zon klein beetje ook. En dat vlak voor een concert. Het is even stil. Dan klinkt vanaf de achterste rij het geluid van een krachtige stem. Het is Paul: ”Niks meer aan doen” roept hij, en steekt zijn duim omhoog. ”Staat als een huis.”

Dinsdag 22 december om 20.30 zingt Stembent enige traditionele kerstliederen aangevuld met hedendaags popnummers voor de Harmonie. Van licht voorzien door een aantal fakkels en gratis glühwein. Wil je meezingen op de dinsdagavond kom aan de bar en neem een koffie van Stembent.

Vind je het gezellig om mee te doen: Welkom.