Gerard Visser: “Ik ben een New Yorker!”

Gerard Visser werd bestuurslid in een periode dat tal van ‘vaste waarden’, na jarenlang bestuur en als gevolg van een ingesteld aftreedschema, afscheid namen van het bestuur van de OVE. Toen ook voorzitter Johan Taam opstapte werd Gerard al snel voorzitter. Enkele woelige jaren volgden maar hij had het niet willen missen.

Zo rond 2004 kwam de winkelier in het bestuur. Direct al hadden gemeentezaken zijn grote interesse. In een ‘vorig leven’, als jonge tiener en twintiger, had Visser al flink wat bestuurservaring opgedaan als voorzitter van jongerencentrum Nohol.

Regio

Beleidszaken als de detailhandelsstructuurvisie, Het Korsnas-terrein, de ontwikkeling van een visie op de Edamse binnenstad en regionale contacten met andere ondernemersverenigingen, verzameld in het VOWA, hadden Gerards grote aandacht. “In het begin telde Edam niet mee in de regio. Maar door aanwezig te zijn en zaken in te brengen, kreeg ook Edam aandacht.”

Voorzitter

“Mijn insteek om te besturen had niets te maken met mijn belang als ondernemer. Ik was geïnteresseerd in genoemde onderwerpen, zag het als een nuttige verdieping.”
Gerard liet zich in die tijd zo veel mogelijk zien bij tal van maatschappelijke en lokale organisaties. Vandaar dat de stap naar voorzitter ook snel gemaakt was, op het moment dat Johan Taam stopte. “Het viel niet mee. We hadden in die jaren heel veel bestuurswisselingen. Daar ging veel energie in zitten. We werkten niet één jaar in eenzelfde samenstelling.”

Netwerken

“Toentertijd stond er veel al stevig op de rit. Dat was een pluspunt. Wel zijn we gaan kijken naar onze leden. De inzet was: kun je ook voor niet-winkeliers nuttig zijn.”
Daarvoor werden netwerkenbijeenkomsten in het leven geroepen.

Stroeve periode

Hoewel Gerard zijn bestuursperiode als een onmisbare ervaring ziet, noemt hij het ook een ‘rotperiode’. In de vier jaar dat hij voorzitter was van de OVE ontstonden er als gevolg van uiteenlopende belangen perikelen met de horeca. Dan ging het met name over verkeersbewegingen en terrassen. Dat kwam aan de orde in het Visiedocument, maar speelde ook rondom verzoeken vanuit de horeca om in diverse straten eenrichtingsverkeer in te stellen. Ook extra ruimte voor terrassen bracht conflicten tussen horeca en winkeliers. Uiteindelijk bleef veel hetzelfde en werd toegankelijkheid min of meer verankerd in lange termijnplannen, maar achter de schermen ontstonden er flink wat wrijvingen.

Tekort

Om Edam vitaal te houden is in de ogen van Gerard bereikbaarheid één van de belangrijkste zaken. “We ontberen in het centrum twee belangrijke factoren: een trekker zoals een grote supermarkt en een groeiende bevolking. Edam kromp tot dit jaar zelfs. Vandaar dat woningbouw aan de Baandervesting heel belangrijk is voor een leefbare binnenstad. En ook qua parkeervoorzieningen is het nooit tot een structurele oplossing gekomen.”

Stabiel

Toch valt het Gerard op dat Edam een stabiel winkelbestand heeft. “Dat had ik tien jaar geleden eerlijk gezegd niet voorspeld.” Hoewel veel winkels wat verspreid van elkaar liggen, telt het stadje er toch nog aardig wat. Iets om te koesteren, vindt Gerard. “De detailhandel in ons land staat op z’n kop. Dat kun je dagelijks volgen in de berichtgeving. Maar in Edam tellen we best veel kwalitatief goede speciaalzaken. En veel familiebedrijven. Dat zijn doorgaans echte doorzetters.”

Toevoegen

Gerard Visser ziet zelfs nog wel ruimte voor nieuwe ideeën. “Maar dan wel in de breedte. Het zal echt iets moeten toevoegen aan het bestaande winkelbestand. Maar ook een combinatie van ambachtelijk bedrijf en parttime winkel is een mooie toevoeging. Kijk maar naar de recente komst van Hiltje Huisink.”

Trots
Trots is Gerard op de vlaggenactie tijdens de stadsfeesten. Een idee dat hij in aanloop naar 2007 opperde en door het bestuur werd opgepakt en uitgewerkt. Bijna heel Edam had in het feestjaar een vlag. En als het om beleid ging dan gaf de afronding van het eerder aangehaalde Visiedocument voldoening. “Al onze punten zijn uiteindelijk in het document terecht gekomen. Intern vond ik het heel belangrijk om de leden te informeren. Daarvoor hebben we toen een Nieuwsflits opgericht.”

Uitvoering…

Over de uitvoering is Gerard minder enthousiast. Zoals het ingediende plan (‘voortgekomen uit contacten met de Watersportvereniging’) om een kleine binnenhaven aan te leggen. Veel enthousiasme maar nooit verder opgepakt door de gemeente. Maar ook Edam zelf is vaak verdeeld. Bijvoorbeeld als het gaat om parkeren. “Uiteindelijk blijkt dat Edam kleinschalig is. En de oplossingen doorgaans ook…”

Hij denkt dan ook dat het bestuur van de OVE het bescheiden moet houden. “Er komt gewoonweg te veel op je af.” Gerard is van mening dat de vereniging zich vooral moet richten op winkeliers. “Daarbij moet je je identiteit bewaren! De OVE is goed en nuttig. Samenwerken is heel belangrijk.”

Stepping stones

Toeristisch gezien is de ontwikkeling van Metropool Amsterdam ook voor het kleine Edam belangrijk. “Goede lokale p.r. en mooie wandelroutes met ‘stepping stones’ als plaquettes of kleine monumenten. De bronzen kaasdragers zijn een mooi voorbeeld van een relatief simpele toevoeging die echt wat waard is voor je stad! Je moet eens zien hoeveel mensen tot ’s avonds laat op de foto gaan bij en met dit monument!”

Gerard eindigt met een uitspraak die hem nauw aan het hart ligt. “We moeten af van het “Nederlandse’ idee dat je met mensen in contact moet treden om daar zelf beter van te worden. In dat opzicht ben ik een ‘New Yorker’. Daar is het uitgangspunt dat je gewoon nieuwsgierig bent naar een ander. Uit die contacten ontstaat vanzelf iets positiefs.”