Tweede Kamerlid Mona Keijzer opent de nieuwe expositie in het Volendams Museum

De nieuwe expositie in het Volendams Museum ‘Watersnood 1916 in Volendam en 100 jaar droge voeten’ is zaterdag om 11.00 uur geopend door ons Volendammer Tweede Kamerlid Mona Keijzer. Zij deed dat op haar eigen Volendamse zeer goed voorbereide wijze. Deskundig over het museumwerk, op de hoogte van de situatie in Volendam 100 jaar geleden maar ook met humorvolle Jammesbaaien uitlatingen. Foto: Peter Steur en Nick Schilder van Blue Velvet traden tijdens de onvergetelijke opening van de expositie 'Watersnood 1016 in Volendam en 100 jaar droge voeten' tot genoegen van de honderden aanwezigen in de AMVO liefs drie keer op met songs die betrekking hadden op de zee en water.

Zij had grote waardering voor het werk van het museumbestuur dat al zo’n 40 jaar de geschiedenis en het erfgoed in het Volendams Museum beheert en uitbeeldt in themaexposities, museumjaarboeken, premiefoto’s, schilderijen, tekeningen, films, interieurtjes, winkeltjes, verschillende vormen van visserijtechnieken, het woongedeelte van een botter (vooronder), klederdrachtexpositie van verschillende Volendammerdracht vanaf 1850 tot heden, aan het werk zijnde kunstschilders, Sigarenbandjes huisje met wereldbekende bezienswaardig bestaande uit 11 miljoen sigarenbandjes van 265 verschillende merken en nog veel meer. Mona roemde het werk van alle museumvrijwilligers die met hart en ziel en vol liefde het Volendams Museum hebben in stand gehouden want het museum hoort bij Volendam en bij haar cultuur.

Het water stond tot aan de dakgoot

Alvorens de uitstekende toespraak van Mona Keijzer plaats vond heette museumvoorzitter Wim Keizer de honderden aanwezigen welkom en hield een betoog over de ramp en hoe het Volendams Museum de watersnood na 100 jaar op waardige wijze herdenken.

Op de uitnodiging die u heeft gekregen staat een foto die aardig weergeeft wat de watersnoodramp van 1916 voor Volendam heeft betekend. Het water stond niet aan de lippen, maar reikte tot aan de dakgoot. Zo’n foto geeft ons de kans om ons voor te stellen hoe het was. Stelt u zich maar voor dat bij u thuis de hele benedenverdieping tot aan het plafond onder water zou staan. Het was zout zeewater en dat is wel wat anders dan gewoon water. Anders dan Marken dat de volle laag kreeg van de waterwolf en 16 levens eiste, zag men in Volendam het water gestaag stijgen. Er was nog tijd om huisraad naar boven te brengen en te denken over een gelegenheid om te vluchten.

De Volendammer zelfredzaamheid voorkwam menselijke ramp tijdens watersnoodramp

De tentoonstelling geeft daar een beeld van. Spaander bood onderdak aan vele gezinnen, anderen zochten toevlucht tot de vooronders van botters in de haven en huizen aan de dijk. Na de eerste opvang boden vele plaatsen in Noord Holland gastvrij onderdak aan zo’n 1500 Volendammers. Van alle kanten werd er hulp aangeboden. Deze hulp, samen met de voor Volendam kenmerkende zelfredzaamheid, hebben voorkomen dat het ook een menselijke ramp is geworden.

Rampjaar 1916 een keerpunt in het bestaan

In 1916, nadat het water begon te zakken, kon niemand nog voorzien dat het oppakken van het dagelijks leven zoals men dat gewend was voor korte duur zou blijken te zijn. Het rampjaar 1916 werd een keerpunt in het bestaan van Volendammers dat op de visserij was gebaseerd. De Zuiderzee werd afgesloten en verzoette en gaandeweg zorgde de bouw en lichte industrie voor nieuwe werkgelegenheid. Wat nauwelijks veranderde was de cultuur van aanpakken en elkaar helpen.

Volendams Museum 25 jaar aan de Zeestraat

Die zelfde cultuur van aanpakken en elkaar helpen is in de afgelopen 40 jaar het fundament geweest om een Volendams Museum te realiseren en al gedurende 40 jaar in stand te houden. Eerst een huisvesting vanaf 1977 tot mei 1986 in het oude klooster en vanaf mei 1991 in het door vrijwilligers verbouwde en uitgebreide Wit-Gele Kruisgebouw aan de Zeestraat. In 1995 werd het Museum met een vleugel voor het aangekochte wereldbefaamde Sigarenbandjes huisje uitgebreid met de inbreng van honderden bouwvakkers en sponsors. Deze verbouwing (1991) en uitbreiding (1995) werd gratis overgedragen aan de gemeente Edam-Volendam.

Precies 25 jaar geleden opende burgemeester Westendorp het Volendams Museum in de huisvesting aan de Zeestraat

Vandaag precies 25 jaar geleden stond op deze plaats hier in deze zaal onze toenmalige onvergetelijke burgervader Westendorp de nieuwe huisvesting te openen. In deze 25 jaar heeft het Volendams Museum het verleden van Volendam vanaf 1462 een gezicht gegeven en vastgelegd in de jaarlijkse exposities, Museumjaarboeken, beschreven Premiefoto’s en boeken. Volendams erfgoed is in goede en verantwoorde handen. Bij elkaar opgeteld heeft dat aanpakken en helpen al 40 jaar een prima functionerend en in stand gehouden Volendams Museum opgeleverd met omgerekend een eigen inbreng van vrijwilligers, acties onder de Volendammer gemeenschap en sponsors van zeker meer dan drie miljoen euro. Dit jaar verwacht het museum de 500.000 bezoeker.

De watersnood die Volendam in 1916 getroffen heeft wordt in de expositie uitgebeeld

De tentoonstelling die vandaag geopend zal worden, kan u veel laten zien van hoe die watersnood Volendam heeft getroffen. We weten ook goed hoe de bevolking die ramp heeft beleefd. Het is vastgelegd en terug te lezen in het door Piet Koning geschreven en samengestelde nieuwe Museumjaarboek. Het heeft maanden geduurd voor het normale leven weer kon worden opgepakt en mensen konden terugkeren naar hun huis. Het herstel werd mede mogelijk gemaakt door de hulp die van alle kanten kwam. Dat hoort bij Nederland zoals we dat ook hebben kunnen ervaren bij de watersnoodramp die vooral Zeeland trof in 1953 en we hebben het ook ervaren na de Nieuwjaarsramp. Nederland is niet alleen bekend om zijn strijd tegen het water, maar ook om het feit dat je er niet alleen voor staat als de nood hoger is dan wat met zelfredzaamheid mogelijk is.

Voorbereidingen al vorig jaar begonnen

De voorbereidingen zijn al vorig jaar begonnen. Het bestuur, beheerders en medewerkers hebben gekeken naar het uitgebreide eigen museumbezit en hebben met verschillende werkgroepen in talrijke musea gekeken naar wat we van hen konden leren en lenen w.o. van het gastvrije en royale Zuiderzeemuseum. We hebben gekeken naar de geschiedenis en aan de hand van dat alles groeide langzaam een beeld van hoe we de tentoonstelling vorm konden geven om bezoekers de gelegenheid te geven zich een beeld te vormen van wat er in 1916 is gebeurd. Naarmate de tentoonstelling vorm kreeg, raakten we steeds enthousiaster.

Uit allerlei ideeën en mogelijkheden groeide er een tentoonstelling waar we trots op kunnen zijn ondanks het feit dat sommigen onterecht denken dat de boekhouding niet in orde is. Een tentoonstelling die gemaakt is door mensen die iets wilden laten zien en die zich op allerlei manieren in hun vrije tijd belangeloos hebben ingezet om het tot een belevenis te maken. Ook vandaag zie je weer een schitterende tentoonstelling waar je het vele werk van het bestuur, de beheerders, de vele museumvrijwilligers, de sponsors en mensen en instanties die de helpende hand hebben geboden onzichtbaar zijn gebleven maar waardoor wel een schitterende expositie met filmbeelden uit het verleden tot stand is gekomen.

Kees de Boer als meestervaktimmerman bezig

Namen noemen doe ik liever niet want dan vergeet je er vast wel een maar deze keer maak ik hierop een uitzondering. Ik ben er de afgelopen maanden persoonlijk getuige van geweest dat ons musembestuurslid en vrijwilliger Kees de Boer (oud- marktmeester) als meestertimmerman en supervakman de uitbeelding van de watersnoodramp voor een groot deel op een professionele wijze samen met anderen heeft bedacht, voorbereid en in de praktijk gebracht. Hij verdient een extra erepluim maar als ik Kees noem moet ik ook zijn vrouw noemen want zijn vrouw heeft maanden lang haar echtgenoot alleen in het weekend gezien. Ik vraag voor Kees en vooral voor zijn geduldige vrouw een welgemeend verdiend applaus. Het is niet mijn tentoonstelling, het is ook niet de tentoonstelling van het bestuur, het is de tentoonstelling van heel velen die zich er voor hebben ingezet om u te verrassen waardoor wij op een waardige wijze de herdenking van de verschrikkelijke watersnoodramp in 1916 kunnen realiseren. Het is werkelijk een ‘dijk’ van een tentoonstelling geworden. Bedankt hiervoor. Allemaal.

Schrijver Piet Koning presenteerde tijdens opening nieuwe Museumjaarboek en overhandigde Mona Keijzer het eerste exemplaar

Het eerste Museumjaarboek 2016 met beschreven Premiefoto werd door de schrijver tijdens de opening aan Mons Keijzer overhandigd. Het Museumjaarboek ‘ 1916 Volendam onder water’ is in opdracht van de Stichting Vrienden van het Volendams Museum geschreven. In het Museumjaarboek is tevens het museumjaarverslag 2015 opgenomen. Het Museum jaarboek omvat 100 pagina’s met 136 unieke foto’s die de rampzalige situatie in Volendam in 1916 weer geeft. Het Museumjaarboek 2016 wordt in de komende weken thuisbezorgd bij de ingeschreven vaste afnemers. Deze ingeschreven afnemers betalen ook na 40 jaar nog steeds € 5,--.

Als men zich niet wil inschrijven kost zo’n boek met Premiefoto € 10,--. Begunstigers steunen de museumactiviteiten extra. Zij betalen € 12,-- of meer. Met de bijgeleverde begunstigerskaart 2016 kunnen begunstigers onbeperkt gratis de exposities in het Volendams Museum bezoeken. Nieuwe afnemers kunnen zich iedere dag van 10.00 tot 17.00 uur melden aan de balie van het Volendams Museum. De kans is groot dat de boeken snel zijn uitverkocht. Haast u!

Het Volendams Museum bestaat 40 jaar

In de schaduw van de schitterende exposities bestaan de museumactiviteiten betreffende het Volendams Museum alweer 40 jaar. Veertig jaar museum betekende:

• 40 jaar instandhouding, verbetering en uitbreiding.


• 40 jaar Museumjaarboek en Premiefoto.


• 40 jaar vrijwilligerswerk.

Aan het vrijwilligerswerk is het te danken dat het museum kon worden opgericht en war nog belangrijker is dat het kon worden in stand gehouden.

Volendams Museum gecertificeerd

Een verheugend bericht kwam op 11 december 2015 binnen dat het Volendams Museum was opgenomen in het museumregister van Nederland. Aan alle eisen die aan een excellent museum mogen worden was voldaan: unieke onderwerpen, een verantwoorde wijze van financieel beheer, bewaren en registreren, een goede wijze van presenteren en een hartverwarmend enthousiasme bij allen die zich voor het museum inzetten. Het officiële certivicaat bij deze eervolle onderscheiding ging vergezeld van de felicitatie van de Stichting Museumregistratie, de auditoren en de adviescommissie.

De jarenlange inspanningen hiervoor zijn daarmee met succes bekroond en het hoeft geen betoog dat het bestuur van Volendams Museum, de Vrienden van het Volendams Museum, de beheerders en de vrijwilligers daar heel blij mee zijn. Het officiële bordje werd zaterdag na de opening door Mona Keijzer na het wegtrekken van doek over het aankondigingsbord in de museumtuin onthuld. De honderden genodigden konden daarna de ongekend mooie expositie bekijken.

Duo Peter Steur en Nick Schilder (Blue Velvet) stalen de show met aan de zee verbonden songs tijdens opening in de AMVO

Tijdens de smetteloos verlopen openingsceremonie in de AMVO traden Peter Steur en Nick Schilder van de band Blue Velvet in orgineel Volendammer kleding drie maal op met speciaal ingestudeerde aan de zee en water verbonden songs. De honderden aanwezigen konden hun ogen en oren niet geloven bij het optreden van deze rasartiesten. Samen met de grandioze medewerking van muziekregelaar Nico Dobbel werd het een waarlijk muzikaal spektakel dat voor herhaling vatbaar is. Het Museumbestuur dankt Peter, Nick en Nico hartelijk voor deze belangeloze unieke medewerking.

Museumhappen en bediening in Pary-centrum AMVO waren top

De opening in een schitterend opgemaakte zaal is door de directie en het personeel van Party-centrum AMVO wederom prima verzorgd. De in onberispelijk in keurige Volendammer kleding gestoken personeel schotelde de genodigden na de koffie met cake de onovertroffen heerlijke happen voor. De warme stokbroodjes met overheerlijke schieraal van René en Carlo Mooijer (gecertificeerde Museumrokerij), de super lekkere haring van Kees Kes en de heerlijkste Runderkampvleeshappen van de beste slagerij van de Burgemeester van Baarstraat waren volgens alle innemende aanwezigen een certificaat waard. Voor deze voortreffelijk smakende belangeloos geschonken lekkernijen worden de schenkers hartelijk bedankt.