Foto Dorsman verdwijnt na 90 jaar uit Edam stadsbeeld
Na drie generaties fotografen sluit zaterdag 2 juli de winkel van Foto Dorsman voorgoed haar deuren. Na zes jaar te koop gestaan hebben is de winkel verkocht en kan de camera in de wilgen gehangen worden, iets waar Ren en Ans Dorsman naar uitkijken maar ook naar toe moesten leven. In dit afscheidsinterview vertellen ze waarom.
“Nu, na drie generaties stoppen we definitief,” vertelt Ans Dorsman. Ren Dorsman vervolgt: “Het begon met opa Dorsman, hij had een zaak in de Loodstraat in Amsterdam, maar kwam in 1927 naar Edam. Hij opende een zaak aan Voorhaven 79. Het was een woonhuis waar ze in de gang een winkeltje hadden gemaakt. Boven hadden ze een daglicht-studio, met grote ramen op het noorden waardoor heel veel licht naar binnen kwam. Met behulp van doeken voor de ramen kon het juiste licht bepaald worden. Mijn ouders zijn in 1940 getrouwd en gingen wonen aan de Nieuwehaven. Toen hij de zaak overnam zijn mijn ouders en grootouders van woning gewisseld.”
Altijd lol
“Ik heb alles van mijn vader geleerd. Ik was 15 toen ik leerde hoe ik ontwikkelaar moest maken, ik stond naast hem in de donkere kamer en ging altijd mee naar trouwreportages. Op de fotovakschool heb ik de theorie geleerd, maar ik kende de praktijk allang al van mijn vader. We hebben het altijd heel goed gehad met elkaar. Hij was een hele vrolijke man, nooit serieus dus we hadden altijd veel lol. Ans: “We hebben echt in een deuk gelegen. Als er Jehovagetuigen in de winkel waren, stond ik achter echt te brullen van het lachen.” In 1968 werd het winkelpand aan het Spui gekocht en werd hier de nieuwe winkel geopend.”
Bruidspaar
“Wij trouwden in 1970 en in 1979 hebben Ans en ik het stokje overgenomen, mijn ouders verhuisden naar de Roelof Bootstraat en wij ging hier wonen. Sindsdien werken Ans en ik samen. Ik doe werk op locaties, zoals trouwreportages en Ans maakt van die foto’s prachtige fotoboeken. Trouwreportages waren zonder twijfel het aller mooiste om te doen. Je kreeg echt een band met het bruidspaar, je bent van 7 uur in de ochtend tot in de nacht met ze bezig. De winkel liet ik dan over aan Ans, wat ze al die jaren geweldig heeft gedaan. Ans: ”Regelmatig gingen we en route om mooie locaties te spotten; een bruidspaar kent de Dam of een park, maar er zijn veel meer mooie plekjes.” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.
Volendams ochtendlicht
Een andere gewilde locatie is de haven in Volendam. Ren: “De mooiste foto maak je vroeg in de ochtend, vanaf het parkeerterrein van Spaander. Het ochtendlicht valt precies in de haven en alles is nog stil, je zet het bruidspaar tegen een lantaarn, dat is een mooi plaatje en daar geniet je van. Pasfoto’s horen erbij maar biedt minder ruimte. Door de steeds strenger wordende eisen is het meer technisch dan mooi geworden. Portretten zijn dan wel weer heel leuk, iemand is naar de kapper geweest, opgemaakt en heeft iets moois aangetrokken, daar kan je dan echt werk van maken.”
Zes jaar te koop
De winkel heeft zes jaar te koop gestaan, vanaf het moment dat Ren de pensioengerechtigde leeftijd bereikte. “Eigenlijk vind ik het heel fijn dat het een tijdje geduurd heeft, dit moet ook groeien en nu ben je er rijp voor. Toen ik 65 werd, was ik nog niet klaar om te stoppen. Dat doe je niet zomaar met een eigen zaak.”
Nieuwe winkel
“We hadden eigenlijk gedacht gewoon de winkel de sluiten 2 juli, maar onze kinderen hadden een verrassingsafscheidsfeestje georganiseerd. We waren zo verrast, het is heel leuk als je kinderen zoiets voor je doen. Het is nu ook anders, mijn ouders gingen gewoon ergens anders wonen en wij gingen hier in, alles ging gewoon door. Nu stopt het echt. Er komt nu een andere winkel en er gaan andere mensen in je huis wonen.” Ren en Ans gaan naar een kleinere woning in de nieuwe buurt en de nieuwe bewoners zijn Engelsen met een speciaalzaak voor folkmuziekinstrumenten. “Ze zijn ontzettend aardig, echt leuke mensen en we hopen dat het ze goed af zal gaan hier.”
Deur gaat dicht…
“Tegen de laatste zaterdag zie ik niet op. Het wordt gewoon leuk, zoals elke andere zaterdag. Dat betekent vooral ouwehoeren.” Ans: ”Heb je ons wel eens zien zitten? We drinken lekker koffie in de winkel, eten een broodje en zeggen alle bekenden gedag die langskomen en maken een praatje.” Ren: De afgelopen jaren ben ik veel minder gaan werken, ik denk niet dat ik er zoveel moeite mee zal hebben. We trekken in alle blijheid de deur achter ons dicht. We hebben het mooi kunnen afsluiten, wat wil je nog meer?”

