Maar liefst 8 toneelverenigingen Edam-Volendam samen in Het Fusietoneel

Maar liefst acht toneelverenigingen telt de gemeente Edam-Volendam na de fusie met Zeevang. Ter ere van die fusie vormen de verenigingen gelegenheidsgezelschap Het Fusietoneel en komen ze aan het eind van dit jaar met ‘Moeder’ op de proppen. Een familiedrama dat zich 60 jaar na de watersnoodramp van 1916 afspeelt. Aan het roer staan Thom van der Woude en Gré Hoogland, ze schreven samen de tekst en Gré is de regisseur. Gré: “…We hebben allemaal een moeder”. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Het idee voor een gezamenlijke productie kwam uit de Zeevang. De besturen van Burgernut (Oosthuizen), Kunst naar Kracht (Kwadijk), Aurora (Warder), Eendracht Maakt Macht (Middelie), Onder Ons (Beets), en Nieuw Leven (Hobrede) kwamen met het voorstel voor een gezamenlijk project in het fusiejaar. Ons Pogen (Volendam) en d’Ye (Edam) stemde hier mee in en het bestuur van Ons Pogen schoof Thom en Gré naar voren als tekstschrijvers.

Vanaf 2006 heeft Ons Pogen meerdere stukken van hun hand gespeeld, waaronder: Ongewoon Ons Pogen, Butter en Eek, en Skuilevinken. Ze kregen carte blanche, onder één voorwaarde: het stuk moest gerelateerd zijn aan de watersnoodramp van 1916. “Dat was een uitdaging”, zegt Gré, “wij wisten niet wat voor mensen er in de andere verenigingen zaten. Zij wisten aan de andere kant ook niet wat voor stukken wij schrijven”.

Ter kennismaking ging het schrijversduo op tournee langs de repetities en opvoeringen van alle gezelschappen. Vanzelfsprekend zijn er cultuurverschillen. d’Ye repeteert als ‘gezelligheidsvereniging’ met een fles wijn en een hapje op tafel en na een Zeevangse toneeluitvoering vindt er steevast een tombola plaats.

Verschillen

De Jozef in Volendam is een compleet andere locatie dan Het Wapen van Middelie en iemand uit Beets heeft een andere tongval dan een Edammer. Maar alle verschillen terzijde, er zijn ook overeenkomsten: bijvoorbeeld liefde voor toneel en ruime ervaring (sommige leden zitten al 50 jaar bij hun vereniging). “Maar elk mens heeft één ding gemeen, we hebben allemaal een moeder”, aldus Thom, in het dagelijks leven aalmoezenier bij de marine.

Watersnoodramp

Het stuk Moeder zat al in de pijpleiding, nog voordat Het Fusietoneel een feit was. De watersnoodramp van 1916 sloot bijna naadloos aan op de thematiek van het stuk; de invloed van grote gebeurtenissen op het leven van gewone mensen. “Bij het schrijven van een stuk verzinnen we niks, we putten uit het echte leven. We zetten de gebeurtenissen wel in een andere volgorde en context”, zegt Gré. De watersnoodramp verschafte een bredere achtergrond en complementeerde zo het stuk. “Maar de leukste bijkomstigheid is dat we dit stuk met alle verenigingen gaan uitvoeren, de fusie is óók de context”, zegt Thom.

Twee ploegen

Om zoveel mogelijk mensen te kunnen laten spelen wordt het stuk door twee verschillende ploegen opgevoerd. “De tekst blijft hetzelfde maar er zullen straks toch twee verschillende toneelstukken te zien zijn”, zegt Gré, die beide ploegen regisseert. De verschillende locaties beïnvloeden de beleving ook. “In een kleine zaal komen de emoties directer over”, zegt Gré, “maar een grote zaal als De Jozef heeft ook zo zijn charmes”.

Toneelliefhebbers

Voor toneelliefhebbers kan het dus interessant om af te wijken van de vertrouwde zaal. Thom ziet het al voor zich: “Het moet toch geweldig zijn om straks door de donkere, lege polder heen te rijden, onderweg naar een toneelstuk, waar heb je dat nou?”.

Kijk voor meer informatie over Het Fusietoneel op de gelijknamige Facebookpagina.