Zoontje bijna 2x morsdood op levensgevaarlijke oversteekplaats in Volendam
Johan je vroeg op Facebook aan iedereen die hachelijke situatie heeft meegemaakt dit te melden. Dagelijks maak ik dit soort situaties mee. En allemaal zijn ze levensgevaarlijk! Ik zal de meest erge vertellen. Het was de dag van Sinterklaas intocht. Met mijn beide kinderen ben ik op de dijk geweest kijken naar Sinterklaas. We zwaaiden nog naar je. Op de terugweg naar huis komen we altijd nog even bij de Schoolstraat/ Julianaweg waar het stukje route van de intocht is. We lopen dan mee tot aan de Beukenlaan. Weer zwaaide we nog naar je. Kinderen dolgelukkig met het aanblik van Sinterklaas en zwarte piet. Hier nemen we dan toch echt afscheid en lopen we het laatste stukje naar huis (Prinses Irenestraat).
Hierbij moeten wij een zebra pad oversteken. Wij doen dat ook keurig. Het is druk met auto's door de intocht. We zetten onze eerste stappen op het zebra pad. De auto's staan toch stil. Toch wil er een auto optrekken om te gaan rijden maar hallo wij staan al lang op dat zebra pad. Hij stopt en wij lopen verder mijn ene zoontje was al naar de overkant gerend en mijn andere wilde ook zijn pas versnellen. Op dat moment komt er een auto aanrijden met een snelheid die vele malen harder is dan de toegestane snelheid. Ik kan hem nog net aan z'n muts terug trekken. Het scheelde zeer weinig of hij lag meters verderop op het asfalt morsdood.
Uit frustratie schop ik nog tegen de auto die ook stopt. Op dat moment ben ik witheet ik zag het leven van mijn zoontje bijna aan mijn neus voorbij gaan. Ik trek het portier open en begin een woeste tirade tegen de bestuurder. Hij kon alleen maar meerdere keren sorry uitbrengen en was zich dood geschrokken. 1 ander verkeerd woord uit z'n mond en zijn leven was ook niet meer zeker geweest. Zo boos was ik. Één groot geluk is dat er door de intocht meerdere politie agenten stonden. Zij hebben het hele voorval gezien en hebben er gelukkig melding van gemaakt. En hebben mij weken later nog terug gebeld dat ze er wel degelijk mee bezig waren en ik ze altijd mocht mailen/Bellen als ik vragen had of als ik vind dat het te lang duurde. Zij zagen nu ook met eigen ogen hoe levens gevaarlijk dit zebra pad is. En met deze nog vele anderen.
In de tijd dat ik nog met de agenten stond te praten stak mijn buurvrouw met haar gezin over. Je raad het al, bijna was het weer raak. Ik wordt er nog misselijk als ik er aan denk wat er met mijn zoontje had kunnen gebeuren...
Dit is de meest erge situatie wat ik op dit zebrapad heb meegemaakt en ik hoop dit nooit maar dan ook nooit meer mee te maken maar dagelijks worden we bijna raak gereden. S'avonds zien de automobilisten gewoon niet als er iemand oversteekt. Zeker het zebra pad bij de Julianaweg / Beukenlaan (oude tase gebouw die er niet meer is) is de verlichting ronduit slecht. In de winter dragen mensen donkere kleding je ziet ze dus niet oversteken. Maar overdag kunnen ze je wel degelijk zien maar dan stoppen ze gewoon niet. Ze kijken nog boos ook als je er wat van zegt.
Van een gevaarlijke situatie overweg weet ik er ook nog wel eentje. Ik liep met mijn zoontje mee naar het kunstgras veldje bij toptraining. We liepen over datzelfde zebra pad. We staan nog op de eerste helft. Er staan een busje half op de stoep half op het fietspad geparkeerd. Er komt een ander busje aanrijden neemt een ruime bocht om het busje heen en rijd daarbij bijna ons aan op de weghelft waar hij niet hoort te rijden. Je raad het al ik was natuurlijk woest. Dit was al de zoveelste keer. Hoeveel engeltjes hebben wij als gezin op onze schouders. Ik zag de man verder op bij het tankstation stoppen.
Ik ben daar met mijn zoontje heen gerend en heb aan de man aangesproken en gevraagd wat zijn gevoel zou zijn als hij mijn zoontje had doodgereden. Het bloed trok weg uit zijn gezicht en hij werd spierwit. Sorry wist hij uit te brengen. Dat was niet mijn vraag zei ik, als antwoord kreeg ik maar dat busje stond daar. Mijn antwoord: dus jij mag dan om dat busje heen? Jij weet dat daar een zebra pas is maar wat had je gevoel geweest als hij, wijzend naar mijn zoontje dood was geweest vroeg ik nogmaals? Niet goed en 1000x sorry. De confrontatie met mijn zoontje schudde de man denk ik toch enigszins wakker. Ik denk dat hij voortaan wel beter nadenkt bij dit zebrapad. Ook omdat hij mij niet nog een keer wil ontmoeten denk ik.
Dit gebeurd hier op dit zebrapad dagelijks en niet alleen met ons gezin. Het is zowel overdag als in de avond levens gevaarlijk. Ook als mijn kinderen bij donker met een lampje oversteken wordt er niet gestopt. Het ligt veelal aan de automobilisten die gewoon niet opletten en stoppen. Auto's die auto's inhalen die wel stoppen voor het zebrapad zodat de voetgangers alsnog (bijna) aangereden worden. Maar ook aan de zeer slechte verlichting en het is zeer slecht aangegeven. En dat is niet alleen bij dit zebra pad.
Maar god wat ben ik blij dat ik nog naar jou kan zwaaien met mijn kinderen...
