Mona Keijzer maakt snel carrière in Den Haag
Mona Keijzer is veel op televisie de laatste weken. Voor haar CDA vraagt ze de kiezer op haar te stemmen op 15 maart. Ze is nu Tweede Kamerlid, maar misschien wordt ze straks in een nieuw kabinet wel minister.
Mona is geboren en getogen in Volendam. Op haar 24e is ze haar man achterna naar Ilpendam verhuisd en kwam ruim 20 jaar later weer terug naar haar Volendam. Sinds juli 2016 woont ze in het mooie Edam met uitzicht op het IJsselmeer en de Volendammer gronden waar haar opa nog geboerd heeft.
Ze zit sinds 2012 in de Tweede Kamer voor het CDA en staat bij de landelijke verkiezingen weer als 2e op de kieslijst voor het CDA. De afgelopen vier jaar is zij naast vicefractievoorzitter ook woordvoerder Zorg en Asiel en Migratie geweest. We mochten haar wat vragen stellen:
Zie je Edam als een modelstadje voor een ideaal Nederland?
Edam is een pláátje. Denk aan Amsterdam, maar dan kleiner, gezelliger en rustiger. Het ligt aan het prachtige IJsselmeer. De voormalige Zuiderzee. Wanneer ik loop over de dijk die tussen Edam en Volendam ligt, zing ik in mijn hoofd altijd "Mijn IJsselmeer, mijn Zuiderzee van weleer, mijn IJsselmeer, soms ben je rustig, soms ga je te keer." Het zal het vissersbloed in mij zijn.
Hoe ervaren je kinderen de verhuizing naar Edam?
Het enige nadeel is de afstand tot de bushalte. In Volendam woonde wij op de Julianaweg bijna naast de bushalte. Nu moeten de mannen op de fiets. Maar ach, ook dat went. Het bevalt ze prima. Ze zijn er qua woongenot ook wel op vooruit gegaan. Ze hebben nu allemaal een eigen kamer. En Edam is knus en gezellig. De Volendammer kermis kenden ze natuurlijk al en inmiddels zijn ze ook fan van de Edammer kermis. Onze buren zijn gemoedelijk en we houden elkaar op een positieve manier een beetje in de gaten. Dat is fijn.
Je maakt misschien kans op een ministerspost in een nieuw kabinet. Welke post zou je voorkeur hebben?
Ik ben nooit bezig geweest met mijn volgende baan. Ik probeer altijd het beste van mijzelf te geven in het werk dat ik nu doe. En wat komt, dat komt.
Waar heb je je de afgelopen jaren voor ingezet?
Ik ben nu woordvoerder langdurige zorg, jeugdzorg en gemeentelijke zorg. Daarnaast doe ik asiel en migratie. De onderwerpen die bovenaan het lijstje staan van zaken waar Nederlanders zich zorgen over maken. En ik snap die zorgen goed. De regering Rutte II heeft te snel hervormingen over de schutting gegooid naar gemeenten en zorgverzekeraars met gelijk te grote bezuinigingen. Dit heeft tot veel ellende geleid in gezinnen en families waar mensen afhankelijk zijn van zorg. Ik weet dat omdat veel mensen mij daarover benaderd hebben. Via de mail of via het meldpunt Meld het Mona dat ik eind 2014 opgericht heb. Gelukkig heb ik mensen kunnen helpen. Dat is wat mij drijft in de politiek. Met mijn kennis en kunde mensen verder helpen.
Wat zou je het liefst met het CDA willen veranderen in Nederland?
Dat we weer weten wat ons met elkaar verbindt. Mensen voelen zich ontheemd. Antwoord geven op de vraag wat ons Nederlanders maakt in alle verscheidenheid is van het grootste belang. Politici van andere partijen hoor ik bij dit onderwerp nooit verder komen dan het kunnen spreken van de Nederlandse taal en de vrijheid van meningsuiting. Alsof dat alles is! Laten we weer openlijk houden van ons land. Gezonde vaderlandsliefde dus. Het Koningshuis hoort daar zeker bij. Het cultuurrelativisme overboord. De westerse beschaving is gegrondvest op uitgangspunten die bij het ontstaan van het Christendom zijn geformuleerd. Gelijkwaardigheid en bescherming van mensen bijvoorbeeld. En daar hoef je niet gelovig voor te zijn.
Blijf je wanneer je straks minister bent nog steeds dezelfde Mona die iedereen nu kent?
Wat in de toekomst ligt, weet niemand. Mijn vriendinnen gaven mij ooit eens een prachtig compliment. Dat was in 2012 toen ik tijdens de lijsstrekkersverkiezingen onder het vergrootglas van de complete landelijke media lag. Ze zeiden dat ik op tv niet anders was, dan wanneer ik bij hen aan de keukentafel een kopje koffie of een glaasje wijn dronk. Ik ben van plan dat zo te houden. En zo niet, dan houdt mijn Volendammer familie mij wel met twee voetjes op de grond. Doe gewoon, dan doe je tenslotte al gek genoeg.
