En dat wordt 'hij' ook met grote regelmaat door serieus te nemen mensen. Niks mis mee.
Bottom-line is&blijft de vraag waarom we het als gemeenschap niet voor elkaar krijgen om voldoende sociale huurwoningen te hebben
maar wel bouwen-bouwen-bouwen in de vrije sector en de koopsector. Ofschoon de trend (eindelijk na jaren achterstand) de goede kant uit gaat
lopen we er nog steeds hopeloos op achter.
Dat is een centenkwestie. Dat is beleid (sociale huurwoningen wordt ge-associeerd met achterstand - armoede - vluchtelingen).
Het is ook een morele kwestie. Maar sinds de woningbouwcoöperaties (het woord cooperatie wordt vervangen door 'vereniging' of 'stichting' !)
vermarkt zijn is het bouwen voor mensen die het minder hebben gestopt. De tijd van idealen is voorbij. Jammer voor die pechvogels.
(De Wooncompagnie verkoopt nóg steeds woningen !)
De vragen van vandaag:
> wat gaan we doen met die 1000-en huizen die straks vrijkomen als mensen hun 'aflossingsvrije' hypotheek inruilen voor hun huis ? Gaan die huren ? Wat gaat de bank met al die huizen doen ?
> wat gaan we doen met al die 1000-en huizen die in de aankomende jaren vrijkomen omdat mensen uit hun huis moeten of bijvoorbeeld overlijden of in een verpleeghuis terecht komen (we vergrijzen hier heel hard: méér dan landelijk gemiddeld / het aantal bewoners per woning verdunt heel sterk) ? Wie gaan die huizen kopen ? Wat gaan de kinderen (zelf al een eigen huis) ermee doen ?
De kop in het zand steken is vast niet de goede oplossing.
Blijven geloven in marktwerking is de kop in het zand steken.
Blijven bouwen om de (tot uitsterven gedoemde) bouwmaffia te blijven faciliteren crimineel.
Gelukkig maar dat we hier over 100 jaar errug om moeten lachen.
Ik ben uit-gelachen.