De kracht van het concertdiner

Tijdens het derde concert in de Grote Kerk afgelopen zaterdag waarin de Erard-vleugel centraal staat, kon worden geluisterd naar muziek die ooit is begonnen met nieuwe instrumentcombinaties.

De klarinet is een relatief nieuw instrument en werd ontwikkeld in het begin van de 18e eeuw. En wat een geluk dat Mozart het instrument in zijn hart sloot. In 1786 schrijft hij zijn K. 498, bijgenaamd het “Kegelstatt Trio”.

Het is de eerste keer in de muziekgeschiedenis dat voor de combinatie klavier, klarinet en altviool wordt geschreven. Dit trio is opgedragen aan Franziska von Jacquin, leerling van Mozart. De familie Jacquin waren goede vrienden van de Mozarts, er werden huisconcerten gehouden en ja, ze hielden van kegelen. Tijdens één van de huisconcerten ging dit trio in première met Mozart op altviool en Franziska op piano.

In de Grote Kerk was een levendige uitvoering te horen met veel aandacht voor alle contrasten die Mozart binnen deze compositie heeft aangebracht. De Erard was mij iets te modern en te wollig. Ik miste hier de wat fellere klank van de met leer omspannen hamertjes van de forte-piano die ongetwijfeld bij Jacquin thuis stond.

Hierna stond Robert Schumann’s “Märchenerzählungen” geprogrammeerd. Deze Opus 132 werd in 1853 gecomponeerd en is een van zijn laatste werken. Hier viel wel de volle en warm romantische klank op zijn plek. Met name het langzame derde deel, Ruhiges tempo, mit zartem Ausdruck, maakte de titel helemaal waar in schitterend samenspel van de drie musici.

Laatste compositie was een selectie uit de 8 Stukken opus 83 van Max Bruch geschreven in 1910 voor zijn zoon Max Felix, een begenadigd klarinettist. De meeste delen zijn gecomponeerd in mineur en vormde een mooi tegenwicht met Mozart’s Trio.

Deze drie composities zijn de belangrijkste binnen de combinatie klarinet, altviool en piano. Het was mooi deze staalkaart te horen in een concert van een uur zonder pauze. Er werd met lef gespeeld op kopieën van instrumenten uit de periode van de romantiek, scherp en schel waar nodig, warm ingetogen en verstild als tegenstelling, virtuoos waar dit kon.

Opvallend was het grote aantal bezoekers van buiten Edam. Dit maakt duidelijk dat het geen lokale kamermuziek-serie is, dit reikt veel verder. Hier begint de kracht van deze serie concertdiners: de diversiteit in programmering, het hoge niveau van de uitvoerenden en het al voor aanvang aanwezige team van Van Niftrik Traiteurs dat met ongekende gastvrijheid de gasten van drankjes voorziet. De meeste bezoekers bleven voor het culinaire diner, gezeten aan twee grote, verfijnd gedekte tafels.
Zowel voor musici als publiek een zeer geslaagde avond, een totaalbeleving.

Uitvoerenden: Eric Hoeprich, klarinet; Antonio Clares, altviool en Silvia Márquez. piano.
Mozart, Schumann en Bruch.

Volgende concertdiner op 24 juni: een toegankelijk, verrassend programma met Spaanse liederen met bas-bariton Marc Pantus en pianist Ed Spanjaard.