Ruim 90 maar hij blijft lekker fluiten: Steef Nijenhuis

De wieg van Steef Nijenhuis stond in december 1926 in Beverwijk, dus zal de voetballiefhebber ‘pur sang’ zich komende zomer als 89-jarige gaan voorbereiden op zijn laatste seizoen als scheidsrechter. De man die in 1953 door hoteleigenaar Niek Bouwes werd overgehaald om vanuit Zaandam naar Edam te komen om bij EVC in te voetballen is inmiddels een echte Edammer geworden en nog steeds verknocht aan de plaatselijke voetbalclub.

Hij legt uit: ‘Ik heb tien jaar in het eerste elftal gespeeld en toen ik in 1963 stopte als selectielid ben ik vrijwel direct begonnen als trainer bij EVC, als opvolger van Guus Dräger. Ik heb zowel EVC-zondag als zaterdag getraind, tegelijkertijd. Daarna heb ik nog veel meer clubs getraind, zoals ZOB, Kwadijk, Dynamo uit Ursem, HSV Sport uit Zwaag, Wiron uit Den Oever, ALC uit Abbekerk, TSV Twisk en Kwiek uit Avenhorn. In die tijd was het nog mogelijk om bij meerdere clubs tegelijk training te geven en het is wel eens gebeurd dat ik met meerdere teams in één seizoen kampioen werd. Dat was een fantastische tijd!

‘Steef heeft zelf tot zijn 68e gevoetbald in alle denkbare elftallen van EVC en ook diverse teams en selecties hier getraind. ‘Daarnaast heb ik altijd wel wedstrijdjes gefloten en op een gegeven moment werd dat mijn hoofdtaak. Ik heb het altijd goed in de hand weten te houden en nooit een wedstrijd hoeven te staken.’

‘Soms ging het er wel eens pittig aan toe, maar dan zei ik altijd: “Nou moeten jullie stoppen, want anders dan fluit ik drie keer en dan is het afgelopen en gaan we terug naar de kleedkamer.” Dat hielp altijd. Soms liet ik mijn rode kaart zien en zei dan: “Zeg maar wat je wilt…” Ik stuur soms ook wel een speler voor vijf minuten naar de kant en laat hem dan na een minuut of vier weer terugkomen, als hij voldoende afgekoeld is. Ik wil volgend seizoen, als mijn gezondheid het toelaat en mijn vrouw er nog achter blijft staan, lekker blijven fluiten, ook als ik 2 december de negentig passeer…’