Antoine Maartens: “zelfvoorzienend worden is veel makkelijker dan mensen denken”
November vorig jaar organiseerde Urgenda een wandeltocht van 580 kilometer van Utrecht naar Parijs waar de klimaattop op 30 november werd georganiseerd. Dit alles om duurzaamheid nog meer onder de aandacht te brengen. Iemand die ook heeft meegelopen en werkzaam is voor Urgenda is Edammer Antoine Maartens. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.
Wat is Urgenda precies?
“Een duurzaamheidsorganisatie waar ik werkzaam voor ben,” vertelt Antoine Maartens . De meeste zullen ons kennen van de Klimaatzaak, een rechtszaak aangespannen tegen de Nederlandse Staat om een beter Nederlands klimaatbeleid af te dwingen. Sinds 2007 is ons motto: Samen Sneller Duurzaam. We willen mensen middelen geven en enthousiasmeren zodat mensen zelf energie gaan besparen, opwekken en ook zelf weer andere mensen beïnvloeden.
Waarom liepen jullie naar Parijs?
“De wandeling naar Parijs valt onder het willen beïnvloeden van mensen, je kunt het zien als een statement. We wilden extra aandacht vragen voor wat er in Parijs tijdens de Klimaattop zou gaan gebeuren. Onze redenatie was dat als je eenmaal in Parijs bent, is de strijd om de media aandacht te hevig. Daarom moet je op een andere manier op de voorgrond treden en was het nodig om een andere vorm kiezen, dat werd dus The Climate Miles, zo konden we samen laten zien dat het tijd is om in actie te komen.”
Hoe zag dat eruit?
“We zijn 1 november vertrokken uit Utrecht. Elke dag liep er een speciale gast mee waar we op www.urgenda.tv een Walkshow mee maakte. De NPO maakte ook dagelijks een uitzending, na Nieuwsuur, waar we erg dankbaar voor zijn. Gemiddeld hadden we 400.000 kijkers en in totaal 13 uur zendtijd. De gasten waren mensen die meer konden vertellen over de ontwikkelingen in de bouw, vervoer en financiële wereld als het aankomt op duurzaamheid.
“Het is een groot succes geweest. Ik liep in Breda voorop en we hadden verwacht dat er misschien 60 mensen zouden meelopen, het waren er meer dan 200! Er is echt iets gebeurd en het is belangrijk om dat nu te kapitaliseren, dat is de uitdaging. Momentum is er, hoe gaan we daar mee verder?
Waar moeten mensen beginnen?
“Er zijn vier dingen om te verduurzamen: zie lange vliegvakanties als iets uitzonderlijks, eet maximaal twee keer per week vlees, ga in de buurt van je werk wonen of werk veel thuis en zorg dat je huis van het gas af gaat. Dan maak je echt een enorme klapper en het is echt niet heel veel werk. Vooral die laatste is belangrijk. In twee jaar tijd is het gaslandschap van Nederlands totaal veranderd. In een rapport van twee jaar geleden stond dat de staat 70 miljard gas zou gaan winnen, dit jaar is dat nog maar 27 miljard, dat zal ik de toekomst verder afnemen. Nederland is geen land meer dat veel grondstoffen heeft.
Hoe kun je dat doen?
“Het is veel makkelijker dan mensen denken. Hier in de regio hebben we diverse bedrijven die je kunnen helpen. De warmtebehoefte van een huis is 85% van de energievraag van je huis. Het is dus van belang om de warmte op een andere manier te realiseren en de vraag te reduceren. Het begint met isoleren en vervolgens kun je een bijvoorbeeld kiezen voor een warmtepomp en/of infraroodverwarming, daar kun je vanaf dit jaar ook subsidie voor aanvragen. Je hoeft niet bang te zijn dat door verhuizing iemand anders de vruchten plukt van jouw investeringen. Recent onderzoek wijst uit dat huizen die goed gesoleerd zijn en een laag verbruik hebben, gemiddeld €12.000 meer opbrengen en 70 dagen minder te koop staan.
Niet iedereen kan zulke investeringen betalen
“De gemeente zou hierin kunnen helpen. De gemeente Waterland heeft bijvoorbeeld via Stichting Volkshuisvesting Nederland een bedrag geld apart gezet, tegen een rente van 0.5% kunnen mensen een lening afsluiten ten behoeve van de verduurzaming van hun woning. Als de gemeente middelen beschikbaar stelt en de mogelijkheden promoot, kunnen mensen ermee aan de slag. Bestuurders en de gemeenteraad moeten mee gaan doen. Dat heeft niets met hippies of geitenwollensokken te maken, het is goed voor de lokale economie omdat er werk uit voort komt en de vaste lasten gaan naar beneden dus is er weer geld voor andere dingen.
Terug naar het begin, hoe was het eigenlijk om mee te lopen?
“Ontzettend zwaar, ik had de domme fout gemaakt om de eerste dag een stuk mee te lopen op mijn kantoorschoenen, na 16 km had ik vreselijke blaren en drie dagen later moest ik zelf aan de slag. Zelf heb ik met een korte onderbreking 10 dagen meegelopen. Het leuke is van het wandelen dat je het landschap heel geleidelijk ziet veranderen. De dagen gaan snel omdat je onderweg gesprekken hebt met mensen met wie je niet dagelijks contact hebt, iedereen heeft op een andere manier iets te maken met duurzaamheid, dat was erg interessant. Maar het is en blijft gewoon een eind lopen.”
