Dierenartspraktijk in een mooi stadje
Edam kent sinds anderhalf jaar een nieuwe dierenartsenpraktijk, op een unieke centrale locatie bij het busstation, maar ook zichtbaar in de media. Een van de drie dierenartsen is Drs. Hannah Reijmerink en zij vertelt meer over deze praktijk.
Hoe zijn jullie hier gekomen?
“In het Amsterdamse bos is Jurgen Welmers ongeveer 15 jaar geleden een praktijk voor paarden begonnen. Samen met Louise Mosk werd ik vijf jaar geleden verantwoordelijk voor de gezelschapsdieren die we erbij gingen doen. Toen ik hier in Edam kwam wonen, ging ik thuisvisites doen voor buren en bekenden. Dat werd al gauw bekender en er kwamen steeds meer aanvragen. Toen hebben we besloten om hier op zoek te gaan naar een locatie.”
Direct overtuigd van deze stek?
“We waren meteen overtuigd van deze plek, omdat je hier parkeergelegenheid voor de deur hebt en centraal zit, niet ver weg op een industrieterrein. Het is daardoor makkelijke om even naar binnen te lopen met een vraag. De eis van de locatie was dat we er alles in konden hebben, dus een operatiekamer, spreekkamer, ruimte voor opname, röntgenruimte, bloedonderzoek, alles dus. Het was even puzzelen, maar het past er allemaal precies in. Wel hebben we creatieve oplossingen moeten vinden, zo werken we met mobiele röntgen- en echoapparatuur. ”
Jullie zijn 24 uur per dag beschikbaar voor spoed, is dat standaard?
“Meestal maken praktijken gebruik van de spoeddienst in Amsterdam vanaf 18:00 uur. Andere praktijken werken onderling samen, met bijvoorbeeld zes collega’s in de regio die onderling de diensten kunnen verdelen. Wij kiezen er voor om zelf onze cliënten klaar te staan als zij ons in een spoedgeval nodig hebben. In een spoedgeval is het voor de klant en hun huisdier fijn om bij je eigen dierenarts terecht te kunnen.”
Waar bellen klanten dan voor?
“Een geval van spoed, bijvoorbeeld een kater die niet kan plassen, een maagtorsie bij een grote hond of als een dier is aangereden, zaken die niet kunnen wachten. Omdat je in veel gevallen de klanten en de dieren kent, kun je ook goed interpreteren wat er aan de hand is en wat er moet gebeuren. Het is fijn dat je dan met je eigen vertrouwde dierenarts kunt bellen. Dat we altijd bereikbaar zijn werkt ook voor ons prettig, ik kan dan op vrijdag bijvoorbeeld zeggen: bel mij morgen even hoe het gaat.”
Doen jullie nog steeds huisbezoeken?
“Jazeker. In sommige gevallen is dat gewoon veel fijner. Als een kat het bijvoorbeeld echt niet fijn vindt om in een bakje te gaan, maar bijvoorbeeld ook als er sprake is van euthanasie is dat veel prettiger om in de eigen omgeving te kunnen doen.”
Wat is jullie doel als praktijk?
“Ons doel is vooral om laagdrempelig te zijn, mensen zijn welkom om even binnen te komen met een vraag. Onze locatie zit natuurlijk aan een belangrijke uitlaatroute, dus vaak komen de hondjes even binnengelopen voor een koekje. Mijn eigen hondje Bas loopt hier soms los rond en omdat veel hondjes Bas kennen van het uitlaten, komen ze graag binnen om even te spelen. Het moet vooral niet klinisch aanvoelen, zonder de medische sfeer van een dokterspraktijk, maar juist gezellig en ontspannen.”
Jullie zijn in de media erg actief met een heuse column!
“Het is belangrijk om mensen die dieren hebben te informeren waar ze preventief op kunnen letten, dat was voor ons de reden om een column te gaan schrijven in de lokale kranten. Verder vinden we het leuk om te vertellen over interessante patiënten. We hebben bijna elke maand een actie; in februari en maart bieden we korting op gebitsbehandelingen en in april en mei geven we 15% korting op castratie of sterilisatie van je hond, kat, konijn of cavia.”
Wat zijn de plannen voor de toekomst?
“We krijgen er bijna dagelijks, maar zeker wekelijks nieuwe klanten blij, dat is fijn. Er zit een flinke groei in en daar zijn we natuurlijk erg blij mee, het blijft een gok als je met niets begint. Eerst willen ervoor zorgen dat de basis goed is, dan moeten we tot volledige sterkte verder uitbouwen. We voelen ons hier thuis in Edam en krijgen van onze klanten te horen dat we goed in de vriendelijke en ongedwongen cultuur van deze omgeving passen. Toen ik begon aan mijn studie had ik ergens opgeschreven dat ik later, in een mooie stadje wil wonen om daar dierenarts te zijn. Toevallig kwam ik dat een paar maanden geleden weer tegen en besefte dat dit toch gelukt is!”