Dick van Sinderen: "Lopen in de middennachtzon"

Hij loopt zo’n 3000 kilometer per jaar, was in New York om de marathon te lopen toen de storm Sandy de stad verwoestte en kreeg in Londen de mooiste aanmoedigingen door de naam op zijn shirt: Dick. Edammer Dick van Sinderen (bijna 65) over de liefde voor de 42,195 meter en het avontuur van zijn zeventiende marathon: de Midnight Sun marathon in het Noorse Tromsø op 17 juni jongstleden.

Thuis in Edam hangen grote, zware medailles prominent in de woonkamer. Wie bij Van Sinderen op de koffie is - of in ons geval water - kan er niet aan ontkomen: dit is een liefhebber van de marathon. Amsterdam, Rotterdam, New York, Lissabon, Londen, Berlijn en sinds afgelopen zondag ook Tromsø: van alle marathons heeft hij een herinnering in de vorm van zwaar metaal in meestal bronzen of zilveren kleur. Vraag hem over zijn loopavonturen en je avond is gevuld met mooie, soms opmerkelijke anekdotes. Dat merkten we bij de Stadskrant.

Reden van het bezoek was zijn deelname aan de Midnight Sun marathon van Tromso. Zoals de naam als doet vermoeden: je loopt ‘m in de nacht in het licht. In deze periode gaat de zon in deze regio niet onder. ‘Dat was zo’n bijzondere ervaring. Maar ik zou daar nooit willen wonen. Want in de winter komt daar twee maanden de zon niet op. Ik zou gek worden.’

Vorig jaar meldde hij zich via een reisgezelschap aan voor de marathon van Berlijn. Op aanraden van de reisleidster van dien schreef hij zich daarna in voor de Midnight Sun marathon in Tromsø.

‘Dumoulinnetje’

Een bijzondere ervaring voor een ervaren marathonloper als Van Sinderen. Allereerst vanwege het tijdstip: de start was om 20.30 uur. En daar bleek zijn maag niet aan gewend. Normaal loopt Van Sinderen zijn marathons in de ochtend. ‘En dan eet ik vooraf wat krentenbollen en gelletjes.’ Nu had hij al het nodige in zijn maag. Gevolg: Van Sinderen moest een eco toilet opzoeken. ‘Binnen de familie wordt het al het ‘Dumoulinnetje’ genoemd’, zegt Van Sinderen, verwijzend naar wielrenner Tom Dumoulin die in de Giro d’Italia zijn fiets in de berm parkeerde om daar zijn behoefte te doen. ‘Het was voor mij voor het eerst dat ik tijdens de marathon naar het toilet moest.’ Nooit kwam Van Sinderen in zijn ritme en na 4 uur, 4 minuten en 36 seconden over de finish.

En met die tijd werd hij geconfronteerd met zijn eigen uitspraak ‘als ik langer dan vier uur over de marathon doe, dan ben ik er te oud voor.’ Hij zegt het voorzichtig. ‘Ik heb die marge nu iets opgerekt...’ Ter verdediging van de ‘tegenvallende’ tijd: het parkoers was ‘Noors vlak’. ‘Op internet stond dat het vlak was. Een Nederlander plaatste onder dat bericht de reactie dat dat voor Noorse begrippen was. Nou, dat klopte wel. Het was een glooiende route, waarbij we twee keer over een 80 metershoge brug moesten.’

De route ging langs besneeuwde bergen. ‘Om 24.00 uur hadden we wat motregen en tussen de bergen zag je de zon. Letterlijk de Midnight Sun. Prachtig.’

Het was alweer zijn zeventiende marathon in de afgelopen zeven jaar. Destijds begonnen nadat hij met een burn-out thuis zat en de doctoren zeiden dat hij met zijn 93 kilo - 20 kilo meer dan tegenwoordig - en ouder dan 50 jaar in een risicozone zat. Hij nam de sportpas van sportschool Atlas van zijn zoon (‘hij ging nooit heen’) over en ging na zijn burn-out tussen de middag met collega’s een stuk hardlopen. In wedstrijdverband liep hij eerst de Dam tot Damloop, vervolgens een halve marathon in Naaldwijk, dat werd de Dertig van Noord en sinds zeven jaar zijn dat marathons geworden.

Britse aanmoedigingen

Hij loopt er zo’n twee a vier per jaar. Hij liep al eens in New York, Lissabon, Londen en Berlijn. Bij ieder buitenlands avontuur heeft hij een mooie of indrukwekkend anekdote. Zoals in New York, waar hij in zijn hotel hoorde dat de marathon niet doorging vanwege de storm Sandy die over de stad raasde. ‘Het leek wel een derde wereldstad.’ Toen hij een jaar later alsnog de marathon voltooide, keerde hij met een legionellavergiftiging terug in Nederland. ‘Door adequaat optreden van mijn huisarts ben ik gered. Een week lag ik aan de penicilline.’

In Lissabon liep hij zijn PR van 3 uur en 26 minuten. In Londen kreeg hij de meest ludieke aanmoedigingen. ‘Ik loop mijn marathons altijd met een shirt met mijn naam erop: Dick. Kreeg ik van een toeschouwer de aanmoediging: ‘Come on Dick, I need you tonight.’ Als je stuk zit, helpen dat soort opmerkingen.’ In Berlijn finishte hij onder de Brandenburger Tor. ‘Voor mij de mooiste marathon. Vooral vanwege de historie waarlangs je loopt.’

Inmiddels is Van Sinderen bijna 65 jaar en gaat hij in juli met pensioen. Meer tijd voor nog meer marathons, zou je zeggen. Van Sinderen moet lachen. ‘Ik hou het bij maximaal vier per jaar.’ Venetië en Valencia staan in ieder geval nog op zijn verlanglijstje. In oktober staat eerst Amsterdam op het programma. Het wordt zijn derde dit jaar. Hoe hij de uitdaging steeds weet te volbrengen? ‘Een maand voor een marathon stop ik altijd met alcohol. Maar na de finish wacht een groot pull bier. Het is pijnstillend en vol koolhydraten’, lacht Van Sinderen.

Van Sinderens top 5 marathons

1. Berlijn.


2. Lissabon.


3. New York.


4. Amsterdam. ‘Omdat het mijn allereerste was.’


5. Rotterdam. ‘Rotterdam is de mooiste in Nederland. Het staat overal vol mensen. Loop je in een Feyenoordshirt, dan word je extra aangemoedigd.