Hoor en lees je vaker van lieden die niet in het bedrijfsleven zijn 'groot' geworden: 'Er is ergens een budget voor vrijgemaakt of een voorziening voor getroffen. Dus moet en zal het geld ook worden uitgegeven . Of het bij nadere beschouwing nou echt nodig is of niet, of nog kan worden uitgesteld. Geld-spielt-keine-Rolle mentaliteit. Angst dat als het gevoteerde budget niet wordt besteed, het zal leiden tot lagere budgetten voor komende jaren speelt daarbij ook een rol.
In het bedrijfsleven wordt ook gewerkt met voorzieningen en budgetten. Voor de korte en lange termijn. Deze zijn voor de daadwerkelijke bestedingen echter niet leidend. Uitgaven voor bijvoorbeeld groot onderhoud worden daar pas gedaan als het ook nodig wordt gevonden en de financiering ervan geen probleem is, ook al is het helemaal voorzien. Daar vaak genoeg meegemaakt dat uitgaven echt nodig waren en ook niet konden worden uitgesteld, maar de boekhouders en controllers simpelweg zeiden 'we hebben de centjes niet of ' er zijn nog dringender zaken' en het niet doorging. Wat aanmodderen dan. Onder druk wordt nu eenmaal alles vloeibaar en worden mensen ook creatief.
Of dat met de Kwakelbrug gevolg was van verkeerde zuinigheid of een andere oorzaak - bijvoorbeeld verkeerde constructie - had, weet ik niet. Maar waar gewerkt wordt, worden nu eenmaal fouten gemaakt. In een private omgeving wordt dat gemakkelijker geaccepteerd dan in de publieke sector. Met als gevolg dat daardoor onnodig geld wordt verspild. Angstcultuur.
