Profiel van Evert Mooijer van Klaas Puul
Groningen, midden jaren zestig. De Lauwerszee is nog niet afgesloten en de op de Wadden- en Noordzee gevangen garnalen worden afgeleverd bij de afslag van het dorp Zoutkamp. De Groninger handelaren dragen daar een overall en klompen, maar de Volendammers gaan flamboyanter gekleed: mooie schoenen, gouden kettingen, zijden sjaaltjes en shirts waarvan de bovenste knoopjes openstaan. Evert Mooijer van Klaas Puul is een van hen.
Eenden fokkerij
De inmiddels 68-jarige Mooijer begint na de lagere school in de viswinkel van zijn vader in de Amsterdamse Frederik Hendrikstraat. Bij deze winkel staat Klaas Puul op de gevel, een naam die afkomstig is van de grootvader van Evert. Die had naast zijn visbedrijf een eendenfokkerij en aangezien Puul in het Volendams eend betekent, hoeft de plaatselijke bevolking niet lang te zoeken naar een bijnaam. Ook de kinderen en kleinkinderen van opa worden sinds die tijd in het dorp Puul genoemd.
‘Hij ademt garnalen’, zegt Hendrik Nienhuis, de gepensioneerde directeur van Heiploeg en jarenlang de grootste concurrent van Evert Mooij alias Evert Puul. ‘Zijn hele leven bestaat uit garnalen, niet voor niets heeft hij op het dak van zijn huis in Volendam een windwijzer laten monteren in de vorm van een garnaal.’
Garagebox van zus
Evert Mooijer weet al op jonge leeftijd dat hij niet zijn hele leven in de viswinkel van zijn vader wil staan. Daarom begint hij op 21-jarige leeftijd in de garagebox van zijn oudere zus een garnalenbedrijf, een bedrijf dat hij in de loop van de tijd uitbouwt tot een van de grootste garnalenverwerkers van Nederland. Inmiddels telt Klaas Puul in binnen- en buitenland vijf vestigingen met ongeveer 3500 werknemers en een omzet van bijna € 200 mln. Zelf staat Mooijer met een geschat vermogen van € 62 mln op plaats 331 van de rijkenlijst van magazine Quote.
Een jaar geleden leek Klaas Puul nog in handen te vallen van Bencis Capital Partners, maar toen kon geen overeenstemming worden bereikt over de prijs. Afgelopen woensdag werd bekend dat de familie Mooijer heeft besloten een meerderheidsbelang te verkopen aan de Amsterdamse investeringsmaatschappij H2. ‘Klaas Puul heeft nog veel onbenut potentieel’, schrijft Evert Mooijer naar aanleiding van de deal met H2. Hoewel twee van zijn drie kinderen werken in het bedrijf heeft hij binnen de familie niemand die hem wil opvolgen om dit potentieel te realiseren.
Beperkte slagkracht
De beperkte financiële slagkracht van het familiebedrijf is een andere belangrijke reden voor de verkoop van het meerderheidsbelang. ‘Onlangs hebben wij alleen al in een pellerij in Marokko € 16 mln geïnvesteerd’, zegt Mooijer in een telefonische toelichting. ‘Voor een bedrijf dat veel geld heeft vastzitten in de voorraden en in de debiteuren, zijn dergelijke bedragen niet makkelijk op te brengen.’
Ook na de verkoop van het belang blijft Evert Mooijer betrokken bij Klaas Puul, maar niet meer voltijds. Hij wil meer vrije tijd om te varen op zijn Sunseeker Predator, een motorjacht van 21 meter waarmee hij graag toert op het IJsselmeer. En wanneer hij ergens afmeert, komen de fietsen uit het ruim, zodat Mooijer met zijn vrouw tochtjes kan maken op het vasteland.
Volendam
Verder mag Mooijer in de zomer graag op een terras zitten aan de Dijk, de toeristische trekpleister van Volendam. ‘Ik ben een fan van het dorp’, zegt hij. ‘Daarom hebben wij eind jaren negentig ook meegeholpen de plaatselijke voetbalclub van de ondergang te redden.’ De naam van Klaas Puul staat eerst op de voorkant van het shirt, maar als FC Volendam in 2004 promoveert naar de Eredivisie, verhuist het bedrijf naar de achterkant. ‘Dat werkt net zo goed’, zegt Mooijer in die tijd.
Maar de garnalen komen bij Mooijer ook in de nabije toekomst op de eerste plaats. ‘Ik ben een garnalenman in hart en nieren’, zegt hij. ‘Daarom verkopen wij met de familie niet alle aandelen. Weliswaar zien ze mij niet meer elke dag op het bedrijf, maar wel denk ik altijd en overal na over nieuwe investeringen, nieuwe mogelijkheden en over nieuwe afzetmarkten. Voorlopig moet ik absoluut nog niet aan stoppen denken.’