Breaking! De baby paling eet! (video)

Een moment waar we tot nu eigenlijk alleen maar van konden dromen: de babypaling in ‘ons’ lab in Volendam heeft gegeten! We weten al enige jaren dat de stap dat de baby’s gaan eten misschien wel DE grootste stap is in onze missie om de paling te redden. Voor mij komen veel dingen in dit project samen waar ik energie van krijg: innovatie, Volendam, schier onmogelijke klus, met andere idealisten samen en … paling.

Ondanks dat we al jaren heilig geloven in deze missie, is het wel een 100% risicoproject. Het is namelijk nog niemand ter wereld gelukt en de paling wordt nou eenmaal gezien als èèn van de meest mysterieuze dieren op aarde. Er is nog steeds veel onbekend. Daarom was het toch een hele grote verrassing dat we nu glasaal larven hebben die 26 dagen oud geworden zijn. En ze hadden ontlasting in hun afvoerkanaal, wat betekent dat ze gegeten hebben!

[caption id="" align="alignleft" width="380"] Baby glasaal met de ontlasting in beeld[/caption]

Aantal jaren geld nodig

Een ongelofelijk grote stap, wat ons hopelijk nu ook de nodige continuïteit op gaat leveren. Want we hebben gewoonweg nog een aantal jaren nodig om e.e.a. te optimaliseren. Dus er is ook geld nodig. Ik vind echter de manier waarop het team van Glasaal de zaken aanpakt, bewonderenswaardig. Het bestuur is onbezoldigd dus doet het echt vanuit idealisme en de wil om er iets van te maken. En de betrokken wetenschappers (die wel een betaalde baan hebben), moeten ook veel offers brengen, want de larven houden weinig rekening met dag, nacht en weekenden.

Bestuursleden die nu al standbeeld verdienen

Dan is het zaak om het team – zeker omdat het erg lang duurt – betrokken te houden, aandeelhouders continu openheid van zaken te geven en zo goed mogelijk updaten over het proces. Ik wil er een aantal speciaal noemen, te zien op de achtergrond op onderstaande foto. Het geheel wordt geleid door bestuursvoorzitter Cees Zwarthoed, die over veel coaching kwaliteiten beschikt, managementervaring en ook mensenkennis en intuïtie. Daarnaast hebben we Hein Koning, de godfather van het project. Als ik de uren ga optellen die hij in Glasaal Volendam heeft gestopt en hij had die gewoon gewerkt, kon hij 10 jaar vervroegd met pensioen of was hij multimiljonair. Dan hebben we nog Hein Schilder. Hein heeft heel veel meegemaakt de afgelopen jaren, zowel prive als zakelijk. In het dieptepunt van het dieptepunt besloot hij om zich toch in dit avontuur te storten. Later is Tom Kok nog aangesloten, die heel veel werk verricht in de administratie.

Intussen heeft ditzelfde bestuur een aantal jonge troepen om zich heen verzameld met als doel om uiteindelijk een poule van mogelijke opvolgers te creëren. Dus er wordt verder gekeken om continuïteit te blijven geven met mensen die al jaren betrokken zijn en de ziel van het project voelen.

Ik voel me dan ook bevoorrecht dat ik ook bij die jonge troepen hoor, al is het niet met dezelfde ‘time spent’ als de pensionado’s. De dingen die ik leer probeer ik mee te nemen in andere projecten. Ook hier gaat het soms om klussen die onmogelijk schijnen te kunnen. Hoe mooi is het om dat dan toch voor elkaar te krijgen. Voor Glasaal ziet de toekomst er sinds de afgelopen maand veel beter uit en is het vertrouwen is alleen maar gegroeid om onze missie te doen slagen!

Bekijk hier de video die is gemaakt naar aanleiding van het geweldige nieuws: